Powiew wolności

Dałaś wszystko swym najbliższym, to co miałaś,
Dałaś miłość twą, żyłaś dla nich, mijał czas.
Dzisiaj wszystko Ci zabrano i zdeptano
I w szeregu twoje miejsce innej dano.

Ref. (ma rytm) _._. _. _. _._
Nie rozpaczaj, nie czuj żalu, dogoń wiatr;
Wejdź na kuter, wypłyń w morze, wolność złap.
Twoje serce niech poczuje życia sens
I uwolnij swe uczucia, otwórz je.
Kuter płynie, dziobem fale dziarsko tnie,
Wkoło wolność, wody żywioł wzmacnia Cię,
Daje siłę, by odnaleźć życia cel.
Z bólu serce twe uwalnia, ogrzej je.

Teraz wracasz już do domu i co tam masz?
Czy ożyło serce, wrócił stracony czas?
To, co kiedyś Ci zabrano i skalano.
Z pamięci nie usuniesz - wiesz komu dano.
Ref.
Nie rozpaczaj, nie czuj żalu, dogoń wiatr;
Wróć na kuter, wypłyń w morze, wolność złap.
Twoje serce niech poczuje życia sens
I uwolnij swe uczucia, otwórz je.
Kuter płynie, dziobem fale dziarsko tnie,
Wkoło wolność, wody żywioł wzmacnia Cię,
Daje siłę, by odnaleźć życia cel.
Z bólu serce twe uwalnia, ogrzej je.

Wybaczyłaś swym najbliższym, zapomniałaś;
Niby wszystko jest tak jak dawniej, w życiu Twym.
To, co kiedyś powiedziano, nie oddano;
Chociaż serce bije, nie odratowano.
Ref.
Nie rozpaczaj, nie czuj żalu, dogoń wiatr;
Stań na kutrze, wypłyń w morze, wolność złap.
Twoje serce niech poczuje życia sens
I uwolnij swe uczucia, otwórz je.
Kuter płynie, dziobem fale dziarsko tnie,
Wkoło wolność, wody żywioł wzmacnia Cię,
Daje siłę, by odnaleźć życia cel.
Z bólu serce twe uwalnia, ogrzej je.

Kwidzyn, 05-04-2013 Irena Dudek (pseud. Irena Ilczyszyn)

str. 1
NOWE ŻYCIE

Obudzony jesiennym porankiem
Odkrywasz radość swojego życia
Łapiesz mocno i trzymasz za rękę
Nie oddasz, to szansa twego bycia

Szarość swe szpony usuwa z nieba
Tam słychać nieśmiałe ptaszków dźwięki
Uśpione miasto otula cisza
Odsłania poranka piękne wdzięki

Złapałam drugi oddech
Wpuściłam do środka powietrze
Spojrzałam na swą przyszłość
Odkryłam na nowo me wnętrze

Dzisiaj nie ma już bólu
Spojrzałam na iskrę nadziei
Na nowo drgnęło serce
Być może codzienność się zmieni

Już serce uderzyło mocno w dzwon
Ożywione żyć będzie inaczej
Nadzieja wypełniła mu wnętrze
I nadała życiu innych znaczeń

Nie bój się dotykać jej uczucia
Daj jej tego, czego masz najwięcej
Niech dostanie teraz coś pięknego
Daj jej swe uczucie jak najprędzej

Rozgrzane, świeże wnętrze
Otwarte, takie piękne życie
Wypełni dziś twe serce
Dla Ciebie to nowe odkrycie

Dzisiaj nie ma już bólu
Ona przywitała nadzieję
Jej serce ożywione
Teraz kwitnie i wciąż się śmieje

Kwidzyn, 20-11-2014 Irena Dudek (pseud. Irena Ilczyszyn)

str. 1
NOWE ŻYCIE

Obudzony jesiennym porankiem
Odkrywasz radość swojego życia
Łapiesz mocno i trzymasz za rękę
Nie oddasz, to szansa twego bycia

