Amory
Pawlikowska-Jasnorzewska Maria



Nagła myśl i możliwość buchająca pieśnią,

o której sen ostrzegał radosnym półgłosem...

Zamiast ust, które jeszcze całować się nie śmią,

- papieros zapalony drugim papierosem.



Zetknięcie ramion w loży lub w głębi karety,

koncentrujące życie w płonącym rękawie!

Słodkie ognie bengalskie, rozkosze rakiety,

i oczy roześmiane w śmiertelnej zabawie.



Shake-hand za długi nieco, a chcący trwać wiecznie,

i odpychanie ludzi: nie mówcie! nie radźcie!

i słowa drżące, wdzięczne, niepotrzebne, śmieszne,

jak koronki i wstążki na przecudnym akcie.

-- 3 lip 2011, 2011 01:07 --

Amory
Pawlikowska-Jasnorzewska Maria



Nagła myśl i możliwość buchająca pieśnią,

o której sen ostrzegał radosnym półgłosem...

Zamiast ust, które jeszcze całować się nie śmią,

- papieros zapalony drugim papierosem.



Zetknięcie ramion w loży lub w głębi karety,

koncentrujące życie w płonącym rękawie!

Słodkie ognie bengalskie, rozkosze rakiety,

i oczy roześmiane w śmiertelnej zabawie.



Shake-hand za długi nieco, a chcący trwać wiecznie,

i odpychanie ludzi: nie mówcie! nie radźcie!

i słowa drżące, wdzięczne, niepotrzebne, śmieszne,

Kot w pustym mieszkaniu

Umrzeć — tego nie robi się kotu.
Bo co ma począć kot
w pustym mieszkaniu.
Wdrapywać się na ściany.
Ocierać się między meblami.
Nic niby tu nie zmienione,
a jednak pozamieniane.
Niby nie przesunięte,
a jednak porozsuwane.
I wieczorami lampa już nie świeci.

Słychać kroki na schodach,
ale to nie te.
Ręka, co kładzie rybę na talerzyk,
także nie ta, co kładła.

Coś się tu nie zaczyna
w swojej zwykłej porze.
Coś się tu nie odbywa
jak powinno.
Ktoś tutaj był i był,
a potem nagle zniknął
i uporczywie go nie ma.

Do wszystkich szaf się zajrzało.
Przez półki przebiegło.
Wcisnęło się pod dywan i sprawdziło.
Nawet złamało zakaz
i rozrzuciło papiery.
Co więcej jest do zrobienia.
Spać i czekać.

Niech no on tylko wróci,
niech no się pokaże.
Już on się dowie,
że tak z kotem nie można.
Będzie się szło w jego stronę
jakby się wcale nie chciało,
pomalutku,
na bardzo obrażonych łapach.
I żadnych skoków pisków na początek.

Wisława Szymborska

Halina Poświatowska "Mokra Ofelia"


czerwienią
wspięta na policzki
rozsypała się w płatkach po wodzie
wielki księżyc zgarnęła w rękaw
potem z nagła włożyła na głowę
i na palcach
na włosów krańcach
w tej czerwieni
to złota to święta
tańczyła
jakby wiatr ją opętał

popłynęła wzdłuż rzeki stromo
z wodorostów tłumem ze słomą
wplątaną w zaciśnięte palce

wyciągnęłam ją z wody białą
i na drogach pasmem świetlistym
rozwiesiłam te włosy aby wyschły

Władysław Broniewski

Bezsenność

Nie śpię, spać ci nie daję, palę papierosy;
na stole: budzik, chleb, dwie żółte chryzantemy,
listopadowy wiatr za szybami krzyczy wniebogłosy,
ja jestem niemy,
tylko na kształt krzywego drewna
wykrzywiam się na ten wszechświat...
Śpij, moja dobra, rzewna,
ja nie śpię.
Jeśli chcesz, to mi odbierz papierosy,
albo rękę połóż na włosy,
do snu się każ ukołysać,
naucz, jak wiersze pisać.

z tomu „Nadzieja”, 1951

* * *

Druga w nocy. Nie mogę spać
i żonie spać nie daję.
No! - spać nie mogę na "psiamać",
a lipiec pachnie majem.

Ścięta przydrożna trawa
i błękit.
Pogoda była łaskawa
z twojej ręki.

Pięknie było? Nieprawdaż?
Rower leżał obok.
I miłość. To była prawda.
I obłok.

