Waldemar, akurat tą rymowanką to Ty mnie zaskoczyłeś, miałeś dużo lepsze prace i potencjał

Czy Ty chcesz, żebym przestała pic kawe ,a zaczela pic wlasne lzy,ktore tym wierszem wyciskasz....?

No, Waldemar w roli Nikifora poezji. Podziwiam odwagę.

Czy rymować

Niejeden człowiek
Wieczory całe
Pisał z pamięci
Wciąż wiersze białe

Drugi rymami
Na wskroś przejęty
Dla rymowanek
Robił przekręty

Bo sedno sprawy
W tymże się mieści
Treść li dla rymu
Czy rym dla treści

Skarga

Siedzę w fotelu
popijam kawę.
Zmęczona życiem
bez żadnych marzeń.

Anioł ciemności
ze mną tu siedzi.
I tylko on chce
mnie dziś pocieszyć.

Trzepot Twych skrzydeł
tak mnie przeraża.
Ciągle obawy,
strach mnie poraża.

Brak mi jest ciepła,
chłodem powiewa.
Boję się Ciebie
ja chcę do nieba.

Jestem bezbronna,
tak bardzo słaba.
Nie chce się z Tobą
dłużej zadawać!

Chcę by w mym życiu
słońce świeciło.
Pan jest mą drogą
On moją siłą!!!

Dobre. Łatwe w odbiorze i przyjemne.

Bardzo zgrabny wiersz.

Masz rację panowie są Waszą drogą i siłą, ważne tylko by dobrego pana sobie dobrać

Witaj Darku - sięgnąłem do archiwum - gdzie są ukryte wiersze
mające sto a może i więcej lat - dlatego są takie inne niż te
współczesne .
Ale swoją drogą - widzę że nie którym naszym czytelnikom
troszkę się podobają - więc czemu nie raczyć ich .
Wiem że takiego znawce poezji jakim ty jesteś - a na pewno mam rację -
byle bazgranina nie zadowoli - dlatego nie zdziwił mnie twój kom.
ani nie zabolał - ponieważ masz prawo oceniać to co piszę i jak , i to bez
żadnej taryfy ulgowej .
Następnym wierszem postaram się wynagrodzić ci fakt stałego
podglądu naszego kącika .
Dzięki za kom.



A czego tu się bać miły kolego - najwyżej zbiorę burę .
Do odważnych świat należy - czyż nie ?





Nadmiar kawy może zaszkodzić moja miła - wiem coś na ten temat .
Dzięki za przeczytanie i miły kom.
miłego popołudnia życzę

Oj tutaj Waldemarze słono przedobrzyłeś, ja tylko kocham poezję i zabawę słowami, skojarzeniami i pojęciami.

Prawdą jest, że jej czytuję dużo ale dużo też czytam na temat krytyki poezji i prozy, więc zawsze budzi się we mnie chęć krytyki.

Jednym chcę Cię pocieszyć, gdy praca nie jest krytykowana może oznaczać, że nikt jej nie czyta lub po przeczytaniu natychmiast o niej zapomina

Dzięki za dobre słowa, ale taryfy ulgowej niestety Ci nie obiecuję

Niestety czas edycji już mi się skończył, a przypomniała mi się bajka jakże aktualna zwłaszcza dzisiaj

Proszę, jeżeli to możliwe odgadnąć autora tej bajki, znają Go wszyscy bo to umysł wybitny i tak znany, że ponadczasowy.

Ostryga i rak

Ostryga w pełń księżyca cała się odmyka.

Gdy rak to widzi, rzuca w nią okruch kamyka.

I gdy ostryga zamknąć się znów pragnie darmo,

Nie może i zostaje tego raka karmą. -

Tak ci, co otwierają usta i nie strzegą

Tajemnicy, są łupem słuchacza zdradnego.

C. A. 67 r.

Jeżeli mnie pamięć nie myli Darku - to Leopold Staff .
Ale czy na pewno - to się okaże...

Prawie trafiłeś, jeno On tylko zebrał i przełożył

Autorem tych bajek jest.... i tu niespodzianka Leonardo da Vinci, stąd wzięła się moja uwaga o ponadczasowości autora

Brawo byłeś blisko

Nawet tysiąc lat to za mało

Żyjąc nawet tysiąc lat
nie będzie nam sądzone
ujrzenia ostatniej granicy
wielkości która nas otacza

Granicy której najśmielsza
wyobraźnia nie wypatrzy
ponieważ ktoś lub coś tak
skonstruował ten świat

Tak by nikt nigdy nie ujrzał
jego końca za którym jest
coś co jest o wiele większe
od tego co nasz otacza

Coś występuje jako ostatnie, więc zmienił bym na "skonstruowało" , i maleńka literówka w ostatnim wersie "nasz"

Wiersz bardzo miły w odbiorze

Trudno żyć po myśli, lecz i żal umierać
Już to wszystko robić, by czerpać nadzieję
Lecz z jakiego źródła najlepiej wybierać
Żeby nabyć wiary, gdy w duszę ją wleję

Ten, kto nas utworzył, tchnął w nasze umysły
Potrzebę żyć wiecznie. Stać się nieśmiertelnym
Żeby szanse na to sprzed nosa nie prysły
Warto Mu zaufać sercem niepodzielnym