Staram się wiernie odtworzyć, to co przekazano i to co sama czuję.
Jeśli udało się tak przekazać, by innym dawało dużo do myślenia , to się cieszę.
Pozdrawiam i życzę miłego dnia

PS. Bardzo podoba mi się twórczość Waldiegi. Mało słów, dużo przekazu

\\\gratuluję

NIEWIDOMY

Patrzę na niego
I oczom nie wierzę
Jak sobie radzi
Co od życia bierze

Ten niewidomy
Tętniący dziś życiem
Zwierząt przyjaciel
Koni przewodnikiem

Kamienna Góra
Miasteczko nieduże
On poprowadzi
Był tu w każdej dziurze

Mój przyjacielu
Mieszkasz na północy
Bierz z niego przykład
Zamknąłeś się w nocy

Wychodź do ludzi
Nie bądź zaślepiony
Bierz życie w ręce
Ślepiec ma dwie strony

Choć niewidomy
Wyczucia masz tyle
Że możesz przeżyć
Najpiękniejsze chwile

Dla Ciebie też życie
Kwitnie, więc nie zwlekaj
Dla Ciebie też radość
Łap ją, już nie czekaj

Kwidzyn, 11-04-2015….. Irena Dudek (pseud. Irena Ilczyszyn)

Z A P Ł A T A

Tyle ciepła tyle uczuć
Przekazała dzieciom
Tyle troski i radości
Zapewniła wnukom
Tyle szczęścia i uśmiechów
Rozdaje wokoło
Jej wrażliwość i uczucia
Znana jest żywiołom

Gdy usiądziesz przy ognisku
Jej ciepło dostaniesz
Bosą nogą dotknij ziemi
Matki miłość czujesz
Zbudowała dom przestrzenny
Tu powietrze świeże
Wodą z głębin obmyj buzię
Ulgi smak nabierzesz

Wychowała czworo dzieci
Dała z siebie wszystko
Dbała o ich wykształcenie
Trud łzę też wycisnął
Teraz dzieci już dorosłe
Czy znój ten docenią
Czy szacunek jej przekażą
Ból w spokój zamienią

Czy przez resztę swego życia
Będzie słuchać krzyki
Boże uchroń ją od tego
To są złe nawyki
Zastanów się młody człeku
Komu krzywdę robisz
Dzieci patrzą i powielą
Sobie tylko szkodzisz

Kamienna Góra, 17-04-2015 Irena Dudek (pseud. Irena Ilczyszyn)

SPOJRZENIE NA WSCHÓD

Oczy skierowane
tam gdzie wschodzi słońce
w tamtą stronę patrzysz
zdarzenia alarmujące
chociaż z owej strony
zawsze słońce wschodzi
patrzysz z niepokojem
dziś nie o to chodzi

Co tam się dzieje
co wschód nam szykuje
co ten człowiek zaczął
co tutaj kiełkuje
to już się zaczęło
w życie plan wchodzi
jakie zło zasieje
dlaczego nam szkodzi

Burza pełzająca
ze wschodu nadchodzi
propagandą śnięta
inne ludy zwodzi
ima się pretekstów
by zyskać na czasie
opóźnienie swoje
nadrobi w chaosie

Oczy znów kieruję
tam gdzie wschodzi słońce
w tamtą stronę patrzę
na zdarzenia gorące
wojny czynią krzywdy
deprawują ludzi
słońce budzi nas dzisiaj
jeszcze życiem tętniące

Kwidzyn, 2015-03-17 Irena Dudek (pseud. Irena Ilczyszyn)

Prędzej czy później na pewno wróci


Prędzej czy później
do nas powróci
Gorsze lub lepsze
wspomnienia obudzi

Ona tkwi w środku nas
niby mocno uśpiona
Lecz gdy przyjdzie czas
zostanie przebudzona

I choć nie wiem jak
byśmy się starali
Ona chcemy czy nie
przed nami stanie

A my wobec niej
będziemy bezradni
tacy mocno mali

SPOJRZENIE NA WSCHÓD

Oczy skierowane
tam gdzie wschodzi słońce
w tamtą stronę patrzysz
zdarzenia alarmujące
chociaż z owej strony
zawsze słońce wschodzi
patrzysz z niepokojem
dziś nie o to chodzi

Co tam się dzieje
co wschód nam szykuje
co ten człowiek zaczął
co tutaj kiełkuje
to już się zaczęło
w życie plan wchodzi
jakie zło zasieje
dlaczego nam szkodzi

