Trafiony!

Ech te sączone paliwo

A po lewej, za Syrenką, dystrybutor do oleju. Wlewało się najpierw odpowiednią dawkę mixolu a potem benzynę. Do mojego ścigacza marki Komar i innych podobnych dwusuwów stały obok specjalne bańki na mieszankę. Za czasów kartkowych z mojego komarka za talony na paliwo miałem niezłe kieszonkowe

Tak jakoś zebrało mi się na wspomnienia.

Jak już pisałem: Stacja Paliw na Malborskiej była swego czasu jedyną w mieście i ostatnią ,która była pamiątką, reliktem PRL.Można by na temat tych czasów i tej Stacji wiele opowiadać.
Stacja która pamięta kilkudniowe, i kilometrowe kolejki, które kończyły się przy Urzędzie Miasta.
Stawało się w kolejkę, zostawiało się samochód w kolejce i szło się do domu, i czekało się na dostawę paliwa. Komórek nie było, więc co jakiś czas trzeba było iść i kontrolować czy paliwo zostało dowiezione.
Trwało to czasami kilka godzin, a czasami kilka dni.
Obsługa stacji twierdziła że sami nie wiedzą kiedy będzie dostawa.....
A jak już przywieźli to nie wiadomo ile, i czy dla wszystkich wystarczy.
Czasami to były śladowe ilości które wystarczyły dla jednej trzeciej kolejki.
Jak już dowieźli to kolejka odżywała i zaczęła się poruszać do przodu, a wszyscy byli podnieceni i podenerwowani. nikt nie był pewny czy dla niego wystarczy.
Nie będę wam opisywał co działo się w tej kolejce jak to się mówi sodomia i gomoria, bójki ,kłótnie, wyzwiska, gra w pokera, a także spożywanie
Rożne sytuacje się zdarzały i śmieszne i straszne.
Policja to już nie chciała przyjeżdżać i interweniować.
Zazwyczaj największe awantury były wtedy jak ktoś próbował wjechać beż kolejki ,albo próbował wlać paliwo do mieszalnika i wlać do samochodu. Najczęściej robili to Ci którzy jeździli na mieszankach: motocykle ,Syrenki, Trabanty,Wartburgi itd. Stawali na boku wyrywali sobie mieszalniki- bańki i próbowali kupić w bańkę poza kolejnością, i wtedy awantura na całego, połączona nie rzadko z rękoczynami.
Wyobraźcie sobie zachowanie faceta który czekał dwa dni w kolejce, dojechał do dystrybutora i w tym momencie z
nalewaka-pistoletu dmuchnęło powietrzem ( zabrakło paliwa) . Chłopina z nerwów nie wiedział co robić: rzucał beret na ziemię deptał po nim. tupał ,skakał a na koniec podniósł go i rzucił w piz....u w pole ile miał siły.
Żeby zatankować w kanister to można było zapomnieć.
System tankowania był taki że w dni parzyste (wtorek, czwartek, sobota) tankowało się pojazdy których numer na tablicy rejestracyjnej kończył się cyfrą parzystą, a w dni nieparzyste cyfrą nieparzystą. Ludzie kombinowali zamieniali się tablicami, to sprzedawcy zaczęli sprawdzać (kto im podpadł) dowody rejestracyjne, to ludzie wymieniali się też dowodami rejestracyjnymi i tablicami, takich samych marek samochodowych.
Różnie kombinowali.
Potem komuna zaczęła dzielić bardziej sprawiedliwie.
Zrobili tak że, dostawało się z PZU przy opłacie ubezpieczenia tak zwane Załączniki w których były tabele z miesiącami i pan Ajent sprzedawca wbijał nam pieczątkę w miejsce danego miesiąca (wbił datownik, albo go nie wbił on był panem nikt go z tego nie rozliczał ) i limit na dany miesiąc klienta był wyczerpany. A ilość paliwa zależała od samochodu, osobówki przeważnie dostawały dwadzieścia litrów na miesiąc.

Potem komuna , znowu nas samochodziarzy uszczęśliwiała, Kartami Benzynowymi .......
Kiedy nastały Karty Benzynowe, znikły kolejki ale nie znikły limity. Na te karty można było wykupować kiedy się chciało bez kolejki, w każdym mieście, na każdej stacji w całej Polsce. Chodziło o to żeby w czasie wyjazdu na urlop można było kupić paliwo.
Ajenci wycinali kartki (albo i nie) i sprzedawali na podstawie tych talonów-kartek paliwo. Różnie bywało z tym paliwem , jeżeli chodzi o ilość:bywało po dziesięć, po piętnaście litrów, na talon. Jak im starczało tak dzielili.
Nie trzeba było wykupować swojego przydziału można było sobie zostawić przydział na okres urlopowy i tez kupić w kanister.
A tak na marginesie te talony to była wielka ściema, i jak ktoś miał układy z CePeeNiażami i wódeczkę z nimi popijał (nieraz aż do przesady) to na brak paliwa nie narzekał, a jeszcze rodzinie i znajomym od czasu do czasu załatwił.
Tak na dobrą sprawę to oni z tych talonów rozliczali się tak dla oka. Kto by to liczył, kontrolował i sprawdzał, gdzieś tam na górze, jak tych talonów dziennie spływało..... że hoho.....a może i więcej.

Można by było tak pisać i pisać, książkę by z tego można napisać.

A jak by tak (nie daj Panie Boże) stacja umiała mówić i pisać to........ !!

A w połowie latach osiemdziesiątych powstała konkurencja czyli nowa stacja CPN na ulicy Sportowej, (na której to miałem okazję pracować).

Po obaleniu komunizmu, Stacja na Malborskiej poszła w prywatne ręce . Wzięli ją do spółki trzej jej byli pracownicy......
Ale to już inna bajka.

Moje stare pamiątki:

Krzyżak

Świetne wspomnienia i pamiątki.
Lubię to

A stacja ta pamiętała jeszcze Marienwerder...

Ano Krzyżak siedział cicho i wreszcie się popisał pozytywnie.

Ja co prawda, znam jego historie i niezliczone opowieści, ale reszta z nas nie miała do tej pory do nich dostępu.

Pokazałeś, że pisać potrafisz więc myślę, że przeczytamy więcej Twoich wspomnień.
Mnie najbardziej podoba się opowieść, jak poznałeś żonę.

Ty dobrze wiesz że wziąłem Ją na cukier!

A Ona Ciebie na miodek.

Tobie już nie przejdzie, nie?

Nie.

Bierrocker

Prawdopodobnie pamiętała...
Znajdowała się przy drodze krajowej Reichstrasse 129, na wylocie z miasta. Wcześniej leżała w granicach Marienau.
Do 1945 roku w Marienwerder było kilkanaście punktów sprzedaży paliw - "stacji benzynowych"
Swoje paliwa sprzedawał tu też Rockefeller (Standard Oil).

O stację paliw się "nie bójta" - będzie stawać od nowa

Opis i zdjęcia Karty benzynowej do Kwidzynopedii się nadają, było nie było jest to też kawałek naszej historii - chociaż smutnej.