Znalazłem mapę z nazwą "Kwidzy ń" z czasów powojennych. Zamieszczam jej fragment.
A tu link do mapy:
http://kpbc.umk.pl/norestr/mapy/pomorze ... index.html

Ciekawostka z tej książeczki:
viewtopic.php?f=95&t=2269&start=0

Autor uparcie używa przymiotnika "kwidzynski" zamiast "kwidzyński" (widocznie tez nie cierpiał nazwy z "ń" na końcu ).

W pierwszej chwili sądziłem, że chodziło o brak czcionki "ń", ale jednak nie. Dla przykładu przymiotnik "warmiński" wydrukowany został na wszystkich stronach poprawnie.

Wczoraj znalazłem w jednej z bibliotek e-booków encyklopedię z 1912 roku w której jest o Kwidzyn-iu.

Ja zuważyłam, iż wielu ludzi upomina "Kwidzyn nie Kwidzyń, w Kwidzynie a nie w Kwidzyniu, A sami mówią CZczew zmiast Tczew czy Malborg zamiast Malbork

Ja dodał bym jeszcze w Gardeji zamiast Gardei

Akurat "Czew" to nie zaskoczenie, bo wielu mówi np. "czeba"

To jeszcze nic. Obecna moda to urywanie końcówek "ą", "ę", itp.

Jedzom pijom lulki palom.
Tragedia. Nie da się tego słuchać.

Mało tego, coraz częściej, również niestety w TV (o dziwo nagminnie w TVN) akcentowanie wyrazów z końcówką -ika, -yka, pada nie w tym miejscu. Jak słyszę fizYka, albo matematYka, to mną wstrząsa.

Słownictwo się stacza i jest to wina niechlujstwa i braku oczytania - więcej smartfonów i filmów na youtubie z kretyńskimi komentarzami bezwąsych nastolatków. Dzieci to ssą jak gąbki i jeśli tego nie będziemy eliminowali, nie będzie za dobrze.