Burza pełzająca
ze wschodu nadchodzi
propagandą śnięta
inne ludy zwodzi
ima się pretekstów
by zyskać na czasie
opóźnienie swoje
nadrobi w chaosie

Oczy znów kieruję
tam gdzie wschodzi słońce
w tamtą stronę patrzę
na zdarzenia gorące
wojny czynią krzywdy
deprawują ludzi
słońce budzi nas dzisiaj
jeszcze życiem tętniące

Kwidzyn, 2014-05-24 Irena Dudek (pseud. Irena Ilczyszyn)

NIEWIDOMY

Patrzę na niego
I oczom nie wierzę
Jak sobie radzi
Co od życia bierze

Ten niewidomy
Tętniący dziś życiem
Zwierząt przyjaciel
Koni przewodnikiem

Kamienna Góra
Miasteczko nieduże
On poprowadzi
Był tu w każdej dziurze

Mój przyjacielu
Mieszkasz na północy
Bierz z niego przykład
Zamknąłeś się w nocy

Wychodź do ludzi
Nie bądź zaślepiony
Bierz życie w ręce
Ślepiec ma dwie strony

Choć niewidomy
Wyczucia masz tyle
Że możesz przeżyć
Najpiękniejsze chwile

Dla Ciebie też życie
Kwitnie, więc nie zwlekaj
Dla Ciebie też radość
Łap ją, już nie czekaj

Kwidzyn, 11-04-2015….. Irena Dudek (pseud. Irena Ilczyszyn)

Z A P Ł A T A

Tyle ciepła tyle uczuć
Przekazała dzieciom
Tyle troski i radości
Zapewniła wnukom
Tyle szczęścia i uśmiechów
Rozdaje wokoło
Jej wrażliwość i uczucia
Znana jest żywiołom

Gdy usiądziesz przy ognisku
Jej ciepło dostaniesz
Bosą nogą dotknij ziemi
Matki miłość czujesz
Zbudowała dom przestrzenny
Tu powietrze świeże
Wodą z głębin obmyj buzię
Ulgi smak nabierzesz

Wychowała czworo dzieci
Dała z siebie wszystko
Dbała o ich wykształcenie
Trud łzę też wycisnął
Teraz dzieci już dorosłe
Czy znój ten docenią
Czy szacunek jej przekażą
Ból w spokój zamienią

Czy przez resztę swego życia
Będzie słuchać krzyki
Boże uchroń ją od tego
To są złe nawyki
Zastanów się młody człeku
Komu krzywdę robisz
Dzieci patrzą i powielą
Sobie tylko szkodzisz

Kamienna Góra, 17-04-2015 Irena Dudek (pseud. Irena Ilczyszyn)

str. 1
Z Ł Y S E N

Wstajesz rano
Złym snem poruszona
Jesteś wyczerpana
I bardzo zmęczona
Jesteś tam
Bezpieczna w swoim domu
Coś jednak czyha
Znienacka, po kryjomu

Rozglądasz się
Ktoś leży u twego boku
Wysuwasz się
Oddalasz krok po kroku
Sparaliżowana
Strach ciągle prześladuje
Napięcie czuć
Ono w tobie niemoc potęguje

A on jak zwierzę
Szalone przy ognisku
Jest tam też
By przyglądać się tobie z bliska
Stoi tak
Gotowy wciąż do skoku
Warczy znów
Tak jakby był w amoku

Dlaczego znów
Szczerzy zęby uparcie
Jakby chciał
Złapać cię na pożarcie
Co w nim jest
Że krzyczy wciąż i gniewa
Pożąda wciąż
A jeszcze Ciebie nie ma

Kwidzyn, 28-03-2015 Irena Dudek (pseud. Irena Ilczyszyn)

JA, ALKOHOLIK

Miałem rodzinę, lecz coś mną targało,
Czegoś chciałem, czegoś mi brakowało.
Koledzy więcej radości dawali,
Oni się śmiali, wódką częstowali.

W swe szpony złapał, trzymał bezlitośnie,
Czekał wytrwale, aż nałóg wyrośnie.
Alkohol zmienił duszę mą i ciało,
Odsunął tych, co serce me kochało.

Ref. Hej wódko, byłaś zaborcza, uparta,
Zniewoliłaś, byłaś wściekła, zażarta.
Zaplanowałaś, zabrałaś mi wszystko,
Podstępem zgasło rodzinne ognisko.
Boże, rozpędź tę lokomotywę,
Która utnie wódki zapędy chciwe.
Pozwoli żyć bezpiecznie,
Wódce drzwi zatrzasnąć ostatecznie.

