W którym dniu? Halloween wypada 31 października i nie koliduje z żadnym innym świętem. Szopką bym tego nie nazywał. Po prostu dziecięcą zabawą. Nasza Olcia ze zwyczajów halloweenowych przejęła jedynie dynię. W sumie to nawet nie trzyma się ściśle daty jej wykonania. Po prostu robi ją, kiedy babcia dostarczy materiał z działki. Można powiedzieć, że jest to taki jesienny zwyczaj, bo pomarańczowe, ciepłe światełko z lampionu jest naszą namiastką kominka, o którym po cichu marzymy. W jesienny, chłodny wieczór dobrze jest popatrzeć na pełgający ognik. Nie ma w tym żadnych podtekstów duchowych, a jedynie wspólna zabawa podczas prac ręcznych podobna do montowania ludzików z kasztanów.

A to sorry. Nie myślałam w tym momencie o wspólnym robieniu z dzieckiem potworka z dyni, a o chodzeniu po ludziach ze słowami "cukierek albo psikus".

Tego też nie lubię. Zdecydowanie wolę śpiewanie kolęd z szopką w grudniu. Tylko jest warunek, że szopka jest solidnie wykonana, kolędnicy śpiewają ładnie i w repertuarze jest więcej niż jedna kolęda.

Nie powiedział bym że Halloween (nie wiem jak to nazwać, święta czy zabawa)jest czyś złym. Dlaczego?
Wydaje mi się że w Polsce trochę za poważnie podchodzimy do śmierci, i całej tej otoczki z nią związanej
Śmierć traktujemy ogólnie jako tragedię. Bardzo często mocno rozpaczamy po śmierci bliskich, nosimy żałobę, żyjemy w smutku. Większość z nas, śmierć postrzega jako coś tajemniczego,czasami strasznego a nawet złego.
Ogólnie boimy się śmierci.
Może nie wszyscy. Młodzi nie myślą o niej są zdrowi szczęśliwi. Śmierć jest im w miarę obca i daleka dlatego strachu jeszcze nie czują, nie myślą o tym.
Ale ludzie na przykład w wieku naszego Darka
Chociaż tym bardziej my kraj katolicki śmierci nie powinniśmy się bać, bo przecież po śmierci, według nauki katolickiej, dusza idzie do lepszego świata .

W wielu krajach bardziej ateistycznych, nie katolickich takich jak Ameryka ,Francja , Niemcy,itd... o śmierci mówi jak o czymś normalnym, czasami nawet na wesoło,ludzie przygotowują się do odejścia z tego świata, w taki sposób, że nie czują aż tak wielkiego strachu. O śmierci rozmawia się z dziećmi, mówi się im jako o czymś, czego nie należy się bać, na pewno nie jako, o czymś złym, dla nich odejście bliskich, jest czymś w miarę normalnym. A u nas Dzieci straszy się duchami.
Po prostu przygotowuje się ludzi do śmierci.
Rozmawia się o śmierci jak o czyś co jest nieuniknione, a po prostu normalne. Przede wszystkim nie jest to tematem tabu, nie jest temat o który trzeba mówić jako o czyś smutnym bardzo poważnym, wręcz przeciwnie czasami żeby oswoić się ze śmiercią, i traktować ją jako coś naturalnego i normalnego co nas wszystkich czeka. Wymyślono coś takiego jak Halloween. No i fajnie, dlaczego nie? Dla tego myślę że nie powinno nas to bulwersować, nie powinno nam to przeszkadzać, nie powinno to nawet nas szokować.
Nas w większości zadeklarowanych katolików.

Małe sprostowanie - Halloween wywodzi się z celtyckiego "Samhain", choć samo święto już celtyckie nie jest. W tej formie co prawda narodziło się na wyspach, głównie Irlandia i Szkocja, ale faktycznie - tego rodzaju obrzędy były znane także na naszych terenach. Polska katolicka nie chciała mieć za wiele wspólnego z pogańskimi zwyczajami i być może dlatego takie zachowania są dla nas teraz obce. Wydaje mi się, że sytuacja Polski na przestrzeni wieków - rozbiory, ciągłe zagrożenie kulturowe ze strony wszystkich sąsiadów tylko polaków umocniło w przekonaniu o potrzebie dbania o swoje dziedzictwo i zwyczaje. Fakt, że za to dziedzictwo uważaliśmy już tylko kulturę chrześcijańską - nie wiem, czy dobrze czy źle, ale takie są fakty. Nasza kultura niejako "narodziła" się po chrzcie, wypierając i odsuwając w zapomnienie wszystko co było wcześniej. Najlepszym przykładem próby wplatania starych tradycji we "współczesną" kulturę był Mickiewicz ze sztandarowymi Dziadami na czele.




