Domek z kart

Gdy wracam zmęczony po pracy
w krasnoludka się zamieniam
i małymi rączkami domek
z kart buduje - jego małe
pokoiki lazurem maluje

Nie mam wówczas na głowie
tylu ważnych spraw
nie muszę wykonywać
tylu trudnych podbiegów

Ogrodowe kwiaty z drabinki
podlewam - dopóki ktoś
drzwi nie otworzy i nagłym
przeciągiem domku mego
nie złoży

Tak pięknie mi się śni
gdy mam już dość
codziennej gry

Haker

Był elektronik co miał ambicje
Ale też myśli niezdrowe
Żeby zarazić wrednym wirusem
Systemy komputerowe

Kiedy zobaczył że nieźle idzie
Zaczęła kusić go sława
Łamacza barier sieci bankowych
By była z tego zabawa

Z zamiarem aby tylko nabroić
Wszedł w te cyfrowe zasoby
Na widok takich wielkich pieniędzy
Dostał złodziejskiej choroby

Wpisał w przelewy ogromną sumę
Choć nie miał tego w swych planach
I zamknął oczy wciskając enter
Przesłał na konto w Kajmanach

Wpadł jednak mimo skomplikowania
Bo człek jest tylko pozerem
Poniósł więc karę bo był złodziejem
Choć chciał być wielkim hakerem

Trudno zrozumieć

Zaćmiłaś rozum zaćmiłaś serce
oplotłaś sobą me ręce
Więc nie rozumiem czego
pragniesz więcej

Przecież oddałem ci miłość
nadzieje i wiarę czyli najcenniejsze
co posiadałem

Więc wytłumacz mi kochana
czemu masz smutną
twarz od rana

Czemu się nie uśmiechasz
dlaczego na słoneczny
dzień narzekasz

Wszystko jedno

Zamiast kamienia, drewno na stół
Miast ducha, ostra stal
Zamiast obręczy, opony do kół
A zamiast wiary – gral

Czemu to zamieszanie trwa
Że z ważnym cenimy bzdurę
Lepsze, co dziwi, niż, co się zna
Bo taką mamy kulturę?

Żeby podziwiać piękno zachodu
Czasami się coś ‘urywa’
Zaś, by nikomu nie dać powodu
Na prostą, mówi się krzywa

Gotowość do bzdury zawsze się ma
Nawet, gdy głowę kosztuje
Bo przecież życie to tylko gra
Czyś bohaterem, czy zbójem

Ziemię gryźć

Naucz się kochać naucz się żyć
naucz się sobą człowieku być
bo czas ucieka szybciutko
nim się obejrzysz zostanie
go krótko

Przestań więc kpić
przestań złośliwie
z innych drwić

Naucz się kochać naucz się żyć
ono delikatniejsze jest niż
pajęcza nić która gdy pęknie
zmusi cię ziemie gryźć

Ciepły wiatr i zapach głuszy

W ogrodzie cichych marzeń
nie ma złudnych zdarzeń
tu kwiaty są prawdziwe
barwne pachnące urodziwe

W ogrodzie cichych marzeń
nie ma miejsca dla raczej
tu wszystko jest dla duszy
ciepły wiatr zapach głuszy

Tu rodzą się pomysły
budzi miłość i zmysły
które codzienność zakrywa
jak dziki chwast je wyrywa

W ogrodzie cichych marzeń
nie można się nudzić
to magiczne miejsce
potrafi twardziela zbudzić

-- 1 lut 2014, 2014 14:32 --

Zapomniany strach


Stary strach na wróble
z wiatrem rozmawia
o tym jak to echo
głupio o nim rozprawia

Przecież ja nie chciałem
być strachem na wróble
lecz wyboru nie miałem
musiałem wybrać to trudne

A teraz gdy zima nastała
cały się trzęsę
marzną mi kark i głowa
oraz patykowate ręce

Dlatego proszę cię wietrze
nie wiej jak szalony
pozwól wiosny doczekać
być znowu zadowolony

Myląc drogowskazy

Chociaż bywałem głodny
choć miewałem złe dni
zawsze byłem sobą
nigdy do księżyca
nie wyłem

Chociaż szedłem krętymi
myląc drogowskazy
nigdy swemu cieniu
się nie uskarżałem

Dziś w wiklinowym
przesiadując fotelu
cieszę się że wciąż
jestem taką osobą

Kimś kto pociesza się
własną mową
kimś kto cieszy się
każda pogodą

Wysoko na szczycie

Stojąc wysoko na szczycie
patrzył jak biegło mu życie
jak źle odczytywał drogowskazy
jak bezmyślnie lekceważył nakazy

Stojąc wysoko na szczycie
czuł swego serca mocne bicie
zwłaszcza gdy zobaczył
jak z mądrości innych kpił

Stojąc bardzo wysoko
czuł że łzawi mu oko
żałował głupot i beztroski
że wyśmiewał obraz boski

Do którego podnosi dziś ręce
prosząc go by nie musiał
odchodzić z tego świata
w okropnej męce

Wiersz zgrabny i poważny, więc zmienił bym cytuję: Stojąc bardzo wysoko
czuł że łzawi mu oko.

Bo jakoś mnie rozśmiesza ten fragment.

