Darku gdzież bym śmiał - ale ten ktoś naprawdę pokłócił się z samotnością .
pozd. i życzę miłego wieczoru

MAŁŻEŃSTWO

Przed paroma laty,
miłość i wierność przysięgali,
dzisiaj dziwią się wielce,
że w nienawiści się rozstali.

Ona ~ niegdyś piękna,
powabna i smukła jak łania,
teraz brzydka i wstrętna?
nie warta jego kochania?

On ~ dawniej silny i młody,
mrugał miłości okiem,
dzisiaj stary zgarbiony,
stoi nad łez potokiem.

Dlaczego pytacie?
bo potok to ich wspólne dzieło,
płynąć zaczął gdy życie,
ością im w gardle stanęło.

Czy poznasz ich marzenia,
gdy byli jeszcze młodzi?
nie zdążysz już niestety,
małżeństwo się rozwodzi.

I co będą mieć z tego,
te dwa wolne ptaki?
gdy na miejscu poprzedniego,
nowy zaćwierka nie wiadomo jaki.

Ponownie wszystko poznawać?
plik wad kochać się uczyć?
a może egoizm wszelki,
z serca swego wyrzucić?

Przez chwilę chociaż pomyśl,
coś jej uczynił ~ co ona Tobie,
miej na tyle odwagi,
przyciągnąć ją znowu ku sobie.

Powróćcie swoją pamięcią,
do pierwszych wspólnych chwil,
urazy z serca wyrzućcie,
cieszcie się z wspólnych mil.

Wystarczą krótkie spojrzenia,
w splocie miłosnym dwie dłonie,
nowe chwile upojenia,
na dojrzałej miłości łonie.

/flower887/


SŁODKA IDIOTKA W ROLI PODLOTKA...

Znowu napiszę to co myślę,
wiem, że mnie znów krytyka spotka,
no, ale muszę, bo nie trawię
bab w starszym wieku w roli podlotka!

Wie ile lat ma jedna z drugą,
że czasu nie da się zatrzymać,
ale do siebie nie dopuszcza,
że już nie wróci tamta dziewczyna...

Opięte dżinsy, obcisły sweter,
to co, że widać fest "oponki",
zalotny uśmiech do facetów
co mają dawno własne żonki...

Macha rzęsami, stroi minki
jakby piętnaście miała lat,
a tu na karku pięćdziesiątka
i mniej nie będzie, więcej - tak!

Przeważnie takie są po przejściach,
chłop widać w końcu nie wytrzymał,
bo ciągle mu wypominała,
że już tak młodo się nie trzyma.

No i szukają sobie pary,
nie przebierając wcale w środkach,
małżeństwo rozbić? to co z tego!
dla takiej, sprawa nieistotna.

Od zawsze wiek miał swoje prawa.
uroda zawsze jest okrasą,
ale na Boga stare podlotki,
co u was z tą kobiecą klasą?!

Teraz poczekam na komentarze,
że znów odbiło coś Irence małej,
chętnie poczytam co myślicie...

najwyżej znów pójdę na wagary!

/flowe887/

ODA DO JAJKA!

O jajko śliczne!
to, od zwykłej kury z fermy
i to od kury ekologicznej!
Nastał dla was czas wspaniały,
znów będziecie
na stołach królowały
I to nie tak zwyczajnie -
w roli jajecznicy,
bo to Święta i tutaj
inwencja się liczy!

W majonezach, w sałatkach,
w żurku przewspaniałym
będziecie jajeczka
pięknie wyglądały!
Biel białka cudowna
jak chmurka na niebie,
a żółtka jak słonka
będą się złocić,
aż żal będzie was konsumować,
tylko patrzeć tak na was
w Święta Wielkiej Nocy!

A już najpiękniej wam w koszyczkach
pięknie przystrojonych,
gdzie ślicznie malowane
czekacie święcenia,
kraszanki, pisanki misternie rzeźbione,
bez was święcone cuda
Świąt po prostu nie ma!

O jajko! Nibyś takie zwykłe,
w ten czas takie ważne!
Będziemy się tobą dzielić
w świąteczny poranek,
Symbolu Nowego Życia
i nadziei nowej!

