flower887, bardzo ładna praca, jak zwykle się czepię

Zamienił bym na Kto bo chodzi o serce i rozum, rozum nie może być które

tu już zdecydowanie zmienił bym na Pijana

Koniec marudzenia

Wielkie dzięki, co ja bym bez Ciebie zrobiła
Dobrze że jesteś

Tylko się nie obrażaj bo nie robię tego złośliwie

Darku, BARDZO, BARDZO się cieszę, że czytasz i nanosisz poprawki/korekty .
'Marudź, marudź, marudź' analiza błędów pozwoli mi uniknąć/wyeliminować ich powtarzanie w przyszłości.
Żyję, więc się uczę
Jeszcze raz, dzięki

Od razu na wstępie zaznaczam, że nie jest to mój wiersz, ale ciekawi mnie Wasze zdanie na jego temat. Potem zdradzę 'tajemnicę' kto jest autorem

Zniknęli już idole,
Bohaterowie zeszłych wojen.
Odeszli z pamięci ludzi,
Ich sławę zabrało morze.
Nowi, choć ciągle świecą
Na firmamencie nieba
Jak my, zmienią się w piasek,
Który zmyje ulewa.
W książkach nikt nie wspomni,
Ludzie już nie chcą czytać,
To świat groteski,
Głosu rozsądku już nie słychać.
Nie ma już bohaterów,
Teraz królem jest błazen.
Teraz jest cool, luźno, super, bomba,
Zniszczono powagę.
Sprawiedliwość ma oczy i fiskalną kasę.
Podstawowe wartości spłonęły jak papier.
Usiadłem na tym brzegu,
Woda koiła ból wędrówki,
Słuchałem krzyku mew,
I widziałem w tym ludzi.
Kto głośniej, kto lepiej?
To niekończący się wyścig.
W tych czasach cwaniactwo i spryt to podstawa etyki.
Szukałem sobie podobnych,
Dlatego boli to tak mocno,
Żeby nie zwariować trzeba uciec w samotność.
Tylu nam ludzi podobnych
Wierzyło w świat idealny,
Dziś nie ma nic,
Sami jesteśmy na tej plaży.


Traciliśmy nadzieję
Idąc pod prąd tak silny,
Za rękę z bezczelnością, wiesz,
Sami przeciw wszystkim.
To nie jest serial,
Tu nadzieja umarła,
Ten świat to farsa,
Wolę śnić i spłonąć jak zapałka,
Błysnąć, chociaż na chwilę,
By ogrzać chłód tej nocy.
Może dam życie, energię,
By znowu sens zdobyć
W mieście gdzie każdy róg
Oblepia nachalnie cywilizacja,
Ktoś o tym świecie zapomniał,
Nie wysłał nam światła.
I mimo świadomości,
Że stoję na czymś twardym
Czuję jakby piasek na plaży,
Nikt nie zabroni mi marzyć,
Wędrować tak długo,
Aż sens i spokój znajdę,t
Z bohaterami z Olimpu
Siedzieć i pić grappę.
Znaleźć to coś, co kiedyś
Piętnowano jako szaleństwo.
Odnaleźć Boga, bezpieczeństwo,
Przywrócić szlachetność.
To technopolis mnie męczy,
Wysysa z krwią rozsądek.
Zwiększa się świata majątek,
Lecz coraz bardziej znika człowiek.
I tylko w snach mnie tu nie ma,
I tylko w snach czuje radość.
Otwieram oczy
I zamiast plaży znów miasto.


Chcę, byś wysłuchał tych słów,
O jedno proszę, pozwól,
Znajdź w sobie siłę na dobro,
Na wiedzę i na rozum.
Zatrzymajmy się w pędzie.
Nikt nie pamięta, po co biegnie.
Czy na pewno po szczęście?
Czy sam bieg jest biegu sensem?
Nic nie jest pewne,
Ja przecież sam wciąż pytam,
Szukam sposobu,
By kiedyś polecieć jak Ikar,
Na skrzydłach tej wolności.
I jeśli mam jak on spaść,
To spadnę jak on,
Ale szczęśliwy,
Bo żyłem naprawdę.

Eldo Plaża

No to przyznam, że mnie zaszokowałeś
Gratuluję szerokich horyzontów muzycznych

wystarczy wygooglować i wyskakuje jako pierwszy wynik

Ehh, zmęczenie chyba daje o sobie znać, już dzisiaj przestaję myśleć

Darek zna/znalazł, autorem jest Eldo, tytuł 'Plaża'.
Tutaj dla porównania wersja śpiewana:

http://www.youtube.com/watch?v=gSfJB0RNlZM

'Nie będę bić'

Już nie mam siły bez przerwy walczyć.
To, co mi dałeś musi wystarczyć.
I choć z nadzieją w sercu czekałam,
Nic nie straciłam, bo nic nie miałam.
Tylko marzenia, mrzonki, fantazje,
No i czekałam wciąż na okazję
By opowiedzieć o moich snach,
W których to byłeś namiętny tak
I taki czuły, aż… nierealny.
Chciałam to mieć, skutek fatalny.
Moje marzenia Cię zniechęciły,
Dziś się poddaję, już nie mam siły.

Byli herosi przy Termopilach
W spartańskich hełmach naprzeciw Persom
Wzorem dla innych, co w trudnych chwilach
Ojczyzn bronili zranioną piersią

Sport też notuje swych bohaterów
Kiedy rekordy biją co chwila
I zdobywaniem mnóstwa orderów
Próbują własne życie umilać

Są jeszcze tacy, co w wyobraźni
Zdobią swym chciejstwem największy afisz
Bo hasło wszystkim przyświeca w jaźni
Każdy tak czyni, jak też potrafi

Witaj - ranny ptaszek z ciebie -

pozd. i życzę miłego dnia

Ta zwrotka politycznie niezbyt poprawna, obraża większość obecnych posłów i wodzów

Ale się wypłoszyłem! Tyle, że aluzja tam zawarta jest bez pokazywania palcem. Może więc dotyczyć tak samo jakiegoś eskimosa, czy nawet pigmeja. I to też nie wytykając palcem. Ale w końcu kto się tak zaraz przyzna do ambicji bez pokrycia, by mnie pociągnąć za odpowiedzialność?

Po kosmosie wędrowałem
Piękno jego podziwiałem
W końcu się zgubiłem
Ze snu nie wróciłem


I do dziś błądzę
Podziwiając jego słońce
Nowe światy poznaje
Imiona im nadaje


Aby nie wracało wspomnienie
Że spotkało mnie zagubienie
By prawdą było
Co mi się śniło