Moje Las Vegas ze specjalną dedykacją dla najwspanialszego forumowicza casana. Niech Twoje szczęście trwa jak najdłużej

Moje Las Vegas...
Wczoraj Las Vegas odwiedziłam
po prostu nuda mnie zżerała
z koleżanką się skłóciłam
więc trochę się zestresowałam.

Las Vegas dobre jest na stres
tam światła splendor i zabawa
więc kiedy mam wszystkiego dość
odwiedzam Vegas - piękna sprawa!

Facetów i kobiet tam tłum
kawior i szampan i krupierzy
i kolorowy zawrót glowy
i pewność że do mnie świat należy.

Zagrałam Va bank co mi tam
małą fortunę postawiłam
i...znów przegrałam co za pech!

Dobrze że w porę się zbudziłam...

...moje Las Vegas mniej kolorowe
polska codzienność jest nielekka
gram tu czasami też Va bank
i też przegrywam...
no cóż...ruletka...!





Limeryk:
MSZALNE WINKO

Jeden redaktor z Radia Maryja
mszalnym redakcję rozpijał
rano to jeszcze jakoś gadali
potem już tylko śpiewali.

Flower887,
z tego Las Vegas po odpowiednich przeróbkach mogłabyś zrobić tekst do niezłej piosenki. To jest trochę w klimacie repertuaru Édith Piaf.

poradniki

Nikt i nic - nawet myśl

Niech nikt się nie łudzi głosił komunikat
"nikt z nas nie przeżyje" ...
ponieważ po zderzeniu największy
kawałek ziemi będzie wielkości na której
nawet myśl się nie ukryje

Nie łudźmy się głosił dalej , już nic a nic nas
nie uratuje ...wykorzystajmy więc bogato
ostatnie pół godziny

Niech każdy wyjdzie przed swój dom
poda sąsiadowi rękę tworząc łańcuch
który oplecie cały glob , a potem się
pomodli do swego Boga o to żeby
ta chwila nikogo nie bolała

Chciałem zrobić tak jak głosił komunikat
lecz obudził mnie budzik ratując naszą
planetę i mnie przed czymś co kiedyś
nastąpi , ale na szczęście jeszcze nie dziś
dziś - w pierwszym dniu urlopu
nie tylko mojego

Po prostu o sobie...

Urodziłam się kiedyś po prostu,
to jest zwykle miłości przyczyna,
i tak rosłam po prostu
wśród najbliższych kochanych,
taka zwykła po prostu dziewczyna...

Nie żądałam zbyt wiele,
tylko szczęścia po prostu,
brałam ile los dał potrzymać,
kiedy cięgi dostałam
to po prostu płakałam...
łez w nieszczęściu
nie można powstrzymać...

Zwykła ze mnie kobieta,
zwykła dziewczyna i siostra,
która kocha miłością najprostszą,
czas pokory nauczył,
po zaułkach mnie włóczył,
lecz z nich wyszłam..
po prostu z godnością.

Wzniosłych słów nie używam,
mówię głośno co myślę,
płaczę smutkiem,
a śmieję radością,
nie udaję mądrzejszej,
bo i po co to komu,
to zazwyczaj się kończy
śmiesznością...

I tak żyję po prostu,
proszę Boga o zdrowie,
i z nadzieją dzień każdy zaczynam,
choć czas mnie nie pogania,
to wciąż kocham to życie,
jak ta przed laty dziewczyna.

Moje życie tak zwykłe,
ale dla mnie najlepsze,
bo w nim miłość jest moja i siła,
gdyby ktoś mnie zapytał
czy bym chciała żyć piękniej..
nie, niczego bym nie zmieniła!

Gęstwina

W zasłonie mgieł porannych, wśród pni błyszczy słońce
I pnie się do szczytu koron przez gęste konary
By zalśnić swoim jasnym obliczem gorącym
Obejmując w promienie bór wieczny, prastary

Już słychać stuk dzięcioła pracowitym dziobem
Czy w kniei przedzieranie rogacza przez krzewy
Ptasi świergot, co echem niesie przez dąbrowę
I powraca w odpowiedzi chóralnymi śpiewy

Pośród ziela jagody czarne się podnoszą
Czerwień poziomkowa zaprasza do zbioru
A jaszczurka swą giętkość płochliwą unosząc
Zmyka wśród zieleni w głąb mrocznego boru

Waldi - no to pojechałeś bez orientu
po całości...
To jest Twój najlepszy wiersz !!!!
( sorry, to jest tylko moja subiektywna ocena)
zupełnie bezwiednie skojarzyło mi się to
z poezją- tekstami ( mojego ukochanego ) - Marka Grechuty
http://www.youtube.com/watch?v=de0H_WqxZIQ
piękny wiersz....

Dramat

Czym publiczność zadziwić by wyjść zapomniała
I wpatrzona w scenerię oklaskami wrzała
Co przedstawić, kiedy wszystko już wybrzmiało
Może znów powtórzyć, jak aplauz zbierało

Stary aktor kona. Pusta scena w bieli
Jeszcze wzniósł ramiona, żeby to widzieli
Wszyscy, co w teatrze grą zdziwieni, płaczą
Bo tego z pewnością więcej nie zobaczą

Jutro teatr spłonie, a ludzie zapomną
Mimo to, że mim zrobił furorę ogromną
Czemu nikt nie pamięta co ich zachwycało
Przecież ludziom widoku tragedii wciąż mało

Wieczorem odwieszam zmęczony dzień do szafy.
Złamany w pół tęskni za wczoraj.
Za ciepłym piaskiem, połową nieba.
Eterycznie obnaża samotne ramiona.
Spada z wieszaka w ciemne bezkresy, zasypia .

