W czasie II wojny światowej Wielka Brytania zbudowała system betonowych platform przeciwlotniczych mających chronić ją przed nalotami Luftwaffe. Po zakończeniu wojny wszystkie z nich zostały zniszczone, z wyjątkiem leżącej poza 3-milowym pasem morza terytorialnego, platformą Roughs Tower. Opuszczona konstrukcja została zajęta przez emerytowanego oficera armii brytyjskiej Roya Batesa wraz z rodziną, który 2 września 1967 r. powołując się na zapisy w prawie międzynarodowym o „porzuconej własności” i „ziemi niczyjej”, ogłosił ją Księstwem Sealandii. Fakt ten do dziś nie został oficjalnie uznany przez żadne państwo. W 1967 doszło do ostrzelania brytyjskich łodzi patrolowych w pobliżu platformy. Spowodowało to postawienie syna Roya, Michaela Batesa przed sądem brytyjskim, który jednak orzekł, że to zdarzenie nie podlega jego jurysdykcji, ponieważ wydarzyło się poza brytyjskimi wodami terytorialnymi. Roy Bates przyjął to orzeczenie jako uznanie państwowości Sealandii.

Po przyjęciu konstytucji w 1975, niektórzy przedsiębiorcy uznali Sealandię za idealne miejsce do rozpoczęcia działalności. W 1978, mianowany wcześniej premierem, prof. Alexander Achenbach wraz z grupą obywateli holenderskich dokonali zamachu stanu i wzięli do niewoli Michaela Batesa, którego jednak uwolnili po kilku dniach. Książę Roy przy pomocy helikoptera i wynajętych ludzi odzyskał wyspę i uwięził zamachowców, nazywając ich jeńcami wojennymi. Większość z nich została wkrótce wypuszczona, jednak Gernotowi Pützowi został postawiony zarzut zdrady i żądanie 75 000 marek okupu. Rządy Niemiec i Holandii zwróciły się o pomoc w jego uwolnieniu do rządu Wielkiej Brytanii, lecz ten, powołując się na orzeczenie sądu z lat sześćdziesiątych, odmówił. Po pertraktacjach między księciem a dyplomatami niemieckimi więzień został uwolniony, a Bates uznał to za kontakty na szczeblu dyplomatycznym, czyli de facto uznanie suwerenności Sealandii. Rząd niemiecki nie potwierdził nigdy tej interpretacji. Po powrocie do Niemiec Achenbach wraz z przyjacielem założyli rząd sealandzki na uchodźstwie.

W 1987 Wielka Brytania rozszerzyła pas morza terytorialnego z 3 do 12 mil morskich i od tego momentu zgodnie ze stanowiskiem społeczności międzynarodowej Sealandia leży na obszarze tego kraju.

W ostatnim czasie Roy Bates z powodów zdrowotnych opuścił wraz z żoną Sealandię, a w styczniu 2007 Michael Bates wystawił Sealandię na sprzedaż. Minimum za jakie sprzeda książę swoje państwo wynosi 100 000 000$ (sto milionów dolarów).