Ten wiersz ci się należał
jajeczko kochane!

/flower887/

LEW

Lew mnie pocałował,
czym ja tego chciała?
przyciągnął łapami,
czym ja się wzbraniała?

On wielki i silny,
ja słaba niewiasta,
nie puści mnie już nigdy,
rzekł do mnie i basta.

Trzyma w objęciach,
tłamsi mnie i pieści,
dobrze że w mym sercu,
cały lew się zmieścił.
/flower887/

Czym chata bogata:)

Każdy Kwidzyniak o tym wie -
trzeba dobrze pojeść se!
W środę przysmak nad przysmakami,
Mięso mielone z jajeczkami
a do tego marcheweczka
co się sama rozpływa w usteczkach...!

Tym zestawem, daję słowo
biję samą Gesslerową!!!

/flower887/

Życzę pięknego dnia i całego przedświątecznego tygodnia:)

Odmeldowuję się do obowiązków świątecznych...

Bóg na kolanach

Gdybym ja był bogiem
choć przez jeden dzień
nikt o nic nie musiał by
mnie błagać na kolanach
ponieważ już by to miał

Bo sam klęcząc poprosił
bym większego od siebie
o moc która pozwala na
wcześniejszy podgląd
ludzkich życzeń i snów

Waldemarze, ja też o tym marzę ....ale
" Uświadom to sobie
Ty też jesteś Bogiem
Tylko wyobraź to sobie "
a jeśli Ci się spodobało
chcesz jeszcze i jeszcze...
poczuć na skórze dreszcze
przyspieszony serca rytm
nie wymiękaj, tylko wpadnij w rytm
http://www.tekstowo.pl/piosenka,paktofo ... ogiem.html

-- 25 kwi 2011, 2011 21:36 --

Waldemarze, z całym szacunkiem do Ciebie i Twojej twórczości ! żywię głęboką nadzieję, że posiadasz dystans...do siebie i komentarzy.
Mam szacunek do Ciebie i Twojej poezji, bezwzględny !
Mój komentarz, jest spowodowany skojarzeniami, li tylko i wyłącznie:)
Czytając Twój wiersz, skojarzył mi się utwór, który swojego czasu słuchał mój syn... - co doprowadzało mnie prawie do szału
Dziś, jako stara schorowana matka i natchniona przeszłością , wygoglowałam sobie, znany mi wątek i ....wsłuchałam się w tekst!
krzyknęłam eureka !

Świąteczny weekend spędziłam w moich ukochanych krzaczorach w Siemianach...
w tych właśnie krzaczorach napisałam parę lat temu wiersz, który bardzo lubię i którym chcę sie z Wami podzielić
i leżąc w tych "krzaczorach" nieustannie czuję to samo...
" Na łące"
Pośród traw kwiatów i wonności
Leżałam w milczeniu i bezruchu
By nie spłoszyć nic z tej ulotności
Mrówki szły rzędem gęsiego
Ścieżką tuż obok mej dłoni
Każda targała coś dużego
Pot…lał im się ze skroni
Wiatr cos zamruczał pod nosem
Że na seks ma ochotę
A biedny fiolek aż się zatoczył
Od słów wiatru i podniety
Bo fiolek też pragnął kobiety
Ale fiolek to nie wiatr…
Fiołek miłości -nie seksu szukał
Ja oniemiała z zachwytu
Głosu nie mogąc wydobyć
Do dziś rozmyślam skrycie
Jakie z fiołkiem byłoby życie…
Napisany 2008.08.09
Autor: krynia

Dobre, bo powstało w Siemianach

Miła Kryniu - twój kom.i wiersz sprawił mi wielką radość której na długo mi wystarczy .
Cieszę się że wiersz spowodował to wszystko co pod nim napisałaś .
I ma rację Darek z tym dobrem które zrodziło się właśnie w Siemianach .
Czuje że nie tylko ten wiersz , lecz jeszcze inne są w twym posiadaniu ,
dlatego namawiam ujawnij je nam - warto ...
pozd.

