Spotkałem się z nazywaniem różnych kwidzyńskich zakątków tą samą nazwą: "Małpi Gaj". M.in. słyszałem jak nazywano tak zagajnik za Urzędem Miasta i okolice dawnego podzamcza.
Nie tylko dla mnie, bo znajduję to także we wspomnieniach ze świeżo powojennego Kwidzyna, Małpi Gaj to założenie parkowe w stylu francuskim, które istniało przy obecnej ul. Hallera.
Gdzieś na Forum widziałem kartę pocztową z tego miejsca, ale nie mogę odnaleźć.
Ciekawe byłoby odszukanie jakichś śladów tego parku, jeśli się zachowały, bo dzisiaj są tam ogródki działkowe (Narcyz) i prywatne posesje.

Na forum wspominano Małpi Gaj m.in. tu: http://forum.e-kwidzyn.pl/viewtopic.php ... c&start=60

A ja nazywałem "małpim gajem" drzewka, które rosły w końcowej części ulicy Żeromskiego na wysokości szóstki oraz za ulicą Gębika

Na forum wspominano Małpi Gaj m.in. tu: http://forum.e-kwidzyn.pl/viewtopic.php ... c&start=60

Się temat rozwinął więc dodam od siebie dwa zdania. Z śladów dawnego parku zachowały się m.in.:
a) kształt dawnego „Lunaparku” który dzięki istnieniu ogródków działkowych zachował się praktycznie w niezmienionym kształcie, czyli obszar pomiędzy ul. Hallera a dawnym nasypem kolejki wąskotorowej;
b) dawny cmentarz katolicki „Kath. Friedhof”, obecny park visavis szpitala;
c) sadzawka;

Poniżej to co udało się ustalić na temat sadzawki (pkt.3) oraz fragment wspomnień p.Krzysztofa Bochusa pochodzące z http://kmok.ckj.edu.pl/archiwum_04-05.html.
Wychowywałem się w przedwojennej, dobrze zachowanej kamienicy przy ul. Świerczewskiego 27 (obecnie gen. Hallera). (...) Po drugiej stronie domu rozciągał się zdziczały ostęp, zwany przez nas "Małpim gajem". (...) A mijając mury pobliskiej rzeźni dojść można było do torów, za którymi rozpościerały się zimowe trasy saneczkowe. Pamiętam, jakim zaskoczeniem było dla nas odkrycie, że staw w "Małpim gaju", pod grubą warstwą błota i szlamu ma cembrowane brzegi i w rzeczywistości był kiedyś parkową, zadbaną sadzawką.

Na poniższym zdjęciu satelitarnym, wspomniany budynek Hallera 27 zaznaczony na zielono, rzeźnię (obecnie TEX2) na czerwono, a staw na niebiesko.

Grossvater Twoje "dwa zdania" są bezcenne
Szukając info o ks. Szczepanie Smarzychu natknęłam się na wspomnienia Barbary Zawadzkiej, która pisze o Małpim Gaju..."Największą frajdę sprawiały nam wycieczki do Małpiego gaju, bo obok niego znajdowały się sady pełne owoców. Załączam zdjęcie z tej wycieczki wraz z zebranymi owocami."
Źródło - strona SP nr 2

Zatem lokalizacja Małpiego Gaju została ku chwale zainteresowanych ostatecznie zdemaskowana

Wszystko się w tej kwestii zgadza i jak mi moja dośc dobra pamięc przypomina, to w czasach szkolnych (a nauki pobierałam w "Piątce") bardzo często chodziliśmy właśnie tam, do Małpiego Gaju.

I było super bezpiecznie, żadnych meneli tam się nie spotykało (moze w porze nocnej, ale dziatwa szkolna wtedy po nocy się nie wałęsała).

I teren był naprawdę fantastyczny, można było bez żadnego problemu przedostac się na ul. Przyrzeczną), wiele osób skracało sobie w ten sposób drogę, by dojśc do Drzymały lub Wiślanej.

Teraz jednak (bo tak wiąze się to w pewnym sensie z rysem historycznym) pytanie za dobrą kawę

jaki teren w Kwidzynie nazywano przed laty Kozim Laskiem?

Pierwsza osoba, która trafnie odpowie ma kawę podwójną.

Dokszyckaja

Wiedziałem że o czymś zapomniałem - o współczesnych fotkach wspomnianej sadzawki. Poniższe fotki sadzawki publikowałem już na forum ale wydaje mi się że będą stanowić dobre uzupełnienie tematu Małpiego Gaju.

Großvater,

Fajne ale żadnej małpy nie pokazałeś w tym gaju

o jeny, sadzawka, zima gralo sie na tym w hokeja..

A wiosną łapało się kijanki

Rodzice opowiadali, że ta niby sadzawka służyła kiedyś, w latach 50tych, na potańcówki.

A ja się uczyłem w tym brodziku jeździć na rowerze, ten domek w tle należał do jakiegoś komornika i został spalony raz, czy kilka razy...
Bardziej w prawo miałem swój domek, ten cały z drewna, chyba 3-ci od tego na zdjęciach...

P.S. przy większych wykopkach wychodziły pfennigi i inne skarby przeszłości

Wszystko powyższe się zgadza.Wszak mieszkałem na ul Drzymały 35 przez 20 lat.
Patrząc w prawo z sadu w kierunku Rozpędzin za sadzawką był troszkę teren bagnisty,za nim nasze "boisko" do piłki nożnej.Dalej jest zagajnik bukowy a nim starsi chłopcy przymocowali do drzew drążek stalowy do podciągania się.W tamtym czasie byłem za niski żeby się tam podciągać.Dużo by można było pisać,co tam się przeżyło.Oczywiście chodziłem do piątki całe 7 lat.