Agnieszka Osiecka - Bossa Nova do poduszki





Przypłynęła z wielkich rzek
bossa nova - szabada,
czyste serce ma jak śnieg,
choć mówią o niej tu inaczej...
Na śniadanie cukier je,
nocą pije biały dżin,
a nad ranem, gdy ja śpię,
cichutko z zimna drży i płacze:


Wezmę cię do łóżka,
nie płacz już, głuptasie,
patrz, tu jest poduszka
i dla ciebie jasiek,
wybacz, że nago śpię...
Ogrzej się na płatkach,
szmatkach i różyczkach,
tu, gdzie sny są moje,
będzie i muzyczka -
wybacz, że nago śpię...


Migdałowy zapach twój
w moje włosy wplątał sen,
widzę znów motyli rój
i kwitnie, kwitnie len w dolinach.
Kupię ci żywego lwa,
byś jak w domu miała tu,
posłuchajmy, co tak gra
i żali się nam jak dziewczyna.


Wezmę cię do łóżka,
nie płacz, już głuptasie,
patrz, tu jest poduszka
i dla ciebie jasiek,
wybacz, że nago śpię...
Ogrzej się na płatkach,
szmatkach i różyczkach,
tu, gdzie sny są moje,
będzie i muzyczka -
wybacz, że nago śpię.
Na zielonym stole
stoi pełna szklanka,
czyś ty mi piosenka
czyś ty mi kochanka,
wybacz, że nago śpię...
Noce nie dośnione
oczy nieprzytomne,
tańczy panna młoda,
życia nam nie szkoda
wybacz, że nago śpię...

Zapłakałaś dziś przez sen
i wołałaś...Nie, nie mnie...
Arcy smutny to był tren,
i nie wiem, czy to źle - czy pięknie...
Zapamiętam dotyk twój
i sukienki z czarnych róż,
a ty mnie się trochę bój,
i nie myśl, że mi serce pęknie...


Sama idź do łóżka,
nie płacz już głuptasie
patrz, tu jest poduszka
i samotny jasiek,
wybacz, że z dala śpię...
Ogrzej się na płatkach,
szmatkach i różyczkach,
tam, gdzie sny są moje,
nie śpi już muzyczka -
wybacz, że nago śpię...
Na zielonym stole
stoi pełna szklanka,
czyś ty mi piosenka
czyś ty mi kochanka,
wybacz, że nago śpię...
Noce nie dośnione
oczy nieprzytomne,
mija w rzece woda,
mija bossa nova -
wybacz, że zbudzę się...

Powstającej tu antologii uczuciowych wierszydeł przydałyby się jakieś ilustracje.
Adekwatny wydaje mi się obrazek w załączniku.

świetna fota :D:D

z dedykacją dla Budslavsky:)


Mów do mnie jeszcze
Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Mów do mnie jeszcze... Za taką rozmową
tęskniłem lata... Każde twoje słowo
słodkie w mym sercu wywołuje dreszcze -
mów do mnie jeszcze...

Mów do mnie jeszcze... Ludzie nas nie słyszą,
słowa twe dziwnie poją i kołyszą,
jak kwiatem, każdym słowem twym się pieszczę
mów do mnie jeszcze...

No, no, no, Budslavsky

"cicha woda brze......"

Jednak do mnie przemawia najsilniej wersja śpiewana.

Tytułem wyjaśnienia:
Zamieszczając ilustrację zamierzałem tylko odnieść się nie tyle do opisywanych w tym wątku spraw merytorycznych, czyli do wspaniałych wzniosłych uniesień, a raczej do związanej z tym pośrednio pewnej bardzo konkretnej problematyki dość dobrze mi znanej, a mianowicie do spraw stolarstwa meblowego.
Moim zamiarem było zilustrowanie konkretnym przykładem, jak ważne jest w stolarstwie meblowym solidne i staranne wykończenie powierzchni mebli w sypialniach na przykładzie pokazanej szafki nocnej.
Jajakobyły stolarz meblowy (dyplomowany, choć już niepraktykujący), muszę stwierdzić, że wbrew utartym wyobrażeniom nie wszystkie sypialnie są oazą i azylem spokoju oraz innej flauty. Często bywa, że wyposażenie meblowe z tych pomieszczeń trafiające do naprawy u stolarza posiada rozliczne i skomplikowane uszkodzenia, co dowodzi, że muszą one spełniać dość wysokie standardy wytrzymałościowe.