Krynia swoim wierszem przypomniała mi, że muszę wreszcie zrobić porządek w szafie. Dziękuję.

Bieg Papiernika

Jeszcze napięte mięśnie. W skroni łoskot tętna
Każda postać gotowa, do ścigania chętna

Już pistolet w górze. Na start! – sygnał dali
Huknął strzał. Bieg się zaczął ... i wystartowali!

Oczyszczenie

Twarz bezradna. W oczach smutek wschodzącego dnia
Przygarbiony troską wielką, czym zająć go ma
Zza szafy odrapanej wyziera codzienność
Jak dokonać przemiany i zmienić niezmienność

Gdzie rozpocząć, by wreszcie ruszyła machina
Niech już w końcu konstruktora program rozpoczyna
Co ma przyciąć w swym zapale niechaj już przycina
Komu łaska wybaczenia i odcięcia wina

Sen nie spełni wszystkich marzeń. Nawet ten głęboki
Już po stokroć próbowano odmieniać wyroki
Czy maleńki, czy wielki, każdy do pospołu
Otrzyma, co urobił wśród potu, mozołu

Ponad drogą kurz zamiata historii wietrzysko
Usuwa, co brukało, co zwodziło. Wszystko
Sentymenty, zwyczaje, pustą gadaninę
Aż oczyści całą prawdę i świata przyczynę

Kompulsja

Co z góry i dla kogo. Jaki wzór wieczności
Być i brać, czy żyć, dawać. Wybór już gotowy
Gdy otwartość serdeczna nadzieją zagości
Być więc w pełni ufania, lubo do połowy

Nad niziną mgła ściele tajemnice nowe
Czy je kiedyś znów wiatry rozedrą, rozwieją
Czym zapewnić pomyślność, gdzie spisać umowę
Jakim zatwierdzić przepisem i jaką nadzieją

Grobowym ktoś głosem szepcze nad mogiłą
Ktoś inny wyśpiewuje radość swego życia
Czyżby już to wszystko kiedyś dawniej było
A przyszłości nie zostało nic już do ukrycia

Jak to dobrze, że pokoleń spuścizna jest w wierze
A przeżycia do mogiły idą z pokoleniem
Bo przemożne znużenie w całkowitej mierze
Owładnęłoby ludzi swym zimnym ramieniem

Na wschodzie znowu słońce wychodzi na niebo
Co chce dzisiaj pokazać, jak naświetlić problem
Czy tym razem, jak już nieraz, zapewni potrzebom
Spełnienie i owoc wyda przeobfitym dobrem

Człowiek rośnie i nad sobą rozwija projekty
By sięgnąć jak najwyżej, jak najwięcej posiąść
Potem w miarę podróży robi wciąż korekty
Aż z wróblem w garści stanął miast pegaza dosiąść

Na skale kropla drąży rzeźbę przez milenia
Już widać efekt jakiś, wgłębienie sukcesu
Obraca wszystko nagle i kierunki zmienia
Historii koło pośród rewolty rwetesu

Może stateczny spokój nareszcie nadchodzi
Mała stabilizacja i beztroska błoga
W życiu nic pewnego. Niechaj to nie zwodzi
Dopóki stanie naprzeciw choć jednego wroga

Poszukać jednak warto, gdzie koniec z początkiem
Niewidzialnie złączony kręci błędnym kołem
Przerwać i snuć w dal nową zapomnianym wątkiem
Już nie znużenia, ale radości mozołem

"Debugowanie"

Debugger zadziałał
taka jego rola -
odpuszczam, choć
satysfakcji brak
tak cicho przemknąłeś
między wierszem i udami
czas się kończył niemrawo
słuchacze poszli spać ...
odwaga przemówiła ,szeptem
rysuję z cyber pamięci
wiersz, jak ćma
która zaplątała się
w zły przekaźnik...

Nie odpowiem

Na pustyni horyzont mirażem wciąż mami
Skwar gorącem swym piecze, praży i poraża
Schowanie głów w piasek pomaga czasami
I nawet na salonowca klaps tak nie obraża

Wszystko już kiedyś było. Ripleyowa nuda
Swawola i pustelnia umartwiania życia
Banał blichtru tandety. Wszystkie świata cuda
Już są jawne. Już wyszły ze swego ukrycia

W co się bawić – śpiewano w ubiegłym stuleciu
Ciuciubabka najlepsza, bo znów nic nie widać
Wśród pozorów przemiany, nowinek zamieci
Czym starocie odkurzyć. Jak powabu im przydać

Na pytania – Co teraz? Co też będzie z nami?
Stanąłem zdumiony. Przecież wiem, albowiem
Już wszystko pojąłem. Mimo to czasami
Na zadane pytanie nie zawsze odpowiem

Gałczyński Konstanty Ildefons

Prośba o wyspy szczęśliwe

Prośba o wyspy szczęśliwe
A ty mnie na wyspy szczęśliwe zawieź,
wiatrem łagodnym włosy jak kwiaty rozwiej, zacałuj
ty mnie ukołysz i uśpij, snem muzykalnym zasyp, otumań
we śnie na wyspach szczęśliwych nie przebudź ze snu.

Pokaż mi wody ogromne i wody ciche,
rozmowy gwiazd na gałęziach pozwól mi słyszeć zielonych,
dużo motyli mi pokaż, serca motyli przybliż i przytul,
myśli spokojne ponad wodami pochyl miłością.