Powrót na 'siodło' po długiej przerwie

Na początek- pragnę przeprosić, że mnie tak długo nie było.
Na koniec - do zobaczenia, moi drodzy!

ZAKOCHANA W SŁOWACH

Kto kocha się w słowach?
czy to przypadłość kobiety?
czy można ją tak oczarować?
można ~ aż nadto niestety.

Różdżką magii dotknięta,
w niewolę wierszy wpadła,
chce się wciąż rozkoszować,
niczym modliszka zajadła.

A słowo po dziś ją otula,
z bliska ~ to znowu z daleka,
na strumień łez wzruszenia,
z niecierpliwością zawsze czeka.

To już taka natura

Rozpływa się biel
Pokazuje brudy
Topi się lód
Pęknięć coraz więcej
Coraz mocniej widać upadek

Na chodnikach fekalia psów
Na drogach wyrwy w asfaltach
Dni ponure i mokre
Grypa AH1N1

Czemu Japonia nie wyszła?
Bo zwyciężyła Polska

Ideały

Na torach stał pies
Stał za swym panem
Nie zdążył uskoczyć
Zgubiło go zaufanie

Lokomotywa wykonała wyrok

Wrzesień. Szarża ułanów
Konie pędzące do boju
Odezwał się erkaem
Wszystkie padły

Wyrok za wierność

Na placu stał człowiek
Polewano go wodą aż zamarzł
Nie zdradził ideału
Ideału od młodości

Śmierć za zaufanie i wierność
Za wiarę ideałom – ich wdzięczność

O co chodzi

Na brzegu stołu leżała róża
Z kolcami swymi dobrze się miała
Ukłuła swego anioła stróża
Przecież na taką chwilę czekała

Spłonęła liczkiem płatków pąsowym
Bo nie wypuścił jej adorator
Tak objawieniem stał się jej nowym
Miał rękawice. To nie amator

Nie udawał zawsze był sobą

Pijąc wódę grając w karty i kochając się
nigdy nie udawał - zawsze był tylko sobą
i za to za nic więcej - gdy umarł nad jego
mogiłą zapłakał ktoś i się nisko ukłonił


A potem wyraźnie rzekł by inni to słyszeli
szkoda - wielka szkoda że musiał odejść
człowiek przed którym inni tylko udawali
i dalej udają kogoś kim nigdy nie byli

Nawet w internecie

Na wielkich scenach grał wielkie role
Gościł wśród elit na świetnych rautach
Lecz zawsze twierdził: Sobą być wolę
Nawet na forum, przy internautach

Widząc to samo co wczoraj

Delektując się poranną kawą
czytał świeżą prasę zerkając
od czasu do czasu na ekran

Lecz po chwili zdenerwował
się i głośno zaklną... widząc
to samo co widział wczoraj

Czyli jak znowu coś gorszego
kładzie swój złowrogi cień na
coś co na pewno jest lepsze

Dlatego wyszedł przed dom
poszedł do ogrodu i zaczął
gołymi dłońmi plewić chwasty

Chwasty które sprawiały ból
na który reagował śmiechem
mówiąc - tak tak to wy nie ja

To wy macie przechlapane
a nie ja - po czym wrócił do
domu i spokojnie dopił kawę

EROTYK...

Deszcz na rzęsach chmur się zawiesił
Romantyczny rozmarzony świeży
Szykuje się na miłosne harce
Ziemia kochanka w dole już płonie
Może nie tak spragniona jak latem
Ale tęskni i czeka
Jak zgłodniała kochanka kobieta
On ma czasu jeszcze na dwa dreszcze
Dłużej nie wytrzyma nie da rady
Jest już wulkanem pożądania
Rozmyśla i tworzy etiudy spotkania
Dziś wnikać będzie
Nokturnem Chopina zagra delikatnie
Pocałunkami kropli pojedynczych
Powoli czule i namiętnie
Zraszać będzie oddechem niespiesznie
Szyję jej drzew i gałęzie dłoni
Ona złakniona pieszczot chłonąć go będzie
Aż podniecenie w mgłę przejdzie
On pijany z rozkoszy w ekstazie
Zatopi się w niej cały bez słów …jak marzył
Ludzie odetchną wreszcie -bezdeszczem
Ona za siedem miesięcy wyda plon
Erotycznych zdarzeń z deszczem
Urodzi nam znów wiosnę naszych marzeń

