"Humor"

"Mam specyficzne poczucie humoru, nie każdy to rozumie"
Powiedział ostatnio gość od remontu, przytaknąłem w sumie.
Powiedziałem "ja też, po co się smucić jak życie jest tak smutne"
Trzeba się cieszyć tym co się ma, to nie takie trudne.
Jak ten gość z samolotu ostatnio, mówił że lata co miesiąc.
Gdzieś z Mazur do Norwegii, by zapewnić lepszy byt rodzinie i dzieciom.
Przeżywał swój dramat to opowiadając, czułem że cierpi.
Ja też miałem swój dramat, chciałem już wysiąść z samolotu i stanąć na powierzchni.
Co za paradoks, każdy chce lepiej ale nie zawsze wychodzi.
Rodzina najważniejsza, nic na pokaz i nic żeby wzbudzić podziw.
Po prostu normalnie, bez jakiegoś zbędnego przepychu.
Z odpowiednią dawką humoru, żeby dać rade wobec życiowych przygód.

Witaj Darku - prozą zapachniało - zgadzam się z jej treścią - brać życie takie jakie jest - uśmiechać się
w pochmurne dni - być sobą otwartym dla innych .
pozd.

-- 20 cze 2016, 2016 09:53 --

Czy czy i jeszcze raz czy

Czy nikogo nie kochając
można być kochanym

Czy kradnąc można nie
być złodziejem

Czy żyjąc w kłamstwie
zrozumiemy prawdę

Czy nie kłaniając się warto
innych za to ganić

Czy się nie modląc można
wierzyć w Boga

Czy słysząc świst bomb
mówić jego wola

Wiem wiem moi mili
trudne są to pytania

Na które od zawsze
szukamy odpowiedzi

Które między dniem
a nocą się rodzą

I czy tego chcemy czy nie
z nami się droczą

Tylko mucha uwierzyła

Ktoś coś powiedział
drugi nie dosłyszał
źle to opowiedział
kupa z tego wyszła

W którą tylko muchy
szczerze uwierzyły
owe wydarzenie
dlań prawdziwe było

I mimo że śmierdziało
na kilometr albo dwa
mimo tego że kłamało
dla muchy sens ma

Noce i dni które kuszą

Już się ukształtował
nauczył oczekiwać

Kiedyś się buntował
dziś wie czego chce

Spostrzega świat
widzi jego horyzonty

Czuje mocno noce i dnie
które sobą kuszą

Pokazują jak mu jak żyć
doceniać co przednim

Nie każą wyć do księżyca
zachwycać się zaćmieniem

Zwyczajnie po prostu sobą
za każdym razem być karzą

Nie udawać kogoś innego
otwartym dla innych być

Raz on raz ona

On się śmiał
ona płakała
on płakał
ona się śmiała

A mogli razem
płakać razem
się śmiać
a nie na oślep

W niewiadome
gnać - za czymś
co pokrycia nie
ma w sobie

Tak moi mili
to nie są słowa
rzucone od tak
to jest uczciwa

Ze swoim życiem
czyjaś rozmowa
która na pewno
korzyść mu da

"Zły"

Jestem tak zły, stawiam na przyszłość, olewam co było.
Nie cofam się, nie zazdraszczam, nie zamieniam przyjaźni w bilon.
Nie oceniam co zrobiłeś i czemu, miałeś swoje powody.
Widocznie tak musiało być, musiałeś przejść przez te schody.
Jesteś teraz gdzieś indziej, Ty wiesz gdzie i po co.
Oni też Ci nie mówią jak żyć, jak coś to Ci pomogą.
Ci, których masz przy sobie, nie boisz się z nimi iść przez życie.
Nie chce niewiadomo czego, żyć normalnie mianowicie.
Tylko i aż, ktoś chce czego innego, droga wolna.
Chce tylko pokoju, nie interesuje mnie żadna wojna.
Wywieszam białą flage, poddaje się i składam broń.
Dalej walcz jak chcesz, opowiedz się jak chcesz po którejś ze stron.
Idź do przodu przez życie, walcz o swoje i spełniaj swoje sny.
A o mnie mów i myśl co chcesz, przecież jestem taki zły.

Firanki okna smutniejsze

Poranna kawa bez niej
nie smakuje tak samo
mimo tego że ta sama
jak zawsze z mlekiem

Nasza kuchnia bez niej
nie jest już taka jasna
firanki jakby smutniejsze
zegar bije mniej wyraźnie

W sypialni mniej miłości
której ona była królową
podziwiały ją gwiazdy
i wschodzące słońce

Tak naprawdę bez niej
życie jakby ciaśniejsze
chleb inaczej smakuje
radość mniej zachwyca

Dzień do dnia podobny
od rana po wieczór kuleje
aż do chwili gdy zadzwoni
uwalniając od tęsknoty