Mimo czyśćca i pojawiających się obietnic zbawienia nadal są to Dziady z Chrystusem nic wspólnego nie mają. Są za to dary dla duchów, próby ich przekupienia etc. Ale to temat na zupełnie inną okazję i inne forum. Wspomniane przez Piotra święto Dziadów jest/było takim właśnie naszym odpowiednikiem i może trochę naginając teorię - można powiedzieć, że zwyczaje powracają nad Wisłę.

Masz prawo do własnego zdania, ale nie zapominaj, że dla dzieci to świetna zabawa i kto powiedział, że ostatni wieczór października musi być smutny?

Dobrze powiedziane, bo dlaczego trzeba przybierać smutną minę wchodząc na cmentarz? Skoro po śmierci czeka lepsze życie to z jakiego powodu mamy się smucić? Rozumiem smutek po śmierci - zazwyczaj jesteśmy do umierającego przywiązani i mało poważne byłoby oczekiwanie uśmiechów krótko po śmierci (choć są znane i takie tradycje). Ale dlaczego wiele lat po śmierci wszyscy są tacy smutni na cmentarzach? Tak jakby nie wypadało się uśmiechnąć. Halloween jest tym wentylem, wieczorem wszyscy się bawią, szczególnie dzieci a następnego dnia odwiedzają groby. I nie chodzi o to, żeby przyjść na grób (obligatoryjnie przyjmujemy smutny wyraz twarzy), postać chwilę, często tylko poudawać modlitwę przewracając w smutku oczami etc.. Tutaj ( gdzie Halloween jest chyba najważniejszym świętem zaraz po Paddy's Day), pierwszego listopada ludzie także odwiedzają groby, także powspominać zmarłych, spotkać się z rodzinami, znajomymi, zapalić świeczkę etc. Ale nie ma smutku - ludzie starają się pamiętać zmarłych jako wesołych ludzi i takie wspomnienia dominują. Dzieci biegają, dorośli rozmawiają - nie ma w tym braku szacunku - wg mnie jest to bliższe tradycji katolickiej niż smutek na zawołanie w wykonaniu rodaków. Ten dzień jest dniem wspominania zmarłych a nie umartwiania się na myśl, że "Wszystko to marność nad marnościami" i wszyscy w końcu umrzemy.

Jak już pisałem: jedni się bawią, drudzy się smucą .

http://wiadomosci.wp.pl/gid,11647116,ti ... caid=19089

Ciekawe rzeczy można przeczytać tym wątku

By parę postów dalej napisać:

Cóż każdemu wolno pisać



Jakieś przykłady poproszę, co to znaczy często i czy to też może autopsja.
Osobiście nie znam ludzi, którzy udają i przewracają oczami na cmentarzu.
Czy nie zauważasz magzeust, że te słowa są zwyczajnie obelżywe w stosunku do tych, którzy wizytę na cmentarzu traktują jak odwiedzenie bliskich i jakąś formą pamięci i zbliżenia z tymi po drugiej stronie?

Tak zupełnie z innej beczki, w czasach moich peregrynacji zdarzyło mi się odwiedzić cmentarz szintoistyczny i wielkim zaskoczeniem dla mnie były duże ilości jedzenia na grobach, czarki z sake lub rozlana sake na nagrobku. Okazało się, że tamtejszym zwyczajem wizyta na cmentarzu jest po prostu traktowana jak spotkanie z żyjącym bliskim. Takim z którym można coś zjeść i coś wypić,
Coż, co kraj to obyczaj.



Pomimo wielokrotnego zwracania uwagi, magzeust nadal prowokacyjnie używa tej formy pisanej.
Jak ma to się, administracjo do regulaminu, zakładając oczywiście, że mamy do czynienia z forumowiczem inteligentnym i odpowiedzialnym za swoje słowa ?

Porcellus

Porcellus!! Obiecaj że jak już zejdę to mnie odwiedzisz.
Aaa! I żadnych kolorowych. Wiesz?