krynia

A dlaczego za 7 m-cy? Czy to nie jest trochę za wcześnie?
Danae, która także zaszła na skutek deszczu odczekała jednak pełny cykl, by w terminie powić okazałego Perseusza.

Coś tam kojarząc sobie z poezji, to próbuje odgadnąć, że tu chyba jednak chodzi o warzywa, które ja także wysiałem w zeszłym tygodniu do skrzynek i za mniej więcej 7 m-cy zamierzam zbierać plony.

Poezja i przydomowe warzywnictwo to są wspaniałe pasje. Nie każdemu udaje się je łączyć.
Obiecałem sobie, że w następnym sezonie dołożę starań, by w zasiewaniu rozsady towarzyszyło mi więcej czułości i namiętności, niż wyrachowanych kalkulacji odnośnie samych plonów.

Ale są również przypadki szczególne, jak na przykład niejakiego Pana Brzechwy : A to feler - Westchnął seler.

Fałszywy alarm

Gdy nad ranem obudzi cię koniec świata
zamknij oczy i spróbuj dotknąć dłońmi
najbliższej z gwiazd tak by upewnić się
czy na pewno jest to ostatnia z prawd

Gdy ci się uda nie wstawaj tylko płacz
a gdy nie - podejdź do okna i bardziej
promieniście uśmiechnij się niż słońce
do nieprawdy o której alarmował sen

Robił to nie dla sławy

Pomimo iż jego nie
było ciepłe i barwne
często wracał do niego
pisząc o nim i malując

Robił to nie dla sławy
leczby ci którzy zderzą
się z jego twórczością
poddawali się zadumie

A po niej próbowali innym
barwniejsze i cieplejsze
budować dzieciństwo niż
te o którym mowa wyżej[/quote][/quote]

Zza sztachet płotu wystaje głowa
Ciekawa gości, przechodniów, znajomych
Oczami pożera każdą postać z oddali
W myśli wita zaproszeniem gospodarza

Każdy omija to, co jego
Słyszeli, że tak trzeba ze względu
Na tradycję przodków
Na zwyczaje świąt
Na szantaż codzienności

Nawet starowina o laseczce
Zastrzega, że chce umrzeć w swojej wierze

... no to i umrze ...

Jutro może być za późno

Ciągle powtarzał dzisiaj nie mogę
tłumacząc się brakiem czasu
może jutro porozmawiamy

Lecz nim się obejrzał doszedł końca
i wówczas poczuł się bardzo głupio
gdyż nie wiedział co po nim jest

Więc zaczął przepraszać płakać
i prosić o rozmowę na którą
niestety było już za późno

Dlatego gdy umarł na jego twarzy
zamiast spokoju widniał grymas
wielkiej niepewności...

Czego można więcej chcieć

Nie narzekaj mówiła teściowa masz
to o czym inne mogą tylko pomarzyć
i uśmiechnęła się dumnie do syna

Masz męża piękny dom z basenem
oraz parę wypasionych aut i dzieci
które to wszystko upiększają .

Więc nie rozumiem cię moja miła
czego można jeszcze chcieć
o tak barwnego życia.

Masz rację to wszystko jest piękne
lecz ja potrzebuje czegoś bardziej
cieplejszego - rozumiesz ?

Ja potrzebuje szczerej miłości a nie
sztucznej na pokaz dopowiedziała
i wyszła z domu do którego nigdy
więcej nie wróciła.