Nie tylko krajobrazy

Zawsze myślał że tylko krajobrazy
rzeźbi bez użycia dłuta mijający czas.
Lecz pewnego dnia idąc ulicą poczuł
się głupio... ponieważ ktoś kogo znał
minął go jak obcego

Dlatego już nigdy więcej nie spojrzał
w lustro ani kalendarz by nie widzieć
jak coś co przemija rzeźbi bez dłuta
nie tylko krajobrazy .

Waldemar, dobre, niby o czym innym piszesz. A mnie się skojarzyło z moimi dłużnikami.

Darek, tak będzie precyzyjniej:

Zawsze miał wiarę w ludzi
Kiedy pożyczał – wracało
Lecz pewnego dnia idąc ulicą poczuł się głupio...
Ponieważ ktoś, komu pożyczył
minął go jak obcego
Pomyślał, że nie wróci
Nie zawiódł się

Iskry życia

Tryb czasu krzesze iskry pokoleń
Zamienia zabawę w życie, śmiech w radość
By rozniecały ogniska ciepłych wspomnień
By sypały snopy jasności
i rozjaśniały mrok horyzontu

Tylko tyle czy aż

Kamień mchem porośnięty
księżycowa latarnia
ciepły wiatr i obecność
świerszcza.

Tylko tyle wystarczy aby
miło spędzić letnią noc
bez puchowej poduszki,
kołdry, nocnej lampki
i hałaśliwego radia .

Tylko tyle potrzeba żeby
poczuć prawdziwy smak
wolności którą upiększa
tajemna liczba gwiazd

Nie tylko wybrani maja prawo do szczęscia

Zamiast tracić czas na debaty
rodzące koślawe ustawy których
potem sami nie rozumiecie i dlatego
też się o nie potykacie klnąc.. gorzej
niż zwykły szewc .

Poświećcie więcej czasu na projekt
takiej która zapewni każdemu prawo
do szczęścia... a nie tylko wybranym
którzy myślą że należy im się ono
z urzędu.

Zrozumcie to w końcu - pokażcie
wszystkim narodom że polska to
mą…dry i sprawiedliwy kraj gdzie
nikt nie musi płacić za coś co się
każdemu prawnie należy.

-- 13 gru 2011, 2011 21:20 --

Ktoś lub coś

czasem mam takie wrażenie
że ktoś lub coś podgląd…a
moje ruchy i myśli

potem przeciwko mnie je
wykorzystuje - udają…c że
nic o tym nie wie

lecz ja w dupie to mam
i dalej się po niej - gdy
mam ochotę drapie

a potem myląc o czymś
od czego na pewno
słońce nie zgaśnie

przecież mam do tego
wszelkie prawo - czy to
komuś lub czemuś leży
lub nie ...

więc zanim znowu się
na taki krok odważy
niech się najpierw po
głowie podrapie

...

Przed oczyma zmierzch
Za oknem szaruga
Przy domu drzewa wytargane
Tylko trawnik jeszcze zielony
Jeszcze pamięć świeża
I zdjęcia w albumie
Zawsze ta sama
Rok w rok
Kolejna zima

IN HORA MORTIS

Jeszcze Polska nie zginęła póki my giniemy
póki nasi starsi bracia wędrują do ziemi

tam tajemne biją źródła tryskają strumienie
tam śmierć pada na kolana przed wiecznym istnieniem

tam zabici w ciemnym lesie modlą się za nami
tam powstańcy do Śródziemia idą kanałami

ścieżka wiedzie przez grób Pański – nie ma innej drogi
trzeba się owinąć w całun biały i czerwony

gdy przestaną nas hartować strzałem w potylicę
samoloty będą spadać za lub przed lotniskiem

mroźny wiatr ze wschodnich kresów wciąż nam wieje w plecy
gnie się trzcina nadłamana tli się płomyk świecy

a im bardziej bezsensowny twój zgon się wydaje
tym gorętsze składaj dzięki że jesteś Polakiem

naród tylko ten zwycięża razem ze swym Bogiem
który pocałunkiem śmierci ma znaczoną głowę

Autor:Wojciech Wencel.

Dobre oddaje naszą chorą psychikę

W każdym tli iskierka


Choć nie każdy jest miły i ciepły
w każdym tli się mała iskierka
w której drzemie coś miłego

Dlatego zaraz po przebudzeniu
warto ją rozniecić po to by
zaraziła następne z chwil

których jeszcze wiele zostało
do końca pochmurnego dnia
jaki dopadł nas dziś

...

Nadeszła odwilż
Dotarliśmy do granic świata
Potrafimy podnosić głowy
Umiemy podawać rękę

Ale mróz pamiętamy
Jak pokazywać pięść
Jak patrzeć z góry
Jak być obcym

Nie trudno odnaleźć inspirację do wyrażania podobnych opinii, które teraz nami rządzą :
Wiersz, który przytoczył NOWY(L) jest autorstwa Wojciecha Wencla i pochodzi z tomu De profundis uhonorowanego Nagrodą Literacką im. Józefa Mackiewicza 2011
(Trzy wydania, ponad dwa tysiące sprzedanych egzemplarzy)

@ kwidzownik Z obowiązku samozwańczego recenzenta gratuluję Ci tego, co osiągnąłeś oszczędnością słów i obrazowania (Nadeszła odwilż)

Może być całkiem ciekawie