kwidzownik, Czyli , jednak cuda się zdarzają?

Tylko nasuwa się kolejne pytanie, czyja to była zasługa?[quote="kwidzownik"]Nie mam podstaw wierzyć w cuda dziejące się w naszych czasach, że pochodzą od Boga, bo Bóg ostrzegł, że mają na celu zwodzenie, nawet wybranych.

Tak. Warto jednak zachować ostrożność, by nie dać się zwieść.

kwidzownik zwracam się do ciebie jako przedstawiciele "konkurencyjnej" religii

czy macie może jakąś czarną listę adresów pod którą nie chodzicie?? ja bym prosił żeby mnie tam wciągnąć bo przekonać i tak się nie dam a wydzwanianie do drzwi jest dosyć irytujące w sytuacji kiedy śpi małe dziecko

kiedyś pisałeś że przeszkadzają ci głośniki w kościele mi przeszkadzają wasze natrętne namowy na PM mogę podać ci adres i prosił bym aby więcej nie dzwonić i pukać OK dziś po raz kolejny kulturalnie podziękowałem tym paniom z prośbą o zaprzestanie następnych wizyt ale wątpię aby to gdzieś zanotowały

A ja będę bronić kolegę Kwidzownika, bowiem uważam , że "te panie" nie są ani tak nachalne, ani tak nie kulturalne, poza tym ich wizyty nie są aż tak częste aby trzeba było się aż tak irytować. Zdecydowanie częściej irytujące są wizyty tzw. innych domokrążców.
Bynajmniej na mojej ulicy nie mam tego problemu i mówię tak, bo w przeciwieństwie do przedmówcy, "napastują mnie i moją rodzinę dużo mniej".

Postulował bym tylko, by były młodsze i bardziej urodziwe

Darek,


Te młodsze i ładniejsze do innych celów. Tak się składa, że widzę kto schodzi sie na ich zebrania, i powiem Ci, że jest na czym "oko zawiesić".

Wątpiącego Lorda Vadera pragnę upewnić, że te panie mają obowiązek, a zwłaszcza ta, która przyjęła na siebie odwiedzenie mieszkańców, wśród których zamieszkujesz, zanotowania na twoją prośbę, czy nawet polecenie, by ciebie nie nachodzić. Co więcej, jeżeli ten teren przekazuje innemu głosicielowi, powinna o tym go poinformować. Po prostu powiedz im, że chciałbyś skorzystać z "programu ochrony domowników", jaki istnieje w naszej organizacji, który zapewnia takie postępowanie. Jeżeli uchylają się od spełnienia tego polecenia, poproś o nr komórki do starszego zboru i zadzwoń do niego. Ponieważ tereny są ewidencjonowane, będzie wiedział, kto go ma. Nikomu nie spadnie włos z głowy, a nie będzie kolejnego nachodzenia. Tak myślę. Mogę się mylić.

To może by tak się przechrzcić ? w mojej parafii przewaga moherówek niestety

Czemu nie? Przez cierpienie do gwiazd. Trochę pocierpisz, bo jak śpiewał piosenkarz kabaretowy: "już tylko patrzeć", ale z czasem można się zmienić na lepsze i fascynację przenieść na walory duchowe. Coś w tobie jest, bo motto masz całkiem słuszne.

Najważniejsze co udało mi się wypracować w życiu, to dawanie innym prawa do posiadania swoich racji, na początku tej długiej drogi moja była najważniejsza

Gdzieś tu ktoś cytował W. Allena. Chyba Warzek. "W świecie ludzi tylko subiektywność jest obiektywna". To się sprawdza na miarę ludzkich możliwości. Ciężko jest komuś, kto wydłubuje ludziom z wypowiedzi subiektywizm i stawia do kąta. Każdy ma prawo do posiadania racji, ale z całą pewnością nie do zadufania w nią. Pewnie od razu widzisz w tym zdaniu rykoszet. Ja też. Gdyby tak wszyscy widzieli w swoich twierdzeniach przymiar dla siebie. Powiem więcej. Warto zawsze mieć za motto porównanie belki ze źdźbłem. Wracając do zadufania, to obrona swych racji nie jest zadufaniem, ale bezzasadne tkwienie w nich. Póki to trzyma się kupy, racja jest po twojej stronie. Czyżbyś powoli stwierdzał, że nic nie trzyma się kupy?

To już stwierdziłem dawno, ale zaakceptowałem, jako że wszystko płynie

Panta rei, ale pod kątem upływającego czasu. Nie można upływającym czasem usprawiedliwiać bałaganu. Z czasem też da się go uporządkować. Nic nie daje przyznawanie wszystkim racji, kiedy nic nie trzyma się kupy.

Zmień dietę albo kucharkę

Porcellus

Jak na moje , jest to "walka z wiatrakami". Wiem dobrze, że osoby tegoż wyznania są bardzo pewne swych przekonań i trudno je z nich wykorzenić.

Dorastałam w ciągłym strachu, właśnie dzięki tej wierze. I chyba nie było to dobre dla mnie. Jako dziecko nie mogłam racjonalnie myśleć. A to było jak dolewanie oliwy do ognia. Bardzo długo nie mogłam się otrząsnąć. Skutki odczuwałam nawet w dorosłym życiu.