I tu leży pół prawdy Flower 887 - nie można wybaczyć - tylko trzeba ...
Bo inaczej ciężko nam będzie - bo pamięć potrafi dokuczać jak nikt ...
pozd.

Jutro też

czemu żeś smutny tato
taki pogodny dziś dzień
bo byłem synu świadkiem
jak krzyż na mogile kolegi
położył swój ciemny cień

syn spojrzał mu w oczy
i cichuteńko rzekł wybacz
a potem wyraźniej rzekł
jutro też ma być taki
do dzisiejszego -

lecz przegrał - ponieważ
nie skończył co ...

Podoba się ale brak znaków przestankowych oraz podziału zdań sugeruje pracę na telefonie komórkowym i komunikatorze SMS

Zatracanie cech charakterystycznych dla języka Polskiego nie przydaje nikomu chwały

Proszę się nie obrażać, to tyko wyłącznie moja teza

Święte słowa

Porcellus

[center]Co tam beatyfikacja:

najważniejsza jest lustracja!

Aniołowie, dzielne duchy,

ich specjalność to podsłuchy:

polityków podsłuchują,

mnie dokładnie informują,

jak to w katolickiej złości

marnujecie dar wolności.

Mówi Papież Polak z nieba:

- aureoli mi nie trzeba.


/Jan Turnau/[/center]

Witam kol. za miedzy - fajnie że są tacy jak ty - i pamiętając nie pozwalają
czasowi niszczyć pamięci o tak Wielkim człowieku jakim był jest i zawsze będzie
Karol Wojtyła.
Wiersz bardzo mi osobiście przypadł - a zwłaszcza jego finał - - aureoli mi nie trzeba.
pozd. serdecznie

Proszę o opinie wiersza któremu faktycznie brakowało
znaków przystankowych i kulał rym w pierwszej zwrotce .

Po małym retuszu tak mi wyszło ;

Czemu żeś smutny tato
taki dziś dzień pogodny -
Byłem świadkiem na mogile
synu - krzyż położył cień

Spojrzał mu w oczy
i cichuteńko rzekł -
Wybacz .
A potem dodał głośniej -
Jutro też ma być taki
jak dziś...

Przegrał -
nie kończąc.

Piękno uwięzione w ramce

Ty wazon namaluj
ja kwiatki
a potem pójdziemy
na łąkę

By upiększyć lotem
motyla
nasz wspólny
obrazek

który po powrocie
do domu
zamkniemy w złote
ramki

Żeby lot tego motyla
trwał wiecznie
a nie chwilowo
jak w bajce

"Banalność"

Twe oczy są piękne, niczym błękitny ocean, w którym chciałbym się zanurzyć.
Twą aksamitną skórą chciałbym okrywać się co noc i zasypiać przy ślicznej melodii Twego oddechu.
Jesteś niczym Anioł, który okrywając mnie swymi skrzydłami sprawia, że jestem w niebie.
Będę Cię kochał zawsze i zawsze będę powracał do Ciebie niczym okręt do swej przystani,
bo jesteś dla mnie wszystkim i sprawiasz, że marzenia się spełniają...

Znaków nie potrzeba, gdy poeta wie, co pisze.

Nadchodzi zmierzch
Cienie cmentarnych krzyży są dłuższe i dłuższe
Jakby chciały uwięzić całą ziemię

Sięgają aż po horyzont
Już ją oplotły siecią rybaka i witrażem smutku
Nagle utonęły w cieniu ziemi

...
Ranek przemienił wszystko

Przenośnia pt „MOJE ŻYCIE”.

Czuję się jak rozbitek na bezludnej wyspie.
Wkoło mnie nie ma ludzi.
Są tylko dzikie zwierzęta, które czekają na mnie i na moje życie.
Nie mam nikogo bliskiego, na kim mogłabym się wesprzeć
Powierzam, więc moje kłopoty bestiom.
Życie moje nie jest nic warte, nie mam, dla kogo żyć.
A życie w samotności nie ma sensu.
Żarłoczne sępy krążą nad moją głową. Są głodne.
Moja śmierć dostarczy im pokarmu.
Próbuję być dzielną. Nie umiem.
Życie doprowadza mnie do czarnej rozpaczy.
Moja śmierć nikogo nie wzruszy.
Dzikie zwierzęta i sępy będą ucieszone.
Nareszcie jakiś żer……..

/flower887/


www.kobieta.pl

"
Witam serdecznie - Flower 887 - wiersz bardzo tragiczny - choć ciekawy
i zmuszający do refleksji .
Więc żeby rozładować napięcie które w nim straszne - dedykuje wiersz
z bardziej odwrotną i jaśniejszą stroną życia ...



Szalem miłości otuleni

pomimo że czas oszpecił im ciała
oraz ich twarze - oni ciągle dumnie
na siebie patrzą

i każdego dnia oraz każdej nocy
rozkoszną grą swe zmysły
upajają

bo ich ciała i twarze choć zmienione
ciągle szalem zwanym miłością
są otulone

Tak mnie tymi wierszami nastroiliście sentymentalną nutą, że przez Was cały dzień słucham poezji śpiewanej Bajora.
Dzięki

Oj nasłuchałem się Bajora, nasłuchałem Chyba muszę sobie odświeżyć te piosenki skoro przypomniałaś

Cieszymy się bardzo że te nasze wierszydła - potrafią wprowadzić
w taki sentymentalny nastrój .
A ten wiersz na dokładkę ;



[Wiersz o miłości] Dom na wzgórzu]

chcąc tęsknoty skrócić dal
do na wzgórzu wybudował
jego ściany ozdabiając
barwą włosów jej i oczu

dla miłości niespełnionej
której ciągle czuje smak
utrwalony w zmysłach
jak graniczny wielki głaz

wieczorami łez nie kryjąc
cicho śpiewa na tarasie
o cierpieniu które boli
patrząc na miniony czas