Będziemy miłość kraść

Gdy zabraknie łez i uśmiechów
wschodów i zachodów
ucieknie w nieznane wiatr
zaczną spadać gwiazdy


Miłość będzie na receptę
ludzie będą ją kraść
świat uklęknie będzie
się siebie bać

Lecz nie bójcie się proszę
ten wiersz to tylko żart
na jego horyzoncie
widać maj...

W nim odnajdziemy łzy uśmiech
niebo pełne gwiazd wschód
zachód wiatr oraz miłość
czyli ziemski raj...

Miłość to przyzwyczajenie do kochani to fakt

Człowiek kocha jest kochany
po czasie się przyzwyczaja
i nazywa to miłością

Tak tak moi mili nie można
owijać w bawełnę - to fakt
na tym to uczucie polega

Nie ma czego się wstydzić
wierność to coś pięknego
trzeba ją pielęgnować

Podlewać ją uśmiechem
by dotrwała aż
do końca

Gdy ból radość szpeci

Ciężko nam kiedy
czujemy kamień
w kieszeni

Oraz gdy sumienie
zaczyna prawdy
dociekać

Ciężko jest też
gdy nie sobą
jesteśmy

Oraz jak wiatr
tylko co chce
nawiewa

A najbardziej wtedy
gdy ból radość
szpeci

Udając że nic a nic
się nie stało
mówiący

Nie moja to wina
widocznie Bóg
tak chciał

Jednak mi ciężko
bo nie potrafię
tego zrozumieć

Kraina drzwi których nie otworzymy

Przemijanie to poezja
umiejąca łzy obudzić
i uśmiech

To piękno w którym
ukryte cierpienie
oraz ulga

Przemijanie to cud
ozdobiony tym
co już było

To nie tylko próżnia
w niej tli się
nadzieja

Przemijanie to sens
było obecne
i będzie

To kraina drzwi
których już nie
otworzymy

Witam - wszystkim paniom które czytają moją poezje z okazji
dnia kobiet życzę wszystkiego najlepszego -
Waldemar Talar

Bukiet rozkoszy

Pielęgnowana w dzień
nocą rozkwita
bukietem rozkoszy

Nad ranem przekwita
pozostawiając ślad
na ciałach i pościeli

A my leżąc przytuleni
milcząc myślimy
o niej uśmiechnięci

Cisza tak cicha że aż boli

Tylko tam powaga
która głowę
schyla

Tylko tam rozumiemy
tego kogoś kogo nie
rozumieliśmy

Tylko tam myślimy 'o
tym co nas kiedyś
czeka

Tylko tam panuje
cisza tak cicha
że aż boli

Tylko tam prawdę
krzyż o życiu
pokazuje

Która niestety mimo
że bolesna nas
też dotyczy

Miałem piękny sen

Miałem sen Putin
tulił Ukraińca
mówił pięknie
o życiu

Miałem sen Putin na
łące opowiadał
dzieciom bajki
cieszyły się

Skończyła się noc
dzień pogonił sen
za nim huk bomb
Putin dalej drwi

W wierszu lub we śnie

Zbudować dom na tęczy
móc dotykać chmur
być bliżej prawdy
głoszonej przez krzyż

Zbudować dom na tęczy
przykryć płachtą świat
jego nienawiść i wojny
dopuścić do głosu sens

Tak tak moi drodzy to
nie są słowa na wiatr
można je spełnić gdy
bardzo się tego chce

Budując dom na tęczy
w wierszu lub we śnie

Nie bójmy się kochać

Nie bójmy się płakać
śmiać marzyć i śnić
nie bójmy się kochać
sobą wśród innych być

To wszystko razem spięte
jest cudowne jest piękne
jak jesień odziana w
barwną sukienkę

Niby ten sam los

Wczoraj łzy i smutek
dziś uśmiech nie
tylko słońca

Wczoraj było pod górę
dziś wiele lepiej
aż miło iść

Wczoraj zagubienie
teraz o niebo lepiej
łatwiej sobą być

Wczoraj i dziś niby ten
sam los a mimo to
różne drogi

Za czarnymi drzwiami

Duże ciężary człowiek nosi
ale żaden z nich nie ciąży
tak jak smutek łzy
czy rozstanie

Duże ciężary człowiek dźwiga
ale one są niczym do tego co
za czarnymi drzwiami czyha
by je otworzył

Czemu drzewa nie cieszą

Życie to drzwi i okna do przyszłych
horyzontów które się uśmiechną
podarują zaćmienie życie to dni i
noce to one nadzieją lepszego
bramą do czystej miłości

Więc czemu czasami boli bywa
pochmurne - nie zawsze jest
szczere na prostej drodze
potyka się o nic jest ciężkie
drzewa nie cieszą

Życie to zwycięstwo nad
niemocą którą ktoś ubrał
na czarno - życie to prawda
nie bojąca się kłamstw to
najwspanialszy fant

Nie poddawajmy się słabym
chwilom niech iskra życia w nas
się tli niech cieszy ptaków śpiew
wigilijny stół - przecież życie to
moment w którym warto być

Nie bój się myśleć

Nie bój się marzeń
smutku ani nadziei

Nie bój się myśleć że
jutro będzie lepiej

Nie bój się grzechu
oraz nocy i jej cieni

Nie bój się siebie
jesteś tylko sobą

Nie bój się płakać
łzy to uczucie

Nie bój się bać tego
co nie ma racji

Nie bój się świata to
on twoim sensem

Który wie że to ty
jego spełnieniem

Ile grobów tyle żalu

Ile ludzi tyle marzeń
cieni snów nadziei
ile grobów tyle żalu
smutnych twarzy

Ile drzewo liści ma
tyle próśb o lepsze
ile tęcz motyli
tyle miłych chwil

Ile kłamstw posiano
tyle będzie grzechu
ile gwiazd na niebie
tyle jest problemów

Ile łez płynęło w życiu
tego nikt nie zliczy
a ile miłości w nas
tylko ona wie