Wyblakłe ale wyraźne

Żeby ulżyć zmęczonym tęsknotą myślą
często zawracał do minionych chwili
utrwalonych na biało czarnych fotografiach
na której jego żona a moja babcia
patrzyła na niego uśmiechnięta.


Potem opowiadał mi o ich młodości
jakiej fragment widział przed sobą ,
nie w dwóch wyblakłych przez czas
barwach tylko w miłych kolorach .

Dzisiaj ja również podobnie jak on
patrze na te same lecz jeszcze bardziej
wyblakłe zdjęcie , widząc wyraźnie barwy
pomagające ulżyć mojej tęsknocie

Waldemarze,
jako Twój dyżurny (zapewniam, że chociaż, jak to zresztą widać gołym okiem trochę wredny, ale wierz mi życzliwy Ci recenzent) zwracam uwagę na kolejne niestety elementarne i drażniące błędy popełnione w prezentowanym utworze. Broń Boże nie wchodzę tu w metaforykę, w sposób obrazowania, ani w artystyczne przesłanie utworu, co wszystko jest Twoją niepodległą autorską własnością, do której wara nam wszystkim, ale chodzi mi o rudymenty.

Tak jak w malarstwie, zanim skomponujemy jakiś obraz – winniśmy poznać zasady warsztatu, czyli sposoby używania malarskich narzędzi, właściwości kolorów, reguły mieszania i nakładania farb, oraz podstawy rysunku – tak i w poezji należałoby stosować się do tamtejszego poetyckiego warsztatu, którym jest język, jakim się posługujemy a jego reguły są nam wdrażane w szkole. Twój pobłażliwy stosunek do nich jest powodem mojej korekty twojego utworu.



Nieustannie życzę Ci wytrwałości w Twoim zmaganiu się z poezją. Mam przeczucie, że pokonasz ją.
Będę Ci w tym zamiarze towarzyszył do końca (mojego albo poezji).

Narracja podmiotu lirycznego w Twoich wierszach, nawigacja zmiennymi nastrojami i sytuacjami, to moim zdaniem najbardziej interesujący wątek Twojej twórczości. Dowodzi on twojej wyczulonej wrażliwości i subtelności. Jednak prezentowane tu realizacje tekstowe Twych twórczych zamysłów, w tych linijkach wersów poplątanych w osobliwej gramatyce i w piętrowych pretensjonalnych, zupełnie niepotrzebnie stylizowanych na dawno minione szkoły poetyckie wywodach gubią przesłanie wiersza. To wszystko wymiata z Twoich wierszy świeżość i zaufanie czytelnika do autentyczności całego twojego zamiaru twórczego.

Waldemarze,
walcz z materią słowa (ale już nie z gramatyką ani ortografią) a sukces będzie twój.
Do Nobla trochę będzie trzeba poćwiczyć, ale potem "orzeł biały" i inne blaszki to będzie furda.

Ze specjalną dedykacją dla "Budslavsky":)

"Słowa"

powoli uwalniam słowa
te niechciane rozbijam
o krawędzie przyzwoitości
inne jak u Vivaldiego
nutami płyną po uszach
czasem zdarza mi się
przestępstwo popełnionego lapsusa
sznurówki kołyszą się na ustach
orkiestra gra, smyczki przewodzą
- ja o amnestię proszę

autor - krynia

Wyblakłe barwy w kolorze

Żeby ulżyć tęsknocie często wracał do chwil
utrwalonych na czaro białych fotografiach
na których jego żona a moja babcia
patrzyła na niego uśmiechnięta

przeglądając je opowiadał mi o młodości
której fragment trzymał przed sobą
widząc w jej wyblakłych barwach
kolory mu najcenniejsze

dzisiaj ja patrze podobnie jak on kiedyś
na te same lecz bardziej wyblakłe
zdjęcia i odkrywam w nich coś
co oddala moją tęsknotę

Jest to poprawiona wersja wiersza wyżej wklejonego - który dzięki życzliwym radom kol. Budeslavsky - nabrał rumieńców .