Po raz pierwszy wypowiem się w tematach muzycznych, żebyście nie myśleli, że Porcellus ma dębowe ucho i w tematach muzycznych się nie wypowiada.
Właśnie wróciłem do siebie po koncercie (czyli do stanu normalnej używalności) bo z Gdańska wróciłem jakiś czas temu. Nie powiem jestem pod wrażeniem, chociaż mam cholerny niedosyt wrażeń ale to dopiero okazało się po koncercie.
Jak dla mnie za mało Pink Floyd za dużo Gilmoura, lecz w końcu był to jego autorski koncert.
Na początku koncertu przypomnienie najlepszego albumu wszechczasów „The Dark Side of the Moon”, Steve Di Stanislao niestety nie dorównuje Masonowi w grze na perkusji ale utwor „Time” w całości zabrzmiał ciekawie w lekko zmienionej aranżacji.
Niestety później był prezentowany album „On An Island” . Pomimo tego, że jestem posiadaczem tego albumu już od pewnego czasu i zdążylem się już z nim „oswoic” to jednak pomimo wspanialej gry muzyków z Filharmoni Bałtyckiej, Leszka Możdżera na fortepianie i Dick”a Parry”ego na saksofonie nie jest to muzyka na koncert pod gołym niebem. Świetnie by się tego sluchało w filharmonii lub w domu wciśnięty w fotel.
Nie mogło oczywiście zabraknąc „Shine On You Crazy Diamond” z płyty Wish You Were Here, szczególnie po niedawnej śmierci Syda Baretta, któremu ten utwór był poświęcony.
Łamał się głos Gilmorowi kiedy śpiewał, nie wątpię, że ze wzruszenia. Jednak w moim odczuciu zaśpiewał to jak nieodżałowany Felicjan Andrzejczak „Jolkę”. Ciekawostką było intro, oryginalnie grane przez Wrighta na syntezatorze Mooga, tym razem zagrane na kieliszkach z wodą.
Mocnym wejściem były fragmenty suity „Echoes” z albumu Meddle, Guy Pratt jest lepszy na basie niż stary Waters, to znaczy gra z lepszym „feeling'iem”. Zabrakło mi z tego albumu jednak
kompozycji „One of These Days”, która na pewno rozruszałaby publicznośc.
Flagowy utwór koncertowy Gilmoura „Wish You Were Here” pokazał niedostatki naszej publicznosci. Praktycznie zawsze śpiewany „wespół w zespół” razem z uczestnikami, niestety
tylko niektóre osoby były w stanie zanucic ten kawałek (tak dla przypomnenia):

So, so you think you can tell,
Heaven from Hell, blue skys from pain.
Can you tell a green field from a cold steel rail, a smile from a veil,
Do you think you can tell?

And did they get you to trade your heroes for ghosts,
Hot ashes for trees, hot air for a cool breeze, cold comfort for change,
And did you exchange a walk on part in the war for a lead role in a cage?

How I wish, how I wish you were here.

We're just two lost souls swimming in a fish bowl, year after year,
Running over the same old ground. What have we found?
The same old fears. Wish you were here!

Finałowy utwór „Comfortably Numb” z albumu The Wall, zresztą jedyny naprawdę gilmour'owski kawałek na tym albumie, gdzie pokazuje swoją niepowtarzalną technikę „slade” (moim skromnym zdaniem jedynym, który potrafi „podrobic” ten klimat jest Andy Latimer z grupy Camel).
David Gilmour nie jest szołmenem takim jak Waters i stąd może pewne znudzenie publiki i komentarze niektórych gości spodziewających się widowiska na miarę Jarre,a.
I to by było na tyle.

Pozdrawiam wszystkich

Porcellus

A ja zaprezentuje tutaj niezadowoloną stronę - stronę ludzi, którzy wychowali się na tej muzyce. Piszę właściwie (raczej przepisuje, swój tekst) w imieniu ludzi, z którymi tam byłem, dla których Floydzi byli w młodości wszystkim, ja jednak podpisuję się obiema łapkami.



Ach, ktoś tam powiedział, że jednak nieładnie mówić źle o głosie Gilmoura. Odpowiedź:

Ho, ho - calkiem mocne, choc nie twierdze, ze taki scenariusz nie mogl miec miejsca. Czekam na powrot kumpla, ktory specjalnie smignal z Wegier na ten koncert... moze to ktos z Twojej rodziny, bo wspominal, ze ma brata-maniaka Floyd'ow na wlasnej krwawicy wychowanego

No cóż... ile ludzi tyle wersji

Ja mam swoje zdanie i nie mam zamiaru z nikim się spierać czy ktoś wie lepiej ode mnie czy koncert był dobry czy do niczego. Mi się podobał i już a nie jestem dzieckiem wychowanym na PF. Jak dla mnie organizacja zła nie była, nagłośnienie nie najgorsze, Możdżera pomimo różnych opinii było słychać. Może komuś przeszkadzało że nie "waliło po uszach" ale dla mnie - uczennicy szkoły muzycznej to co było w zupełności starczyło - ja swoje usłyszałam (szkoła jednak wyczulone ucho pozostawiła ) i kompletnie nie przeszkadzało mi że gdzieś tam zafałszował (przynajmniej nie z PB) albo pomylili słowa

Ten koncert pozostawił fajne wrażenia które będą tylko we mnie bez słuchania opinii krytycznych zawsze wiedzących lepiej "co autor chciał przez to powiedzieć"

.. i to dokladnie mialem na mysli

U nas 3 grudnia (nie wiem gdzie) gra Natalia Kukulska - wiem, że to nie bardzo ambitna forma muzyki ale moja siostra cioteczna jest w jej oficjalnym fanklubie i być może mam info z pierwszej ręki ;d

takie info jest na jej oficjalnej stronie:

Bedzie czad

juz nie moge sie doczekac!!!

ale mam nadzieje ze bedzie troche starego repertuaru w stylu "Puszek Okruszek"!!!

w

No, ja tam nie sprawdzałem to nie wiem, ale

Może to zbyt błahy powód do tego aby się czepiać na poważnie ale zanim poda się informację do wiadomości
publicznej należało by najpierw potwierdzić jej prawdziwość, żeby nie wprowadzać nikogo w błąd.

zwłaszcza takich fanów jak ja i Lord

Zapomieliscie o mnie !
Przygotowuje juz sobie stosowna kreacje !

moge po Was zajechać po koncercie, bo niestety na samym koncercie nie moge być