Szarość swe szpony usuwa z nieba
Tam słychać nieśmiałe ptaszków dźwięki
Uśpione miasto otula cisza
Odsłania poranka piękne wdzięki

Złapałam drugi oddech
Wpuściłam do środka powietrze
Spojrzałam na swą przyszłość
Odkryłam na nowo me wnętrze

Dzisiaj nie ma już bólu
Spojrzałam na iskrę nadziei
Na nowo drgnęło serce
Być może codzienność się zmieni

Już serce uderzyło mocno w dzwon
Ożywione żyć będzie inaczej
Nadzieja wypełniła mu wnętrze
I nadała życiu innych znaczeń

Nie bój się dotykać jej uczucia
Daj jej tego, czego masz najwięcej
Niech dostanie teraz coś pięknego
Daj jej swe uczucie jak najprędzej

Rozgrzane, świeże wnętrze
Otwarte, takie piękne życie
Wypełni dziś twe serce
Dla Ciebie to nowe odkrycie

Dzisiaj nie ma już bólu
Ona przywitała nadzieję
Jej serce ożywione
Teraz kwitnie i wciąż się śmieje

Kwidzyn, 20-11-2014 Irena Dudek (pseud. Irena Ilczyszyn)

Najpiękniejsza gra


Można śpiewać mówić pisać
o niej - mieć wzruszające sny
jest natchnieniem dnia i nocy

Tak tak moi mili już wiecie
o czym powyżej mowa - o poezji
która swym wrażliwym słowem
do nas cichym szeptem woła

Jest lekarstwem na wszelkie zło
leczy sobą stare i nowe rany
jest najpiękniejszą grą
na wiek młody i stary

Witam cię serdecznie Ireno - ciekawy wiersz - zatrzymuje .
Proponuje ci jeżeli oczywiście zechcesz wklejaj swoje wiersze w kąciku poetyckim - sporo ludzi tu zagląda - będzie nam razem rażniej

Miłego dnai ci życzę

Nie tylko ustami

Zagubiony pośród dni
słucham świerszczy gry
Zagubiony pośród nocy
szukam w księżycu mocy

Tak - jestem romantykiem
człowiekiem wrażliwym
Rozmawiam nie tylko ustami
lubię rozmawiać dotykiem

Zagubiony pośród nocy i dni
przenoszę rzeczywistość życia
w jasne kolorowe sny

Dzięki, spróbuję, nie znam na razie dobrze obsługi tego forum, ale jak zwolni mi się trochę czas, to lepiej poznam możliwości. Miło mi było poznać Ciebie .
Pozdrawiam ciepło
Irena

str. 1
UŚPIONE WNĘTRZE

Dlaczego ona
ciągle się miota
czego łaknie
za kim tęsknota

Chcę być przy niej
taką mam potrzebę
innej ścieżki szukam
bo tą się nie uda

W nocy myślę
pukam do jej wnętrza
kogoś się boi
komuś nie dowierza
obarczona różnymi myślami
śnię i ją mam ciągle przed oczami

Patrzę na Twój uśmiech
widzę z lotu ptaka
jesteś już w przestrzeni
w Tobie siła taka
ta siła omota
niejednego człeka
to na Ciebie czekam
i zbyt długo zwlekam

Teraz on dał znaki
ona je odkryła
bał się odrzucenia
na ruch się zdobywa
widzi radość w oczach
taka w nich potęga
tak ładnie wygląda
szczęście się pamięta

Podaj mi rękę
idźmy na keję
rozwiążę supeł
niech się coś dzieje
weźmy żaglówkę
płyńmy daleko
rozwiń swe skrzydła
lataj wysoko

Nabierz powietrza
bo to Twój żywioł
chcę trwać przy Tobie
to wiatr mnie przywiał
z podmuchem radości
chcę dać Ci szczęście
poczucie bliskości
szczęśliwy żyję
w Twej obecności

Kwidzyn, 13-11-2014 Irena Dudek (pseud. Irena Ilczyszyn)

Tak mało napisane, tak wiele powiedziane. Bardzo mi podoba się.

pozdrawiam

ZASYPIAM I MARZĘ

Tak wiele chciałabym Ci dać miłości,
Której brakuje;
Tak wiele chciałabym Ci dać rozkoszy,
Nie pożałujesz;
Tak wiele chciałabym Ci dać uczucia,
Którego pragniesz;
Tak wiele chciałabym Ci dać ciepła,
Nawet nie zgadniesz.

