Czym żyć

Nie wiem jak nazwać to, co się dziś dzieje
Czemu jest takie, a nie w ogóle inne
Jak to jest, że po nocy znowu dnieje
I to, co podłe, zrobiło się niewinne

Wciąż nie rozumiem beztroski ludzi wokół
Ufnych tym, którzy już dawno ich zawiedli
Przecież to oni od wieków solą w oku
Byli, gdy wpływ na cały świat posiedli

Już od prawieków są wciąż zawalidrogą
Do odkryć prawdy, postępu dla swej jaźni
Bo stając na wzbronionym przez nich progu
Miast chwały, od dawna doświadczano kaźni

Nie wiem, jak można tak krótko patrzeć wzrokiem
Widząc to tylko, co jest w pobliżu nosa
A życie za każdą chwilą mija bokiem
Bo życie duchem będzie trwać, a nie dla trzosa

Mimo powagi

Nie tylko w teatrze komedii
chcę mi się bardzo śmiać
lecz mimo powagi - zdarza się
to nawet na pogrzebach

Zwłaszcza wtedy gdy widzę
twarze tych którzy próbują
wcielić się w role przyjaciół
umarłego - choć nimi nie byli

To maksyma, która działa nie tylko w tym mieście
Że dla jednych uczestnictwo w drodze jest ostatniej
Bo chowany już umarł, a dla drugich - nareszcie

Czemu nie

Nad głową kosmos cały
I ziemia w nim pływa
Lubo, duży, czy mały
Przechodniem tu bywa

Czemu kamień trwa wieki
A człowiek – niecały
Czy spożywa cud leki
I zażywa chwały

Człek ma rozum i nerwy
I plany wspaniałe
Czemu nie trwa bez przerwy
Żyjąc wieki całe

Nad głową jest żar słońca
Pod ziemią chłód grobu
Czy będzie tak bez końca
Zaznać tylko raz obu

Czy jest coś bardziej warte
Od życia wiecznego
Bo wejście jest otwarte
Wstąp i ty, kolego

[center]Liść bzu
______________________________

w pośpiechu
porwałem liść zza płotu
zieleń deep green
majestatyczna w pstrokaciźnie lata
to kolor szat refleksji i nadziei
morskiej głębiny i ciemnego lasu
wpatrzony w liść na dłoni
zwolniłem
czy dobrze idę
mam się tak spieszyć
liść bzu mój GPS[/center]

.............................................................................................................................................................................................
Przyszło mi na myśl, że w literaturze były już wiersze o wszystkim, a to chyba pierwszy wiersz o systemie nawigacji satelitarnej. Ale czegóż to ludzie nie wyprawiają w takie upały.

Mrówka i liść

Mrówka, drzewa zwiedzając pilnie za mszycami
Stanęła na listowiu wierzby, tuż przy stawie
I tak niebacznie stąpnęła swymi odnóżami
Że z liścia wprost do wody spadłaby tam prawie

Trzyma się przednią nogą za liść rozpaczliwie
Aby też pozostałe mogły za coś złapać
Wbiła oczy w liść wątły, modląc się nobliwie
O skutek taki, żeby mogła się nań wdrapać

Lecz liść pożółkły raptem zerwał się, spadając
I razem z mrówką leci w toń, kręcąc piruet
Po chwili wpadł do wody, mrówkę zatapiając
I tak się skończył smutno pełen farsy duet

Mail

Wysłałem maila do nieba bram
Zawierał wszystko i nic w istocie
Teraz odpowiedź codziennie mam
W każdej minucie i prawdy złocie

Miałem tak w zeszłym miesiącu, przez trzy dni serwer wysyłał maile do nieba.

Wada została usunięta

Onegdaj też słałem maile do portalu e-kwidzyn w sprawie oszczerstw na mojego Boga, co zostało zbagatelizowane. Do dziś tej wady nie usunięto, a jedynie zakamuflowano.

To Ty masz swojego Boga ? Bóg z zasady jest jeden dla wszystkich, nawet dla tych niewierzących

Jest taki kraj dzielony wraz z innymi.
Jest ziemia dana każdemu na mieszkanie
I choć dzielona ze złymi i dobrymi,
Nie wezmą jej wandale i poganie.

Jest taki Bóg Stworzyciel istot wszystkich,
Ale nie wszystkim się równo upodobał,
Nie wszyscy chcą by był im bardzo bliski.
Takich więc pozostawi martwych w grobach.

Jest Bóg nad całym uniwersum,
Bo tak postanowiła Jego głowa.
Czy w swym imieniu nie ma choćby jednego wersu?
Ma, bo to imię, to Jehowa!

Tu nastąpiło letkie przegięcie Bóg ma tyle imion, ile jest wiar na ziemi.
Ba i każda wiara jest wiarą prawdziwą i jedyną

A tu jest spore przegięcie w stwierdzeniu:


Niepowtarzalny

Najpierw był Bóg, a potem reszta
Każdy to pojąć chyba zdoła
Nawet, gdy ktoś cię za to zbeszta
Każ się oglądnąć dookoła

Skąd więc ma imię, które znaczy
Że powoduje, iż się staje
Jak nie od tego kto współpracy
Mu nie odmówił i Go poznaje

Ludziom nie taki Bóg pasuje
Wychowujący i bez wady
Bo każdy coś na boku knuje
Kiedy Mu w prawdzie nie da rady

Co by nie mówić, jest potrzebny
Ktoś ponad wszystkim, prym wiodący
Bo choć odziany w kubrak zgrzebny
Ma dar mówienia i głos grzmiący

By jednak innych wokół zebrać
Nie starczy własne przekonanie
Żeby estymę od nich zebrać
Potrzeba w Bogu mieć uznanie

Powymyślano więc bożyszcza
Twierdząc, że to są te prawdziwe
Żeby rabować, palić i zgliszcza
Siejąc, mordować to co żywe

Nie każdy jednak, ten prawdziwy
Nie każdy żywy, bo drewniany
Jeden jest prosty, drugi krzywy
Inny znów z brązu jest odlany

Prawdziwy Bóg jest niewidzialny
Z miłości znany i świętości
Choć duchem, to rozpoznawalny
Dla tych, u których w sercach gości

Może jednak lepiej zapoznać się z tym co jest na forum, a nie zakładać temat w godzinę po rejestracji. Temat, który już istnieje.
http://forum.e-kwidzyn.pl/viewtopic.php?t=4478