To poważniejszy teatr

Powiedzieć kocham nic trudnego
ale ożywić te słowo to już
poważniejszy teatr

Powiedzieć kocham każdy może
ale szczerze przytulić
to już przeszkoda

Powiedzieć kocham - ozdobić
to uśmiechem to już
inna bajka

Powiedzieć kocham w tłumie
udowodnić swą miłość
prawdziwą sztuką

Jest moim światłem nadzieją i snem

Nie będę owijał w bawełnę
życie mnie fascynuje
lubię jego noce i dni
zaćmienia i tęcze

Jest moim horyzontem
który nigdy nie smuci
jest moim światłem
nadzieją i snem

Nie będę owijał w bawełnę
moje życie to prosta droga
jej pobocza to mój sens to
prawda w którą wierzę

Nie boje się ciemności
smutku ani łez to one
uczą mnie są lekiem
na wszelkie zło

Nie będę owijał w bawełnę po
prostu nauczyłem się żyć
być codziennie sobą nie
myśleć o byle czym

Ale żeś upierdliwy człek

Kłamstwu w mordę dał
kopa zasadził by
nie myślało że
ważne jest

W twarz mu plunął
chciał by poczuło
co to wstyd jak
on smakuje

Kłamstwo rozebrał
poprosił wiatr
oraz deszcz by
mu dokuczyły

W końcu zapytał
kim ty naprawdę
jesteś skoro na
dnie śpisz

Kłamstwo mu rzekło
ale żeś upierdliwy
człek - jam tylko
mały grzech

Nie dla powrotu łez

Ma gdzieś wspomnienia
mówi nie chcę
powrotu łez

Nie patrzy za siebie
boi się że nie
da rady

Wie że los zadrwił
z niego - ukradł
ich sens

Dlatego ich unika
nauczył się bez
nich żyć

-- 18 lis 2025, 2025 18:35 --

Nie dla powrotu łez

Ma gdzieś wspomnienia
mówi nie chcę
powrotu łez

Nie patrzy za siebie
boi się że nie
da rady

Wie że los zadrwił
z niego - ukradł
ich sens

Dlatego ich unika
nauczył się bez
nich żyć

Bądź matką i ojcem poezji

Poezja to nie tylko
coś co przemija
ona była jest będzie
nie da się pochować...

Mimo że jak człek
ma duszę serce
potrafi zaboleć
zapłacze przeklnie

Poezja to wiatr
ogień woda - to
kwiat motyl tęcza
to coś co oddycha

Nie boi się kłamstwa
zawsze wygrywa
tak tak moi drodzy
taka jest poezja

Za to warto ją kochać
pieścić tulić - być
dla niej matką ojcem
najlepszą rodziną

Kto raz ją zrozumie zawsze doń wróci

Lubię obcować z ciszą
bo jest jak cień który
nauczył się milczeć

Jest zawsze szczera
nie marudzi spokojna
grzechem nie kusi

Cisza jest jak poezja
kto raz ją zrozumie
zawsze doń wróci

Cisza to lek który nigdy
nie boli jest jak sen
który cieszy

Cisza to prawda o życiu
nie raz potrzebuje
zrozumienia

Cisza to ważne ogniwo
w otaczającym nasz
świecie nie hałasuje

Żeby drzewa szumiały a świerszcz upiększał sny


Że dziś albo jutro
zresztą nie ważne
aby lepiej było

By chciał wiatr wiać
który ciepłem
częstuję

Żeby drzewo szumiało
a nocą świerszcz
upiększał sny

By miłość nie kłamała
by była szczera
jak echo

A prawda zawsze
była prawdą by
nie płakała

By życie cieszyło
nie było cieniem
trudnych chwil

Może dziś albo jutro
zresztą nie ważne
ważne by być

Widzieć zachody czuć
zapach ziemi umieć
kolorowo śnić

Chcę być jak wolność

Dziś nie będę się
złościł ani płakał
patrząc szeroko
na ten świat

Dziś chcę być jak
wolność szczęśliwy
nie bać się smutku
ani prawd

Dziś pragnę kochać
zrozumieć wiatr
szumiące drzewa
echo i kwiat

Dziś ponieważ jutro
może być gorsze
może mieć trochę
trudniejszą twarz

Dziś też jest na tak

Wczoraj byłem dziś jestem
a czy jutro będę tylko
los wie

Wczoraj się uśmiechałem
dziś też się uśmiecham
a jutro kto wie

Wczoraj nadzieje widziałem
dziś też ją widzę a czy
jutro licho wie

Wczoraj było bardzo udane
dziś też jest na tak jutrem
się nie martwię

Przecież życie to szlak
który ma drogowskazy
trzeba je zrozumieć

Uwierzyć w to co było

Dotknąć minionego
poczuć jego smak
uśmiechnąć się
szanse mu dać

Dotknąć i uwierzyć
że to co już było
nie tylko pustka
lecz miły czas

Dotknąć delikatnie
tak by nie poczuło
że jest dalekim
że go nie żal

Życzenia Świąteczne

Niech te święta nie bolą
nie będą solą na rany
niech nas cieszą a
Jezus będzie kochany

Niech gwiazdka na niebie
nadzieją jutra będzie
a łamany przy stole opłatek
kłania się kolędzie

Niech te święta nie płaczą
uśmiech niech nimi rządzi
by każdy znalazł krzesło
niech nikt nie błądzi

Niech owe dni świąteczne
weselą nas a nie smucą
niech Józef i Maryja
kolędę z nami nucą


Wszystkim którzy przeczytają ten świąteczny wiersz
życzę spokojnych radosnych świąt Bożego Narodzenia -

Waldemar Talar

Cisza to poezja

Gdy poczujesz ciszę tul
się do niej nie pozwól
by była sama

Cisza nie lubi samotności
jest czuła delikatna
rozumie nas

Cisza to nie pustka - jest
namacalna ma w sobie
dużo poezji

Ciszy trzeba się nauczyć
ona jest tego warta
nie omijajmy jej

Jest szczera nie kłamie

Nie boje się ciemności
jest zawsze szczera
nie kłamie

Lubię jej czerń jest
delikatna jak
mgła

Ciemność jest czysta
mocno wyraźna
prawdziwa

Kochają ją gwiazdy
uwielbia sowa i
nocne myśli

Ciemność to potęga
kłaniam się jej bo
jest piękna

Zwłaszcza zaś ta
w środku lasu
obok drzew

Ściana murowana z chwil

Przeszłość to ściana
murowana z chwil
przyszłość parawanem
za nim nadzieja

Przeszłość to wygrana
wiatr uśmiech łzy
przyszłość zaś bramą
za nią malują sny

Przeszłość to potęga
nieznanych liczb
przyszłość wyzwaniem
pachnący losem

Przeszłość nie musi
dokuczać może być
przyszłością w której
róże kaliny bzy

Przeszłość umie cieszyć
może być lekiem
przyszłość zaś czasem
który umie śnić

Nawet firanki smutniejsze

Poranna kawa nie
smakuje tak samo
mimo że ta sama
czyli z mlekiem

Kuchnia mniej jasna
firanki smutniejsze
chleb twardszy
cień zimniejszy

Zegar tyka inaczej
radość nie cieszy
dni mocno podobne
życie ciaśniejsze

Sypialnia bez miłości
która zachwycała
nocny księżyc
budzące się słońce

Tak tak moi drodzy
taki jest mój świat
gdy parę dni nie ma
jej w domu