Pomimo wszelkich naszych perypetii, chciałbym abyś wiedział, iż Twoja osoba na forum jest tu wręcz niezbędna w słowie pisanym, gdyż jesteś bardzo mądrym i dobrym człowiekiem i same dobro czynisz.

I choć kącik poetycki nie był moim tematem ani weną , to oddaję wielki szacunek i podziw dla Twych słów i liter, które tu zamieszczasz i żywię nadzieję, że będę mógł Cię czytać jak najdłużej i zakupić Twoją powieść za którą zbyt późno się wziąłeś
pozdrawiam
Sebastian

Gdy zaglądam sobie prosto w oczy, to wiem, że mną aż tak dobrze jak piszesz, to chyba nie jest. Trochę zabrzmiało jak uzasadnienie wniosku o beatyfikację jeszcze za życia. Dzięki za miłe pozdrowienia.
A z pisaniną, taką o wątkach biograficznych, to niektórzy radzą by nie zaczynać jej, aż odejdzie większość świadków oraz autocenzor z sumienia autora.

Niejedno drzewo i głaz


niejedno drzewo
niejeden głaz
widziało jak ktoś
opłakiwał czas

czas którego nie
można zawrócić
o jakim wiatr
smutno nuci

niejedno drzewo
i głaz - świadkiem
jak gorzki jest
ludzki płacz

Most

Most nad wodą
Która czas ponosi
Most nad rzeką
Co dzieliła strony

Nowa szansa
Nowych nadziei
Nowe możności
I znajomości

Bo szybkość
By zdążyć na czas
Oszczędzić drogi
Wyprzedzić

Otwiera się
Zachód Pomorza
I Bory Tucholi
Swym runem

Cyklistów trasy
Pomnoży nadbrzeżne
Otwiera tunel
Do przyszłości

Witaj Kolego - podoba się Waldemarowi ten wiersz .
Też widzę jasna przyszłość tunelu którym będzie wspomniany most .
pozd.serdecznie

Płacz bez łez


Sztuczny uśmiech
płacz bez łez
taką twarz ma
życia kres

Twarz za którą
światło widać
szczere łzy i
uśmiech słychać

Pod powieką łzy mnie pieką
łzy nie wypłakane

Czy kres końcem
gdzieś w niebycie,
czy nadzieją jest
na życie?

Gdy wybija
"W" godzina
coś się kończy
coś zaczyna.

I kres "Twarz"
kamienną zmienia-
czas na Ciebie
- Do widzenia...

Mały ale o dużym sercu

Tylko on - przyjaciel
z dzieciństwa - zawsze
cierpliwie słucha mych
gorzkich wyznań.

Tylko on robi to nawet
dziś - nie używając
przeciwko mnie słów
ostrzejszych od noża.

Tylko on - mały ale
o dużym sercu miś
z którym rozmawiać
znaczy być kimś.

Sen o wieczności

Na białej sali sennie od trudu
Przypływa wspomnienie o latach
Unosi nad tamtym zeszłym
Przemieszcza slajdy

Lecz teraz film już retro
Nie to miejsce i miasto
Nie ta woda dom i trawa
Te same jednak niewiadome

Co da jutro, a co weźmie
Co przyniesie czas
Czy kłębek już pełen
Gdzie koniec nitki

Może to tak jak z latawcem
Nabiera na ciekawość
Potrzebuje nici i dowiązują
Ciągle dłuższa fascynacją lotu

Szkoda że w jedną stronę
Ciekawość się kończy
Kończy dodawanie
Bo dzwonek by wstać

Lusterko kot i ptak


Czy można nań liczyć
patrząc w lusterko
na którym są rysy.

Lub gdy drogę przetnie
nam czarny kot , a pod
drzewem zobaczymy
martwego ptaka

Czy można nań liczyć
pytam dziś was ,
bo ja wątpliwości
niestety mam...

Tak bardzo bym chciał



Tak bardzo bym chciał
na szczycie dom zbudować
tak żeby móc wyraźniej
słyszeć rozmowy gwiazd

Tak bardzo bym chciał
poniżej niego posadzić las
by w razie która spadnie
nie skulała się w dal

Tak bardzo naprawdę
bym chciał - ponieważ
kocham je bardziej od
piękna jakim otoczony
jest Jowisz i Mars

...

Z dala od ostępów
Z dala od łąk i mokradeł
Na betonowej pustyni
Pod kikutami zardzewiałych belek

Z dala od radości
W środku nudy i monotonii
Pod obręczą z porwaną siatką
Na placu otoczonym ceglanymi ścianami

Cywilizacja asfaltów i płyt chodnikowych
Podążających za horyzont
Omnibusów i taksówek
Smrodu spalin i plam oleju

A nad wszystkim błękit
Przesłonięty smogiem
Oddech krótki chrapliwy
Z szarą cerą

By dziś nie było jutrem


żeby nie nudził jak rzeki bieg
co dzień zmieniałem swej
twarzy wyraz

by jeden drugiemu nie był
podobny - co dzień weselej
starałem się żyć

tak aby dziś nie było jutrem
bym rano mógł ciekawszy
bardziej być

ciekawszy tego co mnie
spotka za parawanem
tych samych ścian