Na załączonej fotografii wyraźnie widać, że powierzchnie, a zwłaszcza blaty szafek nocnych koniecznie muszą być powlekane utwardzanymi lakierami wysokiej jakości. (W sypialni byle fajans się nie sprawdza !)
Także obramowanie szafek nocnych z wykończeniem ozdobnymi listwami powinno być mocowane raczej na ukryte wkręty, niż na wklejane kołki swobodnie zrywane nawet damską rączką, co tak dobrze ukazuje opisywana fotka. I tylko o to mi tu chodziło.
Natomiast zagadnienia merytoryczne poruszane w cytowanej tu twórczości poetyckiej są mi wprawdzie znane także z minionej praktyki, niestety ze znacząco odległej przeszłości, więc nie mogę się do nich odnosić w tych detalicznych szczegółach opisywanych tu przez poetów - „bo pamięć, bo pamięć nie ta”.

W prządku. Rozumiem. Niech i tak będzie.

A tak w ogóle:
To ja nic nie widziałem. Nic nie słyszałem. Nic nie wiem.
Jestem głuchy i ślepy.

Oj tam, oj tam, gadanie takie... wszak tajemnicą jest poliszynela, że kobietki uwielbiają "starszych panów"
Choć nie to zdrowie i szron na głowie, atrybutów innych mają bez liku... ( oj, fajny początek na wiersz:))

"Kochajcie starszych panów"

Kochajcie starszych panów
Mądre dziewczyny
Będzie wam zapisany
Dobry uczynek

Kochajcie starszych panów
Bez wielkich ansów
Nie grozi wtedy banał
I brak dystansu

Pachnieć lawendą
Starszy pan
Nie ma dla kogo
Gdy jest sam

Kochajcie starszych panów
To dobry sposób
Żeby się poczuć damą
Uśmiechem losu


Jonasz Kofta

-- 12 lip 2011, 2011 23:51 --

-- 13 lip 2011, 2011 00:08 --

z przymrużeniem oka


Jan Brzechwa " Erotyk"

Przez okno kwadratowe
Widzę wąsate drzewa,
Odkąd wdały się ze mną w rozmowę -
Śpiewam...

Przez kwadratowe okno
Widzę, że jesteś młoda,
A ja noc miałem taką samotną -
Szkoda!

Kazimierz Przerwa-Tetmajer "Lubię kiedy kobieta"


Lubię, kiedy kobieta omdlewa w objęciu,

kiedy w lubieżnym zwisa przez ramię przegięciu

gdy jej oczy zachodzą mgłą, twarz cała blednie

i wargi się wilgotne rozchylą bezwiednie.



Lubię, kiedy ją rozkosz i żądza oniemi,

gdy wpija się w ramiona palcami drżącemi

gdy krótkim, urywanym oddycha oddechem

i oddaje się cała z mdlejącym uśmiechem.



I lubię ten wstyd, co się kobiecie zabrania

przyznać że czuje rozkosz, że moc pożądania

zwalcza ją, a sycenie żądzy oszalenia

gdy szuka ust, a lęka się słów i spojrzenia.



Lubię to — i tę chwilę lubię, gdy koło mnie

wyczerpana, zmęczona leży nieprzytomnie,

a myśl moja już od niej wybiega skrzydlata

w nieskończone przestrzenie nieziemskiego świata

Kwidzownik - "Ex sex"

Na wiosnę księżyc lśni w wodzie, a żabki rechoczą
Po raz kolejny pewnie niektóre se dziś zmoczą
Ten nastrój sprzyja wszystkim, którym się chce być więcej
Nawet patyczak z patyczkiem modzi. (Ja cie kręcę)

Nad ranem słonko wstaje. Przeciąga promienie
Jak młody bóg szczęśliwe, radosne szalenie
Kto spełnił mu najgłębiej skrywane pragnienie
Księżyc je sobą pokrył, bo było zaćmienie

Kraina szczęścia jednak wraca do prozy życia
Bociek rozproszył żabki. Słonko ruszyło w drogę
Wszystko jasne każdemu. Nie ma nic do ukrycia
Obowiązki, bachory. Prysnął czar z epilogiem

Widoki twarze i chwile

nie tylko radosne
widoki twarze i chwile
częstuje uśmiechem

również te smutne
barwiąc nimi szarość
która od nich bije

szarość za jaką
nie tylko malarz
piękno widzi