We uzasadnieniu uchwały RM napisano.
„Nadanie nazwy dla skweru i obelisk to hołd złożony żołnierzom wyklętym, organizacjom walczącym z bronią czy ulotką w ręku w latach 1945-1952. Na terenie Kwidzyna i powiatu kwidzyńskiego, ziemiach które w granice państwa polskiego zostały włączone dopiero w 1945 roku, działało aż sześć rodzimych i trzy ogólnopolskie organizacje. Ich ilość i liczebność to fenomen w skali kraju. Kwidzyńscy żołnierze niezłomni wywodzili się ze wszystkich środowisk i grup społecznych m.in. nauczyciele, nastoletni uczniowie i harcerze, leśnicy, robotnicy, rzemieślnicy, handlowcy, urzędnicy, rolnicy, księża i siostry zakonne. Ich jedynym marzeniem była wolna Polska, w której mogliby bezpiecznie żyć. Były to organizacje bardzo liczne i dobrze zorganizowane, liczące niekiedy powyżej stu osób. Gdy siły bezpieczeństwa likwidowały jedną siatkę konspiracyjną zaraz w jej miejsce, mimo że wiedziano jakie będą konsekwencje wykrycia, powstawała kolejna. Aresztowani żołnierze niezłomni poddawani byli nieludzkim torturom, otrzymywali wieloletnie wyroki więzienia oraz wyroki śmierci, byli także zabijani. Ciężkich represji ze strony aparatu bezpieczeństwa doświadczały także ich rodziny. Represje wobec żołnierzy wyklętych i ich rodzin nie kończyły się wyjściem z więzienia. Trwały nadal, niekiedy aż do śmierci. W latach późniejszych, aż do lat dziewięćdziesiątych, regularnie zabijano pamięć o tych organizacjach. Mieli być wyrzuceni z kart historii miasta, powiatu i Polski. Do tej pory tylko jedna z kwidzyńskich organizacji doczekała się na terenie miasta upamiętnienia. Nadanie nazwy dla skweru i obelisk, na którym zostaną umieszczone nazwy wszystkich rodzimych i ogólnopolskich organizacji działających na ziemi kwidzyńskiej to upamiętnienie wszystkich organizacji, ich członków oraz ich rodzin, to oddanie czci tym wszystkim bohaterskim żołnierzom niezłomnym, którzy walczyli o to abyśmy mogli żyć w wolnej Polsce i mieście z ich marzeń. To oddanie hołdu i przywrócenie do pamięci i dla potomnych, dla wszystkich mieszkańców Kwidzyna.”