Jesteś mi bliski,
Jesteś moim przeznaczeniem;
Jesteś kochany,
Jesteś chodzącym natchnieniem;
Jesteś wtulony,
Jesteś skuty ramionami;
Jesteś daleko,
Jesteś w mym sercu myślami.

Tak chciałabym dotknąć mojej miłości,
Której tak pragnę;
Tak chciałabym poczuć takiej rozkoszy,
Jej nie odgadnę;
Tak chciałabym być Tobą otulona,
Czuć serca bicie;
Tak chciałabym Tobie dać mój uśmiech,
Dać moje życie.

Ja uwięziona,
Szukam dla Ciebie obrony;
Śnięta chorobą,
Chcę dla Ciebie ochrony;
Jestem w niemocy,
Muszę znów siebie poświęcić;
Muszę Cię bronić,
Pohamować Twe zapędy.

Boże, daj siłę,
By znieść to, co mnie dotknęło.
Boże, odpowiedz:
Dlaczego to mnie spotkało?
Boże, zabrałeś moją wiarę
Wraz z marzeniami.
Muszę więc bronić go.
On mym przeznaczeniem.

Kwidzyn, 05-02-2015 Irena Dudek (pseud. Irena Ilczyszyn)

Wielkanocne Święto

Zapachniało pięknymi świętami
zapachniało żalami tęsknotami
Zapachniało Bożą miłością
zapachniało czułą litością

Bo to święta bardzo wzniosłe które
przeżywają dusze małe i dorosłe
Tak tak to nie są puste słowa
Pan Jezus wyraźnie do nas woła

Prosi o wzajemne wybaczanie
na tym polega jego nauczanie
Więc przezywajmy owe święta
niech droga ich nie będzie kręta

Niech nas ku dobru prowadzi
niech nam w te śliczne dni
swą mądrością zarazi

Niech się spełnią Twoje marzenia
To są dla Ciebie moje życzenia

Witam serdecznie wszystkich w ten Świąteczny dzień - wszystkiego najlepszego każdemu życzę z tej okazji .

NOWE ŻYCIE to wiersz dla tych, którzy się nie podddają w walce z przeciwnościami. Jest on też odpowiedzią dla tych, których interesuje moja twórczość.. Życzę przyjemności z czytania

Pozdrawiam

str. 1
OSĄDZONA ZA ŻYCIA

Spotkanie poetów,
matka z córką
siadły w ostatnim rzędzie.
Niby nic dziwnego.
Normalnie jak wszędzie.

Patrzysz na relacje między kobietami,
Są razem, lecz przepaść czuć między nimi.
Jedna osądzona przez córkę za życia,
Druga podkreśla akcent jej bycia.

Starsza pani, siwiutka,
pełna uroku i wdzięku.
I ta młodsza,
matkę strofuje bez ustanku.

Co matka zrobiła tak strasznego,
Że taktujesz ją jak coś gorszego.
Nie patrzy na to, co ona czuje,
Lecz brutalnie do ziemi ją wkopuje.

Już skazała, potępiła,
teraz krytykuje i ośmiesza.
Aby spokoju nie zaznała,
Tak kręci, tak miesza.
Powiedz, dlaczego tak umilasz matce życie,
Tobie dała, co miała, żyła cichutko, skrycie.

Ojciec was zostawił, założył inną rodzinę,
Kto osądu dał Ci prawo, dlaczego na nią rzucasz winę.

Kwidzyn, 21-06-2014 Irena Dudek (pseud. Irena Ilczyszyn)