Cały jest do rzeczy

Świat kwiatów
drzew i ptaków
urzeka mnie

Świat gór nizin
pól- czymś ponad
dla mnie jest

Świat prawdy
i miłości kusi
sensem swym

A tak naprawdę
cały ten świat
jest do rzeczy

I grzeszy wobec
ten który mówi
że nudny jest

Będą kochać błądzić bać się

Wędrowali wędrują
będą wędrować

Błądzili błądzą
będą błądzić

Umierali umierają
będą umierać

Bali się boją będą
zawsze bać

Kradli kradną
będą kraść

Rodzili rodzą
będą rodzić

Zabijali zabijają
będą zabijać

Śpiewali śpiewają
będą śpiewać

Śmiali się śmieją
będą się śmiać

Płakali płaczą
będą płakać

Kochali kochają
będą kochać

I czy się komu
podoba czy nie

Ludzie tacy byli
są i będą

I żadna filozofia
tego nie zmieni

O miłości nie nagiej


Namalować obraz o miłości
nie rozebranej

O takiej która czuje i myśli
która ma szaty

O takiej zamarzył malarz
z dwoma barwami

Który za górami mieszka
jeziorem i rzekami

Gdzie nagość normalnością
nie jest karana

Gdzie każdy jest zakochany
w tym co go otacza

Gdzie o niej się nie mówi
bo każdemu przypisana

Dlatego ten znany malarz
zapragnął obrazu

Który będzie oglądającemu
mógł głębie pokazać

Cłębie tego co nazywamy
czystą miłością

Witam wszystkich - dziś troszkę w stylu bajkowym
dla dorosłych ma się rozumieć .

Porozmawiać z kamieniem i echem



Chciałbym porozmawiać
z przydrożnym kamieniem
echem które plotki po
łąkach polach lasach niesie

Drzewami które po swojemu
między sobą rozmawiają
niebem i jego gwiazdami
podziwiającymi ziemie

A najbardziej chciałbym
z prostymi ludźmi których
przez całe ich życie
bezustannie miłość prowadzi

Miłość do ziemi i Boga
która lepsze wywołuje
gdzie wszyscy są równi
nie ma kłamstwa obłudy

Gdzie nie tylko kamień
z kamieniem rozmawia
lecz również człowiek
z drugim człowiekiem

Ciekawość która zabolała


Chciał dziś
zobaczyć co
będzie jutro

Lecz przegrał
bo zobaczył
chwilę smutną

Która zabolała
jak rozrzucone
ludzkie kości

Dlatego przyznał
przed lustrem
że się nie opłaca

Zaglądać ślepo
za jutra parawan
to niema sensu

Lepiej nie wiedzieć
co będzie jutro
cieszyć się chwilą

Która prędzej
czy później
przyszłą dogoni

I swoją wyższość
chcemy czy nie
nam udowodni

Żeglowanie

Kiedy cię znudzi życie na lądzie i pod stopami twarde kamienie
Kiedy pomiędzy domami ciasno, a w lesie brak ci widoku nieba
Zaczyna wołać świeży plusk jezior i sfalowane wiatru zadmienie
Bierzesz manatki, swoją żaglówkę. Teraz nad wodę wyruszyć trzeba

Przystań już czeka i most na falach, a w dali płyną skrzydła żaglowe
Gdzie tło drzew leśnych murem stojących, nad brzegiem trzciną porosłym wszędzie
Choć znane z dawna, bo rok w rok bywasz, za każdym razem zdaje się nowe
Jak toń bezmierna wodnej przygody, bo żeglarz nigdy nie wie jak będzie

Już łódź na wodzie, więc stawiasz żagiel. Grot wnet łopocze wiatrem naglony
Odpychasz keję, ustawiasz boma i żagiel z dumą powietrze wdziewa
Miecz wciskasz, łapiesz ster i na burcie siadasz, jak balast, w tył wychylony
Na koniec wpływasz w twój świat bajkowy, z wiatrem w zawody, wolny jak mewa

Do Kwidzownika

Witam serdecznie kolegę po fachu - gdzie byleś że tak długo cię nie było - w kąciku poetyckim oczywiście .
Fajnie że znowu jesteś .
A wiersz smakowity - zapachniało po jego przeczytaniu prawdziwą wolnością .
I racja w nim jest że co roku na nowo odkrywamy tych krajobrazów widoki .
pozd.

-- 9 lip 2016, 2016 16:15 --

Dziwna kolorami gra


Która z barw jest najładniejsza
czerwona zielona czy niebieska
a może żadna z nich nie godna
by tak wzniośle się doń zwracać

Przecież jest wiele innych barw
z których malarze korzystają
przy malowaniu swych dzieł
w których nie jedna tęcza ukryta

Wiem powiecie o co tu chodzi
co to za dziwna kolorami gra
przecież nie ma takiej barwy
która pozostałym radę da

kwidzownik - Żeglowanie - dobre! Chciałem wydrukować, ale obcina mi z każdej linijki ostatni wyraz.