Dlaczego wiedziałem, że Porcellus się odezwie. Po całkiem logicznym poście w temacie znów czepianie się dla czepiania.

Jak Ci się uda to będziemy piersi

Jak bedę pierwszy, to bez balsamu nie zbliżaj się do mojej krypty bo Cię wysssam

Porcellus

Jeśli chodzi o samo Halloween - to radze potrenować czytanie pełnych zdań, co będzie następne - będziesz czepiał się pojedynczych wyrazów? I pomijam trzy literki które pozwalają zrozumieć napisany przeze mnie słowa - "już", stojąc na straży czystości forum nie musisz dostrzegać takich drobiazgów - prawda? Najważniejsze to coś napisać - z sensem czy nie - ważne że pod moim postem!

Przykłady? Za rok zbiórka przed cmentarzem, aparat, dyktafon i podręcznik telepatii. Co to znaczy często - polecam PWN (wiem, to moje jedyne źródło). też nie znam takich osób, ale nie raz widziałem młodych ludzi ze złożonymi rękoma szukającymi punktu zaczepienia dla wzroku.
Zwyczajnie obelżywe - jakie to szczęście, że jesteś na straży i zawsze potrafisz dostrzec obelgi z mojej strony - w stosunku do kogokolwiek. Oczywiście tobie obelga jest obca i się nią brzydzisz - co nader często demonstrujesz.



Następnym razem - jeśli będę miał okazję to użyję formy "mówionej" w jakim standardzie zapisu fonetycznego powinienem pisać?

Wystarczy spełnić swoją misję do końca i zaopiniować do administracji kolejny punkt dla mnie. Jestem pewien, że pozytywnie rozpatrzy Twój wniosek. Złamałem co najmniej kilka punktów:
1. Pisze nie na temat.
2. Prowokuję do kolejnej kłótni.
3. Używam obelżywych słów do kogokolwiek tam zechcesz sobie wpisać.
4. Nie głosowałem na PO i się z tym nie kryję - nie wiem co jest gorsze.
5. jestem egoistą - sam zbieram wszystkie ostrzeżenia, nie pozwalając innym na odrobinę ekstrawagancji w postaci czerwonego paska.
6. Załatwiam na forum prywatne sprawy - zamiast systemu PM!

dorzuć jeszcze kilka równie poważnych zarzutów i masz mnie z głowy. Ale o czym wtedy będziesz pisał? Kogo będziesz obrażał - wróć - pouczał? Znając twoją troskę o zdrowie tego forum jeszcze kilka miesięcy sobie poużywasz a później znajdziesz nową ofiarę. Mikrus jest na dobrej drodze - na razie poucza i strofuje go tylko jeden, ale z braku laku to i ty się nim i jego (oczywiście bzdurną i obelżywą) twórczością zainteresujesz. No - ewentualnie pojawi się ktoś nowy.

To, że punkty na twoim koncie pojawiają się i znikają - do tego już się przyzwyczaiłem, jednak śmieszy mnie nadal taka retoryka:



Szczególnie w kwestii respektowania zapisów w regulaminie i konsekwencji w karaniu użytkowników.

Widze że z prostego pytania zrobił się poważny temat A mi chodziło tylko o to że denerwuje mnie chodzenie po domach dzieci które tak naprawdę nie wiedzą o co w tym halloween chodzi. Wiele osób mówi że to frajda dla dzieciaków np. wycinanie dyni,strojenie domu i owszem z tym się zgodzę.Dobrze od tej strony zapoznawać dzieci ze śmiercią (czyli nie tylko smutek) ale na litość chyba nie powiecie mi że, dziecku nie da się wytłumaczyć dlaczego nie może iść po cukierki "jak w tym w filmie".
Bo prawda jest taka że ten obyczaj mi (i podejrzewam że, części społeczeństwa) jest znany tylko ze Stanów a dokładniej właśnie z filmów.
Może za kilkanaście lat przywyknę do tego tak samo jak do walentynek....

Ale tym dzieciom sprawia to radość i są szczęśliwe, a to powinno być najważniejsze.

Parę minut temu ktoś puka do drzwi, otwieram, patrzę a tam dwóch chłopaków i dziewczyna ( lat z 10 ) pokazują kartki "cukierek albo psikus", twarze zasłonili szalikami. Czy mamy jeszcze 31 października ?

To pseudokibice byli może,co ?