współczuję, nawet czytając o tym mnie trzącha



Jutro się zapytam pani Moni, jak tam gardełko

http://www.youtube.com/watch?v=dN57bszp29I

Hej.

Bylo super. Jestem bogatszy o wiedzę na przyszłosc:

- okulary na sznurku
- czapka na gwoździk
- nie brać różowych kajaków - sa mało skrętne i sie nie słuchają sternika. Jedyny plus to, ze są widoczne dobrze pod woda
- wiem tez o skoku jelenia - ale tylko teoretycznie, w praktyce to był jakiś inny skok


Sorki za błędy, ale bez bryli pisze .


pozdro
Tomek

Kochani!
Ślicznie Wam dziękujemy za wspaniałe towarzystwo! Wyprawa przeszła wszelkie nasze oczekiwania, bo przygód było sporo, a i kąpiel była całkiem przyjemna

Na następną wyprawę również się piszemy, ale rezerwujemy sobie okres rekonwalescencji ok. 2 miesięcy (po oględzinach wyglądamy jak po zderzeniu z tramwajem ).

Dziękujemy kadrze i Komandorowi za instrukcje i rady. Naprawdę się przydały, choć nie wszystkich słuchaliśmy i nasza Liwa wymierzyła nam sprawiedliwą karę .

Bilans:
- utopione 2 polary i para jeansów
+ bezcenna radocha z obcowania ze wspaniałą rzeką, którą mamy pod nosem

Pozdrawiają

mamba vel Pirania i Piotr_J przez żeglarską brać Zakręconym Szturwałem nazwany

P.S. Poniżej możecie obejrzeć swoje bryle, czapki i inne części garderoby, które już nie długo będzie można odebrać na kracie w Boguszach

A trzeba było od razu zrobić trimarana to niebyłoby wywrotek
Ale wam zazdroszczę....

Fajne zdjęcia, tylko trochę nieostre

Czas napisac kilka slow!
Przede wszystkim DZIEKUJE oki44 ! za szanse doswiadczenia czegos nowego! za przelamywanie bariery jaka jest strach przed woda! za mila atmosfere! wogole za caly swietnie spedzony dzien!
Dziekuje rowniez KTRowcom za madre rady i swlowa wsparcia!




ja jestem nieco innego zdania
rozowy kajak swietnie sie sprawdzil

electro_nick nie zwalaj na nikogo winy za wasze wywrotki
wini jestescie sami a dokldaniej brawura
kurcze chyba wam nikt nie wyjasnil, ze to nie wyscigi

podsumowujac!
bylo hmmm brakuje mi slowa by to okreslic wspaniale?:) ja chce wiecej! mimo, ze wszystko boli i jestem poobdzierana
fajne towarzystwo
zastanawialam sie jak bedzie bo szlam miedzy praktycznie nieznanych mi ludzi
ale super towarzystwo

i jeszcze byl bonus w postaci DAADa - milo bylo Cie poznac pozdrawiam!

Hopeczka Nawigator Kijanka

Dopiero gdy czytam te posty - precyzyjnie dowiaduję się o stratach na imprezie.

- okulary - z tym zawsze jest problem. Ja też nie lubię sznureczków, ale możliwe że uchroniły by przed stratą.
- zgubione ciuchy - tu protestuję - prosiłem by były w foliowym, zawiązanym worku. Nigdy by nie utonęły,
bo w takim worku zawsze jest powietrze.
- o stratach sprzętu technicznego nie słyszę - cieszę się.
Rozumiem że strat moralnych nike było, przybyło nowych doświadczeń - to jest nasz zysk.
Osobiście, dziękuję wszystkim uczestnikom i statystom za piękną imprezę.

Muszę do tego dołożyć moją stratę - już w domu. Zdarzyło się to mi po raz pierwszy w życiu.
Zgrałem Rawy do kompa, w ACDSee chciałem wyrzucić jedną nieudaną fotkę.
Delete na fotce - Enter i... zniknął cały katalog ze spływowymi fotkami. W koszu też go nie było.
przeszukałem cały komputer - nie ma. Zadzwoniłem do Polowca. Tomek ślepy, bo bez okularów,
ale podesłał mi program do odzyskiwania zbiorów. Zainstalowałem, uruchomiłem i odzyskałem pocięte już, niestety - fotki.
Tak że moja fotkowa zabawa skończyła się marnie, zostało ich niewiele. Na szczęście jest dużo fotek Małgosi i Darka.
Na początek wrzucę posiadane portreciki

Skoro jest dużo osób, to musiało też być zbiegowisko. I było. nad Liwką zrobił się spory tłumek.
Towarzystwo przygotowywało się do wodnej eskapady. Kompletowanie sprzętu, odprawa itd...

Jeszcze fotki z początku spływu

Po wszystkich odprawach należało puścić towarzystwo na szerokie (? ) wody.
Pierwsze pociągnięcia wioseł, troszkę od krzaków do krzaków i popłynęliśmy.
Liwa jak zwykle, okazała się wymagającą rzeką i wymogła na kajakarzach mnóstwo
gimnastyki. Było dużo przenosek, przedzierań się pod zwalonymi drzewami, były
też podobno wywrotki i kąpiele. Niestety, w tym czasie ja byłem zawsze w innym miejscu
i nie mogłem pokibicować i tego na fotkach uwiecznić. Płynęliśmy.

Nie samym machaniem wiosłami kajakarze żyją. Po drodze mieliśmy wiele wodnych zgromadzeń, zwanych na szybko - MacDrivami.
Było wiele okazji by podzielić się wrażeniami, wszelkimi herbatkami i innymi wynalazkami. No i poczekać na wolniej płynących,
i uczestników wszelkich kąpieli. Po drodze mogliśmy pooglądać sobie ślady po bobrowych wyczynach.
I tak pomalutku dopłynęliśmy sobie do młyna w Boguszach

Na młynie w Boguszach czekały na nas grillowe kiełbaski i napoje. Uczestnicy powoli dopływali do mety.
Dopiero tutaj dowiadywaliśmy się o wszystkich wodnych przygodach.

No i zbliżał się koniec niedzielnej, wodnej przygody. Pozostał nam jeszcze do zaliczenia chrzest nowych wodniaków.
Uczestnicy przyjęli sobie nowe, wodne imiona a Komandor Krzysiu dokonał zwyczajowego rytuału.
O 17:00 przyjechał po nas bus i porozwoził do domu, koniec zabawy.

Teraz szczęśliwi (lub nie) e-kwidzyniacy (bo to dla nich był w większości ten spływ) powspominają w domowych pieleszach
wodną przygodę i zobaczymy ilu zgłosi się na następną imprezę

Za wodną imprezę bądźmy wdzięczni Burmistrzowi Kwidzyna,
bo to jego urząd sfinansował kajaki, transport i ubezpieczenie uczestników.

Nie wszyscy na swoim spływie mieli tak fajnie, mnóstwo pięknych kobiet, piwo i kiełbaski z grila

Byli też tacy nieszczęśnicy, którzy nie mieli w zasięgu kuli karabinowej żadnej kobitki, tylko mętna woda, suche trzciny i wysokie napięcie