Nie jego więc czyja


Nie jego wina
że świat imię
trudne ma

Nie jego wina
że nie wie o co
toczy się gra

Nie jego wina
że nie rozumie
iż żyć się da

Ale jego wina
że nie pojął
życia sensu

Który w sobie
ma to coś co
się w nim tli

Co oświetla nie
tylko noce ale
i trudne dni

Tylko kamień

Czy można być snem
rzeką tęcza wiatrem
sercem nieba które
coś jest warte

Czy można być kimś
kto to wszystko
wszystko ogarnie
sensem nazwie

Który z góry się
nie stoczy - nie
zostanie po nim
tylko kamień

Umie ważyć słowa

Miłość to nie tylko
zgrabne nogi oczy
nos usta biust
biodra

Miłość to prostota
w ciele i umyśle
umiejąca warzyć
słowa

Które kochają o
każdej porze dnia
i nocy - nie tylko
na pokaz

Ludzie mówią

Dziś nie myśli mocno
jest już zmęczony
popuścił

Lecz nie wie czy to
fer wobec tego
co go czeka

Przecież starość to
nie żart - to coś
czego nie uniknie

Może więc warto
o niej pomyśleć
nie bać się jej

Ludzie mówią że
czasem od tęczy
piękniejsza

Na więcej


Do mgły tęczy
zachodu się
przytulić

Poczuć ich
delikatność

A jak się uda
porozmawiać
z nimi

Przekonać je
że są dla nas
cenne

By nie znikały
upiększały
chwile

Nie na krótko
na więcej

Coś co nie zmarszczy


Co zrobić by uniknąć
nie zderzyć z nią
jakimi ścieżkami iść
by nie wejść w drogę

Może eliksir wypić
który nie zmarszczy
albo się zamrozić
i problem z głowy

Nie mój przyjacielu
życie na tym polega
by się z nią zmierzyć
być z niej dumnym

Tęczowe alibi


Ktoś ukradkiem
zrobił nam fotkę
miałaś na sobie
barwną sukienkę

Pomyślałem sobie
chyba okradła
z kolorów tęcze

Dziś po latach
patrze na zdjęcie
i mówię doń to
niemożliwe

Przecież wówczas
trzymałem cię
za obie ręce
- przepraszam

Coś co smutkowi dogryza


Oglądam dawne
i obecne - na obu
się uśmiecha

Jest w nim coś
co smutkowi
dogryza

Który o mnie
się ociera - nogi
podstawia

Na szczęście są
przy mnie jak
lekarstwo

po którym czuje
się o wiele
lepiej

Nie każdego stać na marzenia

Nie zamieniaj
serca w głaz
ani uśmiechu
w płacz

Nie pozbawiaj
innych nadziei
dziel się z nimi
tym czego za
dużo masz

Na przykład
marzeniami
na które cię
stać

Kłamstwem ogłupiło

Nieraz nogę podstawiło
w tyłek kopnęło kłamstwem
ogłupiło zaciemniło wzrok

Lecz się nie poddawał
budował swoje lepsze
które satysfakcjonowało
jakiego się nie wstydził

Innych jego sensownością
zarażał - mówił im że
tylko słaby się poddaje
za parawan chowa

Powiadał że chwalił chwali
i zawsze będzie chwalił
je aż do końca że nie mogło
mu się przytrafić nic a nic
piękniejszego

Sens zostaje

Życie przemija
jego sens nie
zostaje ucząc
innych pokory

Która maluje
jasną barwą
drogi które
przednimi

Życie przemija
ślad pozostaje
nie pozwólcie
by znikł

Zwłaszcza gdy
ranił obrażał
kazał nie sobą
być

Ludzka natura

Na sznurku pion wisi, bo ziemia przyciąga
Balon odwrotnie. Wzleci, bo go coś unosi
Ktoś temu ulega, czemu się urąga
Innym to niepotrzebne, o co wielu prosi

Lęk przed innym nas trwoży, bo to niewiadoma
Nawet nuda jest lepsza, gdyż dobrze poznana
A nawet złe tratowanie, kiedy człowiek chroma
Lepiej znosić, niż obiecanki poprawy nastania

Dopiero, gdy w powietrzu brakuje nam tlenu
Czy głód bardzo doskwiera tego co niezbędne
Rusza ludzi potrzeba szukania Edenu
I zbudowania na gruzach błędów, co bezbłędne

Tak uczy historia wniosków, jak uczelnia
Tylko żeby wszyscy czerpać z tego chcieli
Bo pełna ksiąg życia, jak wielka czytelnia
Wiedzy, że ludzie chcieli, ale nie umieli

Witam tych którzy tu zaglądają - w wierszu ;Sens zostaje; ma być - sens zostaje -
wkradło się Nie.
Za co wszystkich przepraszam.

Miejsca światłu zakazane

Co wy w sobie macie
że tracimy głowę
że tak bardzo was
na zabój kochamy

Otwórzcie przed nami
ten odwieczny sekret
który na kolana każe
przed wami padać

Kwiatami obsypywać
mówić czułe słówka
całować miejsca
światłu zakazane

Jak wy to robicie że
zamiast prawdzie
wam bardziej wierzymy
i gdy was nie ma
dnia się boimy

Nauczycielka kochania

Nie wolno się bać
chować przednią
grać o nią w karty
drwić z niej

Trzeba wobec niej
zachować twarz
uśmiechać się doń
szanse jej dać

Przecież to ona
znaczy czas
uczy kochania
tak tak moi mili

To ona główną
role w ziemskich
przestrzeniach gra
ma piękne imię

Któremu nie trudna
prawda uśmiech
i płacz