Tekst napisali Julian Kacper i Henryk Roztworowski.

http://www.piwnicapodbaranami.pl/piosenki/groszki.html

Tosiu masz rację więc prostuję.

A tak na marginesie małe pytanie, czy nie jesteś przypadkiem rodzoną siostrą naszego byłego kolegi Budslavskiego?

Pytam bo jest w Tobie podobna zawartość jadu.

Bac się czy nie

Nie bój się kochać
Nie bój się bać
Nie bój się użyć
Słów kurtka mać

Nie bój się siebie
Przecież się znasz
Nie bój się innym
Spojrzeć w twarz

Nie bój się z życiem
W otwarte karty grać
Ono tak wiele ci może
od siebie dać

Zrozum człowieku
Nie wolno ciągle
Czegoś się bać

A niedawno tak go kochałeś
Dlaczego, mamy po prostu podobne poczucie humoru zle to odbierasz, "spojrzyj głębiej , zobaczysz więcej"

A to uprzejmie przepraszam. Myślałem, że tylko ja mam wypaczenia

Jako, że jutro kolejny raz jadę do Kielc. Przedstawiam specyficzną poezję Witkacego. pewnie młodzieży zupełnie nieznaną
Specjalnie ze względu na Tosię, zadbałem o rzetelność autorów w podpisie.

Do przyjaciół gówniarzy

Motto: Kto się za ten wiersz obraża
Ten się sam za gówniarza uważa

Przeglądam w myśli wszystkich mych przyjaciół twarze
I myślę sobie, och psiakrew! czyż wszyscy są gówniarze?
Ach, nie! Jest kilku wiernych, z tymi pojechałbym nawet do Kielc.
A reszta? Ach, reszta, proszę pani, to jest kupa śeta, wprost na szmelc.
Pytacie mnie, czemu do Kielc, a nie do Afryki lub na Borneo?
O, tam łatwiej przyjacielem być wśród tropikalnych puszcz,
Niż gdy za ścianą woła ktoś: puszcz mnie pan, ach, puszcz.
A pluskwy, ach, nietropikalne, mnożą się jak w aparacie tym ĄRoneo?.
O, tak w ohydnej wszawości małego miastka,
Gdy metafizyk głąb wypiera dowolna wprost namiastka,
Gdzie zamiast uczuć wszelkich są tylko jakieś marne substytuty,
A miłość dają tylko, ach, nieszczęsne prostetuty
(Bo krzywych zabrakło już),
A syf i tryper biegną w krok tuż, tuż,
Gdzie zwykła dorożkarska buda zastąpi wszelkie narkotyki świata,
I gdzie jedyne piękno jest: na zgniłych domkach jakaś, proszę pani, wieczorna, ta tak zwana,
ach, poświata,
I wszystko to na tle zupełnej nędzy
W smrodzie u gospodyni jakiejś potwornej wprost jędzy,
W ciągłej niepogodzie, co lepsza jest od słońca,
Bo wtedy wszystko zda się bliskim już, ach, końca -
Tak sobie wyobrażam Kielce, symbol, jako szczyt ohydy,
I jako jakieś Paramount najgorszej małomiasteczkowej brzydy.
A może piękne to jest, ach, miasteczko, ach, i nawet miłe
I niełatwo jest w nim złapać nawet kiłę...
W każdym razie tam przyjacielem być i w tych warunkach
Trudniej jest niż w afrykańskich najtropikalniejszych choćby wprost stosunkach.
Gdy człowiek gębą sra,
A tyłkiem podpatruje obroty gwiazd i mgławic dalekich spirale,
Gdy mu muzyczka skądiś gra,
A on gdzieś przy powale wydusza miliony pluskwich gniazd,
Gdy beznadziejność dusi jak ohyda i śmierdząca zmora,
Gdy człowiek sobie siebie widzi jako cuchnącego własnym sosem, ach, potwora -
Może to wszystko przejdzie, ach, a może nie,
W każdym razie to jest wszystko bardzo fe.
A do tego napisane nie krwią a gównem, bardzo źle.
Ja nie chcę tego, nie, nie, nie!
Tak sobie wyobrażam Kielce, symbol, jako szczyt ohydy,
I jako jakieś Paramount najgorszej małomiasteczkowej brzydy.

Słowa: Witkacy
Muzyka: Zbigniew Raj

Mottem tego wątku jest:

Wskaż fragment w którym jest to napisane?

Przeczytaj pierwszy post i kilkadziesiąt kolejnych

Ale wystarczy wydzielić oddzielnie wiersze Waldemara jak rozpoczął w ten sposób wątek ,a oddzielnie reszta wierszy własnych tudzież jakieś ulubione i powinno być gites i po kłopocie

Przeczytałem jestem pod wrażeniem. Tylko nijak nie mogę odszukać fragmentu, że tu mają być tylko wiesze własnego autorstwa.
Ale Prezes zawsze ma rację, nie umieszczę nigdy żadnego nieswojego wiersza w tym wątku.
Nie umieszczę również cudzej kompozycji w "Czego słuchają Kwidzyniacy"
Jak uczciwość to uczciwość.

Darek,
Złośnik!

Musiałem Cię jakoś wywabić na forum

Zapomnienie

Gdy do twoich drzwi zapuka
uchyl przed nim je szeroko
niech się spełnią mu dziś sny

Gdy zapuka do twych drzwi
podziel się symbolem
przed świątecznej gry

Gdy do twoich drzwi zapuka
zaśpiewaj z nim kolędę
i pozwól niech popłyną
po policzkach łzy

-- 22 gru 2013, 2013 19:29 --

Mądrość czy maska

To nie wymysł to fakt
mądrość uczy oszczędzać
wodę pieniądz i czas

Lecz zapomniała o tym
co najważniejsze
czyli o nas

Bo niestety ona też
ma pod jedną
drugą twarz

twarz na której
niewidzialny ale
jednak kłam

-- 22 gru 2013, 2013 19:36 --

Myślę że nie tylko ja

Śmiać się często
tylko nie z innych
płakać również
ale z radości

Dożyć emerytury
i stać się wolnym
bez zobowiązań
cieszyć się życiem

Gdy najdzie ochota
otworzyć barek
wytrawnych trunków
wlać dwie szklaneczki

I z tą najbliższą
nie spiesząc się
rozmawiać o tym
co najpiękniejsze

Dalej odróżniać
dobro od zła
umrzeć spokojnie
nie czując bólu

-- 22 gru 2013, 2013 19:39 --

Mały - ale o dużym sercu


Tylko on - przyjaciel
z dzieciństwa - zawsze
cierpliwie słucha mych
gorzkich wyznań.

Tylko on robi to nawet
dziś - nie używając
przeciwko mnie słów
ostrzejszych od noża.

Tylko on - mały ale
o dużym sercu miś
z którym rozmawiać
znaczy być kimś.

kamień woda i wiatr


Wszystkich ś›wiadków
zniszczył‚em po drodze
wię™c nikt przeciwko nam
zaświadczyć nie moźe

Rzekł ogień„ do wiatru
mój drogi przyjacielu
ten go skontrował
pamię™taj o kamieniu

On widział‚ zbrodnie
przez nas popeł‚nione
za które kiedyś
zapł‚acimy sł‚ono

Bo chociaź on niemowa
czasem przemawia
do tych którzy przysią…dą
nań wszystko im ujawnia

,