Mnie też , ale nie czepiał bym się reszty , bo powinna wzbudzić refleksję
bardziej śmieszy mnie to , że niektórzy grzesznicy , tuż " nad grobową deską"
stają się mocno kościółkowi
i tak spotkamy się w piekle

Trzy słowa

Gdy mamuśka komuś umiera
smutek i żal mu doskwiera
słońce z chmurami się kłóci
wiatr smutną melodię nuci

Gdy mamuśka komuś umiera
coś mu serce otwiera
coś co bardzo mocno boli
coś co kuje ściska koli

Gdy mamuśka zamyka oczęta
prosta droga wydaje się kręta
drogowskazy tracą swą moc
długa wydaje się każda noc

Gdy mamusia oczy zamyka
świat z pod kontroli umyka
po policzkach płyną łzy
usta wypowiadają słowa trzy

mamusiu.... czemu akurat ty

-- 26 lut 2014, 2014 19:01 --

Trawa bociany i sosna

Słońce mocniej przygrzewa
bielą pokryły się drzewa
dni się wydłużają
ptaki radośniej śpiewają

Przyleciały pierwsze bociany
zieleńsze stały się trawy
widoczne pierwsze stokrotki
obudziły się biedronki

W piaskownicy bawią się dzieci
po niebie kolejny klucz leci
zapachniała żywicą sosna
to nieodparty znak
że przyszła już wiosna


Wiersz - Trzy słowa - dedykuje mojej mamusi
którą pożegnałem w poniedziałek .

-- 26 lut 2014, 2014 19:11 --



-- 26 lut 2014, 2014 19:14 --

[quote="Waldemar"]Trzy słowa

Gdy mamuśka komuś umiera
smutek i żal mu doskwiera
słońce z chmurami się kłóci
wiatr smutną melodię nuci

Gdy mamuśka komuś umiera
coś mu serce otwiera
coś co bardzo mocno boli
coś co kuje ściska koli

Gdy mamuśka zamyka oczęta
prosta droga wydaje się kręta
drogowskazy tracą swą moc
długa wydaje się każda noc

Gdy mamusia oczy zamyka
świat z pod kontroli umyka
po policzkach płyną łzy
usta wypowiadają słowa trzy

mamusiu.... czemu akurat ty

-- 26 lut 2014, 2014 19:01 --

Trawa bociany i sosna

Słońce mocniej przygrzewa
bielą pokryły się drzewa
dni się wydłużają
ptaki radośniej śpiewają

Przyleciały pierwsze bociany
zieleńsze stały się trawy
widoczne pierwsze stokrotki
obudziły się biedronki

W piaskownicy bawią się dzieci
po niebie kolejny klucz leci
zapachniała żywicą sosna
to nieodparty znak
że przyszła już wiosna


Wiersz - Trzy słowa - poświęcam mojej mamusi
którą pożegnałem w poniedziałek .

-- 26 lut 2014, 2014 19:11 --

-- 26 lut 2014, 2014 19:20 --

[quote="Waldemar"]Trzy słowa

Gdy mamuśka komuś umiera
smutek i żal mu doskwiera
słońce z chmurami się kłóci
wiatr smutną melodię nuci

Gdy mamuśka komuś umiera
coś mu serce otwiera
coś co bardzo mocno boli
coś co kuje ściska koli

Gdy mamuśka zamyka oczęta
prosta droga wydaje się kręta
drogowskazy tracą swą moc
długa wydaje się każda noc

Gdy mamusia oczy zamyka
świat z pod kontroli umyka
po policzkach płyną łzy
usta wypowiadają słowa trzy

mamusiu.... czemu akurat ty

-- 26 lut 2014, 2014 19:01 --

Trawa bociany i sosna

Słońce mocniej przygrzewa
bielą pokryły się drzewa
dni się wydłużają
ptaki radośniej śpiewają

Przyleciały pierwsze bociany
zieleńsze stały się trawy
widoczne pierwsze stokrotki
obudziły się biedronki

W piaskownicy bawią się dzieci
po niebie kolejny klucz leci
zapachniała żywicą sosna
to nieodparty znak
że przyszła już wiosna


Wiersz - Trzy słowa - poświęcam mojej mamusi
którą pożegnałem w poniedziałek .

-- 26 lut 2014, 2014 19:11 --

Rytm życia

Przemijają dni w rytmie wschodów i zachodów
Przeliczane księżycem, gwiazd konstelacjami
Przeznaczone na zdarzeń ogromy powodów
Chociaż multum nas czeka, już mnóstwo za nami

Na wieży zegar bije godzinę każdemu
Jednym porę do pracy, innym do przedszkola
Nawet czas pokazuje temu najstarszemu
Żeby młodym ustąpił życiowego pola

Cień sumienie i wilk


nauczyłem się kłamać
nauczyłem się kryć
nauczyłem jak wilk
do księżyca wyć

nauczyłem się płakać
nauczyłem w dzień spać
nauczyłem własnego
cienia się bać

a to wszystko po to
by z prawdy drwić
bym nie musiał ciągle
z sumieniem się gryźć

-- 10 kwi 2014, 2014 12:35 --

Bezradność

prawdą jest że
ręka rękę myje
że wilk nocą
do księżyca wyje

prawdą jest że
górskie drogi
są zawsze kręte
że ludzkie myśli
czasem nie pojęte

jednak największą
jest Bóg wielki
patrzący bezradnie
na ludzkie męki

-- 10 kwi 2014, 2014 12:40 --

Czemu akurat twarze

byłem tu byłem tam
zaznawałem różnych barw
dziś maluję z nich obrazy
smutnych zagubionych twarzy

twarzy bruzdą poniszczone
gorzką łzą zroszone


a gdy ktoś zapyta mnie
czemu maluje akurat te
odpowiem a cóż jak nie twarze
najlepiej ludzkie życie pokarze

Los

Do losu raz pretensje nosił w sobie biedny
Bo nawet schyłek życia nie przyniósł poprawy
Słysząc wciąż jego żale bogacz stanął przed nim
I spytał czy słał totka choć raz dla zabawy

Czemu płaczesz ?
-bom głodny
Czemuś głodny ?
-bom biedny
Czemuś biedny ?
-bom głupi