Najmocniejsza nić

Warto kochać
warto marzyć
warto żyć

Bo to wszystko
razem spięte
tworzy nić

Nić po której
się wspinając nigdy
nie spadniemy w dół

Czasami można się oderwać od lektur współczesnych i wrócić do klasyki. Choćby do "Pana Tadeusza". Ale kto tam ma cierpliwość do tylu ksiąg? Dostępne są jednak skróty: PAN TADEUSZ - WERSJA SKRÓCONA.

Słyszałem, że są jeszcze inne wersje tej epopei narodowej. Niektóre można czytać dopiero po 23. Wszyscy jednak przedstawiają wersję skróconą. Czyżby nie starczyło konceptu na grządki i wychwalając możliwości ludzkiej natury, "nie sięgło" na peany dla przyrody? Nie dorastają mistrzowi w kondycji literackiej do ... No mniejsza do czego.

Szukasz zaczepki ...

A czujesz się duchowo związany z tymi tfu!...rcami?

Damski bokser

Pusty świat, puste dni i zjawia się ktoś, spełniają się sny.
Przypadek? Nie, przeznaczenie!
W Jego ramionach Jej serca wrzenie.
Przeciw wszystkiemu, ramie w ramie, On mówi:
"na zawsze razem, Kochanie!".
Wierzyła, że dla Niej zmieni świat,
że miłość przecież nie może mieć wad.
Dni, w których liczyli się tylko Oni,
z nadzieją, że zły los Ich nie dogoni.

Ona zatapia ból łzami, tak krzywdzi Ją...
Zapomnij! On jest z tych drani!
Chwiejnym krokiem, ciche przepraszam,
by znów zaszyć się w blokach...
Wybaczała, choć walił się Jej świat,
prezentem uderzenia, już nie róży kwiat...
Czy naprawdę zapomniał ile Ich łączyło?
Odeszła, wiedząc, że się nie zmieni,
uciekła, z nadzieją, że zły los się odmieni....
/flower887/

http://rambo162.wrzuta.pl/film/apH3KBpc ... nij_o_tym_

flower887, bardzo aktualny wiersz "mu, ramie w ramie, On" brakuje ogonków

Kuchenne okno uchylone
słychać ptaków śpiew,
przy stole siedzi dziecko
rączkami podpiera gniew

Oczy ma wpatrzone
uniesioną w górę brew
bo na ceracie widnieją:
kubek owoce i chleb.


Obok stoi wątła kobieta,
którą malec pyta z troską
mamusiu,czy dzisiaj zjemy
śniadanie z Matką Boską?

Tak- powiedziała odwracając
zatroskany wzrok
jak dwie kromki chleba
po jej twarzy spłynęły łzy
co zbierały się cały rok

Waldemar widać spadła moja selektywność bo jakoś nie mogę zrozumieć tego wiersza, pewnie za mało wierzący jestem

Wyśniła sobie........................ sen jesiennej nocy..
O miłości ognistej skąpanej w anielskiej mocy.
Usta wyszeptały jeszcze skrycie
"On mą miłością na całe życie"

"Sen Jesiennej Nocy"

Na pograniczu rzeczywistości i jawy zbudzona
zbyt wcześnie na życie... zbyt późno na sen...

On w swej sile potężny oplótł płaszczem zdrętwiałe ciało,
tchnąc w nią ciepło,
tchnąc w nią miłość,
tchnąc w nią siebie,
Uniósł w niebieski świat.
Zapalił gwiazdy na niebie,
księżyc na lutni melodię kochanków wdzięcznie grał
On i Ona w sklepieniu razem ponad ziemski stan.

Ognistym oddechem owinął jej szyje,
wargom złożył pocałunek nie jeden...
przywracając tym samym ustom miękkość
Rozbudził w niej żądzę ...

Obnażył jej ciało przyobrane w zaschniętych łzach
wtem zrozumiał jaką samotność skrywa od wielu lat.
z jej piwnych oczu spadła jedna łza..
dłonią uchwycił ją na piersi
na jej policzku pojawił się różowy rumieniec.

Spaliła się łza....

ciało nabrało różowych barw.
Dotykiem poznawał jej geografie,
każdy centymetr po centymetrze....
Unosił ją ponad siebie,
obracali się w nieznanym sobie tańcu,
ich dźwięki stawały się coraz bardziej głębsze,
Całkowicie poddała się wirowi namiętności, który
jak fala przeszedł po jej drżącym już ciele.
ponownie wznosił się ponad nią i zastygał w bezruchu.

Otworzyła dla niego kobiecość,
pozwalając poruszyć mu płatki dotąd złożonej róży...
wtem wydobyta jaśminowa woń sprawiła że chciał zanurzyć
się w niej dogłębnie
spojrzał w jej oczy ujrzawszy dwa płomienie,
a na ustach wyrysowany uśmiech.

Przylgnęła do niego bliżej szepcząc do ucha
"nikt inny, nigdy wcześniej " ...
położył palec na jej wardze nie pozwalając dokończyć jej zdania ...
Pocałował ją w policzek Bez trudu odczytał jej myśli,
które wyrażały głębokie pragnienie pozostania razem...
wtem oczy swe otworzyła
spostrzegając że to był tylko sen. Sen jesiennej nocy...


a na niebie z gwiazd pozostało ułożone serce...

"lecz to był tylko sen "...

Bo na zamku jest przyjęcie

Przybądź do Brzyduli

W moim pałacu, w cudownym zamku,
Czekam na Ciebie stojąc na ganku,
Czekam na Ciebie, by podać swe dłonie,
Odgarnąć włos z czoła, ucałować skronie.
Podjeżdża karoca, dwa konie w zaprzęgu,
Wysiadasz, ja biegnę, nabieram rozpędu.
Już wszystko nieważne, tak serce mi bije,
Podnoszę swe ręce, zarzucam na szyję,
Unosisz mnie lekko, jakbym piórkiem była,
Patrzysz długo w oczy i jestem szczęśliwa
Tym szczęściem, co w środku daje siły tyle,
Żeby wystarczyło na samotne chwile

/flower887/

Uwielbiam erotyki zwłaszcza jak pisze je kobieta

To samo a jednak inaczej

niby tak samo a jednak inaczej
spostrzegam codzienność
która się powtarza

niby tak samo a jednak inaczej
zaskakuje mnie i obarcza
swym podobieństwem

i nie przeraża mnie wcale
że to samo widzę inaczej
tylko przyjmuję wyzwanie

Czymże jest świat

Czymże jest świat w szaleństwie trwania
Jak akceptować wszystko to
Jak potraktować każdego drania
Żeby zaprzestał czynić zło

Jaką terapią mściwość jego
Uśmierzyć i szał zabijania
Zawiść o miłość do Dobrego
Pęd do pogardy i władania

Jak jego pychę mu obrzydzić
Czym wstrzymać, żeby przestał wreszcie
Z powodu barwy nienawidzić
Kształtu i nie wiem czego jeszcze

Jakim być, żeby nie próbował
Władzy narzucać, gdy niechciana
I przemoc wciąż w rezerwie chować
By sprzeciw rzucać na kolana

A kiedy uciech pełen, szydzi
Z wolności bliźnich i wartości
Jak go odwodzić, gdy nie widzi
Że czyni gwałt na ich wolności

Czymże jest świat, czym jego sława
Mimo, że pyszni się swą chwałą
Jest Ktoś, kto zeń się naigrawa
I wyda sąd za chwilkę małą

Prawie erotyk. Taki bardziej sado - macho.