Wnętrze me pełne, środek dwa promile,
Czas na wytrzeźwienie, teraz trudne chwile.
W środku trzęsie, do ładu dojść nie można,
Jak wytrwać? Walka ciężka, lecz ostrożna.

Nic nie ważne, żona, dzieci, rodzina,
Wódka trzyma, nie chce puścić gadzina.
Może już czas zacząć myśleć o sobie,
Chęć życia wróciła, drgnęło coś w Tobie.

Ref. Hej wódko, byłaś zaborcza…

Patrzę przed siebie, idzie zakonnica,
To jest oznaka zmęczenia od picia.
Nie wytrzymujesz, odpocząć znów musisz,
Odpuść trochę wódko, ty mnie znowu dusisz.

Muszę się przespać, nabrać sił troszeczkę,
Nie ważne gdzie śpię, w łóżku, na ławeczce.
Czuję załamanie między dwoma stanami,
Czas picia wódki, trzeźwienia czas mamy.

Ref. Hej wódko, byłaś zaborcza…

Kwidzyn, 2014-05-24 Irena Dudek (pseud. Irena Ilczyszyn)

Prędzej czy później na pewno wróci


Prędzej czy później
do nas powróci
Gorsze lub lepsze
wspomnienia obudzi

Ona tkwi w środku nas
niby mocno uśpiona
Lecz gdy przyjdzie czas
zostanie przebudzona

I choć nie wiem jak
byśmy się starali
Ona chcemy czy nie
stanie przed nami

A my wobec niej
będziemy bezradni
tacy mocno mali

NARODZINY
str. 1
Pierwsze zdjęcie miałeś zrobione
kiedy byłeś w brzuszku mamy
tam zaczęło się Twoje istnienie
nowe życie, człowiek nieznany

Tam dźwięki melodii były wychwycone
muzyka dwóch serc grała jednym tonem
wsłuchiwałeś się w szept nutek miłości
One dały moc dla duchowej bliskości

Wody płodowe miały swoje nutki
Dźwięki ich dawały moc ukojenia
ciepłem otulały płód słabiutki
poczuł ruch nici wzmocnienia

Zza jego świata słyszał inne dźwięki
tony łagodne, więc leżał spokojnie
czekał bo wiedział, że dzieckiem jest kochanym
długo oczekiwanym i bardzo chcianym

Jeśli czasem wyczuwał agresji tony
niepokój dał znać, gwałtowne ruchy
powstawał chaos, on szukał obrony
matka głaskała, chaos wyciszała

Z jej serca płynęła melodia ukojenia
ten ton zapewniał bezpieczeństwo
nutkami podgrzewała życia istnienie
medytacja usypiało zaniepokojenie

By ciekawość zaspokoić ruszyłeś w nieznane
trudną walkę toczyłeś z siłami natury
tyle wysiłku z siebie dać musiałeś
ta walka pokonała rzeki i góry

Ciekawość zmusza do działania
złapałeś się podanej pomocy
i z krzykiem dziwny świat ujrzałeś
pewnej niespokojnej nocy

Oczy otwarte, ukryć się nic nie da
szybko zapisu w szpitalu dokonano
Data urodzenia już odnotowana
Nawet Tobie PESEL nadano

Kwidzyn, 08-11-2014 Irena Dudek (pseud. Irena Ilczyszyn)

Rozłąka za marzenia

Trzydzieści lat bez przerwy
każdego dnia i każdej nocy
wzrokiem ustami dłońmi
i sercem ją kochałem

To nic że dzisiaj bardzo boli
za dwa miesiące wróci
przywróci co najlepsze
na nowo dom upiększy

Niestety w takim żyjemy kraju
gdzie marzenia drogo kosztują
lecz gdy wróci pewnie je spełni
mnie z letargu na nowo obudzi

Ja znowu do niej przemówię
każdego dnia i każdej nocy
to co od lat nas łączyło
na nowo jej zaoferuje

Morze ten wiersz przebudzi
wielkich naszych polityków
którzy pozwolą godnie żyć
i iścić u siebie swoje marzenia

Politycy słyszą to co im wygodnie

Pozdrawiam i gratuluję

Witam serdecznie Ireno - chyba masz racje - po wyborach są głusi .
Dzięki za czytanie .
Miłego dnia życzę