Dobrze poszukaj znajdziesz coś jeszcze, widać dzieło powstawało w wyniku silnego wzburzenia

Nad ziemię wzbił się orzeł
Dumny jak pan przestworzy
Nagle spadł, jak trafiony nożem
Bo mu ktoś w łeb przyłożył

Niewielu dzisiaj orłów przecie
Mało, gdyż się zwalczają
Bo tak jest, o czym wszyscy wiecie
Że pierwsi wygrywają

Każda dokądś prowadzi

Wszystkie - bez wyjątku -nowe, stare i te zdziczałe
przy których stoją kikuty drogowskazów nazw zapomnianych
porośnięte nie jedną trawą , dokądś prowadzą.
Więc gdy poczujesz się zagubiony ... wędrując jedną z nich
przypomni sobie ten wiersz .
A potem dalej śmiało idź prze siebie , bo może właśnie ta ...
ta droga zaprowadzi cię dziś , jutro albo po ... tam gdzie
odnajdziesz to coś , coś co nazwiesz swym szczęściem.

Tu właśnie po przeczytaniu Twojego wiersza przypomniał mi się życiowy dowcip.

Bardzo bogaty i mężny rycerz przeokrutnie nudził się na swoim zamku.

Tedy rzecze, giermek siodłaj rumaka, dawaj zbroję i miecze jadę się przejechać ( coś na podobieństwo naszego GSXR )

Ruszył z kopyta, po kilku wiorstach na rozstaju dróg dostrzega dziwny drogowskaz.

Pojedziesz w lewo poj...bie Cię.

Pojedziesz w prawo zdobędziesz bogactwa i wszystkie niewieście serca.

Rycerz myśli - bogactwa wszelkie mam, baby mi się lekko znudziły, zatem wybiorę drogę jeszcze mi nieznaną.

Tak też uczynił, po jakimś czasie ujrzał w oddali most nad rzeką z tym, że z pod mostu coś silnie dymiło i rzęziło.

Podjechawszy widzi smoka siedmiogłowego szalejącego w rzece.

Dobywa miecza i jak to rycerz tnie kolejne głowy okrutnego smoka.

Gdy bierze zamach na ostatnią głowę, smok odzywa się doń ludzkim głosem.

Ty rycerz poj.....bało Cię ? ja tyko przyszedłem się wody napić

Ucieszył mnie Darku ten życiowy dowcip i rozbawił - wcześniej się z nim nie spotkałem .
No i to że po przeczytanie mego wierszydła do tego cię sprowokowało .
I nie ważne czy wiersz się podobał czy nie .
pozd.

Pokaz swój pazur

Nie pozwól im sobą rządzić , zamykając się razem w pokoju
tylko przy otwartym oknie głośno rozmów się z nimi.
A gdy będą stawiały opór , zawołaj wiatr i pozwól
by przegonił je w cztery strony świata.

Potem wyjdź przed dom i spójrz przed siebie
tam - widzisz ? horyzont który wydaje się odległy
odkrywa przed nami swe piękne widoki.

Więc nie poddawaj się , tylko walcz o nie , bo to Ty
jesteś ich godzien a nie one , małe, acz okrutne
i bardzo bolące chwile .
Pokaż im swój pazur - niech się boją i uciekają
bojąc się twej obecności .

Waldemar, bardzo fajny wiersz... taki dla mnie bardzo na czasie...

Miła Hopeczko - cieszę się bardzo że wiersz przypadł .
Pisząc go miałem na myśli to że być może pomoże on innym
którzy też potykają na swej drodze o takie chwili i wezmą sobie do
serca jego myśl . Bo życie jest zbyt piękne by je samemu zasmucać
Bardzo miło było cię gościć .
pozd. i życzę dużo dobrego

Waldemar, gdyby mi się nie podobał przeszedł bym nad nim do porządku dziennego. Tak czynię zazwyczaj z nieciekawymi ludźmi i błahymi rzeczami, wiem gadzina jestem

Nie ty jesteś gadzina lecz ja - bo napisałem to co zacytowałeś .
A wiem że nie każdemu wiersz ten przypadnie do gustu , a ciebie Darku nie miałem
na myśli - za gafę przepraszam , i jeszcze raz dzięki za miłe słowo o wierszu .

Nie przepraszaj jak nie masz za co, pewnie jeszcze w życiu będziesz musiał kogoś przeprosić, więc się oszczędzaj

Ballada o robaczkach

Robaczki też swój honor mają
Nawet, gdy w gnoju się taplają
Bo, gdy je stamtąd chcesz wyciągać
Mogą ci srodze naurągać

Ktoś na pachcie

Przed chwilą byłem w sadzie
spotkałem kogoś na pachcie
wynosił owoc na grzbiecie
kto to był już pewno wiecie

Ja się tym nie zmartwiłem
tylko bardzo ucieszyłem
a wiecie moi mili dlaczego
bo to było coś miłego

Wierszyk ten napisałem w głowie wracając z sadu.
A wklejam go tylko dlatego by rozweselić ten wieczór .
pozd.

zamienił bym na 'gogusia' bo się jeżyk obrazić może

Stonoga

Stonoga do lasu się wybrała
Bo ciepłem tchnęła knieja cała
A że dość sporo odnóży miała
To krok za krokiem odliczała

Kiedy dwudziestu się doliczyła
Stanęła, jakby w coś się wryła
Bo tym sposobem wreszcie odkryła
To, że dwudziestonogą była