Licho i szczęście ciągle krążą

Licho i szczęście nie śpią
ciągle krążą po świecie
szukają tych którzy mają
zadatek na jedno lub drugie
w zależności od potrzeby

która lichu lub szczęściu
drogę do takich wskazuje
która twardych trzyma się
reguł - często nie pojętych
do końca nie zrozumiałych

Licho i szczęście dwie obce
sobie wartości - jednak są
człowiekowi bardzo bliskie
co dzień się o nie ociera
znak po nich odnajduje

Po myślach nie błądzi


Gdy człowiek już wie
że jutro lepsze czeka
jakiś raźniejszy jest
chętnie się uśmiecha

I nawet ciężar dnia
który bardzo ciąży
niesie bez zmęczenia
po myślach nie błądzi

Bo wie że jutro tusz
że tylko jedna noc
nawet gdy będzie
mocno ciemniejsza

Jutra nie zaciemni

Człowiek nie wie że błąd

Człowiek nie wie
jednak ciągle błądzi
mimo tego że myśli
iż ścieżki życia zna

Człowiek nie wie
ale innych kocha
mimo że nie zawsze
jest to widzialne

Człowiek nie okazuje
że boi się śmierci
woli nie zadzierać
z nieuniknionym

Człowiek sobie żyje
nie myśląc kiedy
ono mu się skończy
i o to w tym chodzi

Daleko sięga jej kres


Gdzie jej szukać gdy nie wie się gdzie
jak rozpoznać że to na pewno ona jest
żaden drogowskaz jej nie wskazuje
nie mówi wyraźnie że to ona jest

A teraz ci zdradzę drogi czytelniku
nie chodzi tu oto o czym ty myślisz
powiem ci że błędna jest twoja myśl
chodzi tu o coś bardziej wzniosłego

O coś bez czego człowiek nie umie żyć
coś co ma w sobie bardzo głęboki sens
sens który umie z nami rozmawiać
którego bardzo daleko sięga kres

Podglądać lot ważki

Uganiać za motylem
podglądać lot ważki
podążać za ślimakiem
dotykać babiego lata

Ile jest w tym piękna
ten tylko się dowie
kto z bliska to widzi
ociera się o te obrazy

Przez naturę stworzone
które przez nas samych
chronione musza być
nie tylko w danej chwili

Hen za horyzontem

Gdy przyjdzie pora by się rozliczyć
z tego co za nami minione zostawiło

Warto mówić prawdę czy lepiej ukryć
to coś co nam się w życiu nie udało

Trudno powiedzieć zwłaszcza dzisiaj
gdy ta chwila jest za horyzontem

Który nie straszy wręcz przeciwnie
ujawnia bardzo barwne krajobrazy

Które wyraźnie pokazują co jest
jeszcze przed nami byłego unikają

Mówią nie czas płakać nad błędami
o których na mecie ktoś przypomni

Każde zaćmienie

Po co się tak spieszyć
lepiej żyć ciup wolniej
chwytać każdą chwile
każdą tęcze zaćmienie

Co jutro nie wiadomo
może być delikatne
albo mocno zdradliwe
tego nikt z nas nie wie

Na pewno w tyłek kopnie

Ciągle spieszymy do przodu
nie wiedząc często za czym
nie umiemy tego nazwać
mimo że oń się ocieramy

Więc może lepiej zwolnić
spojrzeć wyraźnie w tył
zapamiętać to co mijane
uczyć się to nazywać

A nie gonić na łeb na szyje
do przodu bez zapamiętania
które prędzej czy później
pewnie w tyłek kopnie

Głupia mina czy uśpiona prawda


Gdy zgasną światła świata
jak nauczyć się bez nich żyć
Czy będzie na ciemność lek
czy będziemy o świetle śnić

Pytam się siebie w lustrze
robiąc przy tym głupią minę
W której nie widać odpowiedzi
bo to tylko mojej fantazji gra

Albo i nie - może ona głębie
jakąś niewidzialną w sobie ma
Za którą może ukryta prawda
która odpowiedz zna

Wiedzą co to lubienie


Każdy ma brata oraz siostrę
jak nie tu to tam jednak ma
przecież świat to jedna wielka
wspólna rodzina która sens ma

Nic że wojny mury nas od siebie
oddalają że łzy domy podtapiają
ten brat i ta siostra inaczej ale
na pewno też nas kocha

Nie wszyscy są sobie wrogami
nie mierzmy ich jedną miarą
nie ściskajmy jednym nawiasem
oni też na lubieniu się znają

Jesienny rozkaz

Gdzie się podziały
ptaki motyle ważki
które ozdabiały
mijane chwile

Gdzie się ukryły
czemu schowały
czemu sobą obecnej
nie zdobią chwili

Odpowiedz ukryta
w jednym słowie
które złotym się
dzisiaj popłakało

Zastępując nim
motyle ptaki ważki
który wydał rozkaz
by nie ozdabiały

Przydrożny kamień

Gdy męczy droga którą idziesz
siądź na przydrożnym kamieniu
opowiedz mu co w niej cię męczy
on nic nie mówiąc cię wysłucha

Potem wstań i idź przed siebie
dalsza droga już nie będzie tak
męczyć jak ta już przebyta
zobaczysz że jest w niej sens

Którego wcześniej nie widziałeś
a to wszystko dzięki kamieniowi
który cierpliwie cię wysłuchał
do dalszej rogi sobą natchnął

Zmowa innych

Ktoś coś powiedział
przekręcił to drugi
zrozumiał że czarny
kot ma ogon bury

I tak można mnożyć
owe niedosłyszenia
które bardzo bawią
jak igła bez oczka

Gorzej tylko wówczas
gdy niedosłyszymy
sami - przysięgając
że to innych zmowa

Która nie powinna
ale jednak nas boli

Wady które ozdabiają


Żyć po swojemu
nie bać prawdy
nawet wówczas
gdy bardzo boli

Żyć po swojemu
nie powtarzać się
co dzień raźniej
patrzeć na świat

Żyć po swojemu
Bogu się kłaniać
nie obrażać się
na jego wady

Wady które nam
każdy dzień i noc
ozdabiają umieją
sobą nas cieszyć

Czy cisza ma duszę


Czy cisza czuje ma duszę
płacze uśmiecha się
zna się na żartach
wie co to smutek
umie rozmawiać

Przecież jest tak bardzo
delikatna oraz krucha
i chyba sama się
nie słyszy