Czy to ten sam cień

Czym jest życie i śmierć
czy to ten sam cień
który nie boi sie
przyszłości

Czym jest życie i śmierć
czy to horyzont który
wie czego chce nie
boi się prawdy

Czym jest życie i śmierć
czy to coś do czego
trudno jest się
uśmiechać

Czym jest życie i śmierć
czy to teraźniejszość
na której końcu
czeka ktoś

Zawsze obok jak grzech

Cień za mną łazi
a ja za nim
jesteśmy parą
lubimy się

Cień mą nadzieją
wie czego chce
nie boi się
prawd

Cień to uśmiech
tęczy i drzew
zawsze obok
jak grzech

Cień to szczerość
lekarstwo które
ma racje gdy
dokucza żar

Cień to potęga
nie przegrywa
jest jak śmierć
nigdy nie śpi

Myśli umieją płakać

Myśli umieją boleć
umieją dokuczać
sa jak rany które
się nie goją

Myśli umieją płakać
są ja płot przez
który trudno
przeskoczyć

Myśli to spełnienie
są prawdą to ona
naszym sensem
naszym guru

Myśli są ja sny
umieją wierzyć
że życie to nie
fantazja

Czy warto wierzyć w trudne okna i drzwi

Czy warto wierzyć w coś
co jest ciemne ma
trudne okna i drzwi

Czy warto obrażać się
na smutek być
jego wrogiem

Czy warto nie kochać
gdy ktoś kocha
o tym śnić

A może owe warto to
pustka za którą
czeka nic

które jest grzechem
nocy i dnia nie
lubi tęczy i mgły

Marzenie to dal upiększona uśmiechem

Czy warto dogonić marzenia
dotknąć je zrozumieć
poczuć ich moc
która prawdą

Czy warto na nie się obrażać
podstawiać im kłody
być na nie - nie
kochać ich

Czy warto je szanować
otwierać przednimi
okna i drzwi być
im na tak

Czy warto bać się ich cieni
nie widzieć dali
upiększonej miłym
uśmiechem

Tak moi drodzy marzenie
to nie żart to nadzieja
to nowy horyzont
spełniony maj

Nie zawsze to obok cieszy

Nie zawsze można być soba
czasem sie w tym nie mieścimy
jesteśmy sobie obcy

Nie zawsze to obo cieszy
bywa że mocno boli
mimo iż bliskie

Nie zawsze mamy racje
bywa że przegrywamy
nie dajemy rady

Nie zawsze nasze myśli
są jasne jak gwiazdy
bywają ciemne

Nie zawsze to czysty fakt
nasze życie jest prawdą
czasami umie kłamać

Kłaniam się temu co ma racje

Kłaniam się gwiazdom
znajomym drzewom
burzą miłości ba
nawet śmierci

Kłaniam się grzechom
echowi i teczy
starym drzwiom
oraz nadziei

Kłaniam sie bogom
fałszowi i złu
prawdzie która
boi się cieni

Kłaniam sie temu
co ma racje
mam to gdzieś
nie boję się

Kłaniam się światu
choć nie muszę
czasami sobie
patrząc w lustro

Te moje ukłony
są szczere
mają w sobie coś
co nie psuje

Trudno się zakochać gdy w maju nie pachnie sad

Trudno zrozumieć prawdy
gdy wokół kwitnie kłam
zakochać się gdy w maju
nie pachnie sad

Trudno widzieć horyzont
mając w oczach wiatr
powiedzieć moja wina
mimo że okradłeś dal

Trudno przytaknąć komuś
że tylko jego racja że
listopad to żal skoro
wieje ciepłym

Trudno kochać świat
gdy głód i wojna trwa
pogodzić się z myślą
że brat to nie brat

Szukał przygód o których marzył

Gdy był młody inaczej
świat widział nie
bał się prawd
które spotykał

Gdy był młody wędrował
szukając przygód
o których marzył
nie uciekał

Gdy był młody zdarzało
się że popłakiwał widząc
jak pijany ojciec
mamie dokuczał

Gdy był młody na gitarze
grał ballady o wolności
której mijanym ludziom
bardzo brakowało

Gdy był młody koleżanki
kochał ale wstydził się
im o tym powiedzieć
odwagi nie miał

Ta jego młodość wciąż
za nim łazi i mimo że
jest coraz dalej
on ją widzi

Poezja oceanem prawd

Poezja nie boli
oddycha widzi
więcej niż dal

Poezja to drzewo
miłość nadzieja
to barwny kram

Poezja światłem
drzwi do lepszego
radość i żal

Poezja pachnie
kaliną i bzem
to fajny świat

Poezja nie kłamie
zawsze szczera
jak tęcza i mgła

Poezja dla każdego
nie umie dokuczać
to ocean prawd

Za zimny wiatr i brak pełni

Jego żona jest fajna
bardzo ją lubi - ale
czasem upierdliwa
ma żale

Że księżyc nie w pełni
albo wiatr zbyt zimny
że jej nie kocha
jest złośliwy

Lecz on się nie martwi
zna ją jak własne
kieszenie w których
lepsze się kryje

Bo wie że jutro jej
minie - będzie milsza
za to że jest bo jak
by go nie było

Nie byłoby pełnie ani
ciepłego wiatru bo
on jest dla niej
ulgą czarodziejem

Który wszystko co
fajne nosi nie tylko
w kieszeni również
w sercu

Ocean krzywych prawd

Zgubił ciszę i myśli
oraz marzenia które
bardzo kochał

Dziś nie jest sobą
żyje tylko tym co
echo przyniesie

Zgubił coś co miało
sens - zapach kwiatów
oraz nadzieje

A za otwartymi drzwiami
widzi złość i brak
szacunku

To zagubienie go boli
smutkiem dokucza
psuje twarz

Tak tak moi drodzy
depresja to ocean
krzywych prawd

Drzwi za którymi cienie nie cieszą

Nie za każdymi drzwiami
uśmiech i radość są
drzwi za którymi
cienie nie cieszą

Nie za każdymi drzwiami
prawda jest prawdą
a czas zmęczony
nie jest szczery

Nie za każdymi drzwiami
dzień szanuje noc
a spełniony horyzont
to tylko bajka

Nie za każdymi drzwiami
no cóż tak bywa
przecież nie obiecano
ze życie to tylko kolory

Dotyka cieni uśmiecha się

Czerwcowy dzień
słońce ozdabia
cieszy go ptak
wiatr opowiada

O tym jak świat
sobie radzi
jaki zacna
poranna mgła

Czerwcowy dzień
się uśmiecha
bawi echem
nie płacze

Dotyka cieni
słucha drzew
nie wstydzi go
to że jest

Czerwcowy dzień
czeka na noc
chce powiedzieć
piękna żeś

Los to nadzieja uśmiech i łzy

Wczoraj oraz dziś
od lat ten sam los
bawi się z nami

Częstuje uśmiechem
smutkiem i łzą
kusi cieniem

Wczoraj oraz dziś
ta sama nadzieja
obok nas

To ona pomaga nam
zrozumieć ten
trudny świat

Wczoraj oraz dziś
uczymy się żyć
bez skaz

Ale niestety los
nie zawsze nam
łaskawy

Wczoraj i dziś dwie
prawdy w nich
sens sie tli