Zabrakło na marzenia

Przyznaje - za chlebem nie wyjechała
na niego nam jakoś starczało
Jednak były momenty że płakała
gdyż na marzenia brakowało

gdy ją z pracy zwalniano
miała dużo lat pracy
o zdanie jej nie pytano
tacy są ludzie przy władzy

A przecież o wolność walczyła
gdy komuna ludziom dokuczała
w pierwszym szeregu była
transparent w dłoni trzymała

Dziś u obcych ludzi pracuje
z tęsknotą walczyć musi
na pewno po nocach popłakuje
gorycz porażki w gardle dusi

Bo w Polsce do pracy jest za stara
do emerytury zaś za młoda
Ja zaś w domu zostałem
dzielnie ją zastępuje

podziwiam jej odwagę
myślami lepsze jutro buduje

A najgorsze w tym jest to
że takich jak my jest mnogo
zaś władza mówi to nie my
i zamiata wszystko pod stół nogą

A przecież każdy ma prawo do marzeń
i nie musi za nie tak drogo płacić
ma prawo przeżyć splot
ciekawych wydarzeń

Do nieba i chleba

Tulmy się do siebie
tulmy do nieba
Tulmy się wszędzie
tulmy do chleba

Mówmy do siebie
mówmy do nieba
Mówmy wszędzie
mówmy do chleba

Takie chwile są piękne
więc nie przechodźmy
obok nich obojętnie

Witam wszystkich serdecznie- myślę że powyższa wersja
od poprzedniego brzmi zgrabniej - mam nadzieje że się spodoba ...

Do chleba nieba i ziemi

Tulmy się do siebie
do chleba nieba i ziemi
Uśmiechajmy się do nich
róbmy to wszędzie

Na pewno gorzej z tym
nam nie będzie

Bo chleb niebo i ziemia
są zbyt piękne
By przechodzić obok
nich obojętnie

Zdarzało się że wymiotowałem

Byłem tu byłem tam
z ludźmi rozmawiałem
słuchałem ich historii

Lecz zdarzały się takie
po których łza się kręciła
a potem wymiotowałem

Dziś o tym pisząc
po głowie się drapie
myśl jak los okrutnie
innych w swe sieci łapie

Upiorna godzina

Starsi mówią że północ
to upiorna godzina
Że o tej porze śmierć
swe żniwo zaczyna

Dlatego o tej porze
nie patrzą na zegar
Tylko tulą się w łoże
czekając cierpliwie

Prosząc los by teraz
do nich nie zapukała
By jeszcze jakiś czas
im podarowała

Starsi ludzie o tym mówią
młodzi się z tego śmieją
Starsi strach swój tłumią
czekają aż kur zapieje

Kto ma rację

Pokłóciła się noc z dniem
o to kto jest bardziej lubiany
Kto potrzebniejszy jest
kto jest bardziej znany

Pierwsza zaczęła chwalenie noc
mówiąc że chociaż jest ciemna
kryje w sobie wielką moc
że kochankom jest niezbędna

Że jest natchnieniem dla malarzy
lubią pisać o niej znani poeci
Jest westchnieniem dla cmentarzy
że nieśmiałych ludzi kręci

Potem zaczął chwalić się dzień
że to on wymyślił dla ludzi
Tak bardzo potrzebny im cień
że wszyscy go uwielbiają

Że lasy łąki sady rzeki i pola
drzewem i kwiatem go upiększają
Że ma słonce tęcze i ptaki
a ludziom sny nie dokuczają

W tą kłótnie ja wkroczyłem
postępując sprawiedliwie
obie strony pogodziłem
i się temu nie dziwię

Trzy proste słowa

Proszę przepraszam dziękuje
każde z powyższych słów
tak samo smakuje

Proszę przepraszam dziękuje
każde z tych prostych słów
nadziej w nas buduje

Proszę przepraszam dziękuje
każde z tych słów nic
nie kosztuje

A mimo to często nam
te niby łatwe słowa
gardło blokują

Na ziemi już wszystko

Chciałbym wybrać się w podróż
pierwszy dokonać nowych odkryć
Pierwszy nowe zobaczyć
być pierwszym w danym miejscu

Lecz nie wiem czy to ma sens
skoro wszystkie góry jeziora i rzeki
Wszystkie ptaki rośliny i robaki
zostały przez innych nazwane

Dlatego nocami fantazjuje
po kosmosie się przemieszczam
Nowe gwiazdy i słońca odkrywam
nowych poszukuje cywilizacji

Po tej podróży nad ranem
w swoim prywatnym atlasie
Owe odkrycia zaznaczam
i zadowolony zasypiam

Myśląc że może to właśnie ja
któreś nocy przyjazną nam
nową cywilizacje jako
pierwszy odkryje

Nawet w piwnicy

Ono jest tu jest tam
więc go wytrwale szukajmy
Ono potrzebne jest nam
jak w nie pogodę dwie pary butów

Można je spotkać w okolicy
w parkowej alejce ba
Nawet w piwnicy
na pajęczej sieci gra

Tak tak miły czytelniku
o szczęściu jest tu mowa
Kóre trzeba umieć odnaleźć
mimo tego że się chowa

Głupie dwa piwa

Dwa piwa za dużo wypiłem
dziś za to boli mnie głowa
Niestety uległy byłem
poddałem się innej woli

Teraz okrakiem chodzę
o własne nogi potykam
Żebym ja wiedział boże
że będę potem rzygał

Umiaru bym dochował
nie dałbym się namówić
Telefon sztucznie wywołał
do domu trzeźwy wrócił

Teraz siedzę i się pocę
wiersz piszę na kolanie
o wytrzeźwienie proszę
z nadzieją że to się stanie

Noc uwielbia kochanków

Noc kochankom sprzyja
ich nagie ciała
sobą okrywa

Noc kochankom pomaga
rozpala ich uczucia
wolność ciał wyzwala

Noc kochanków uwielbia
ich namiętność rozumie
dlatego im schlebia

I każdej nocy
w alkowach świata
użycza im swej mocy

Noc kochanków zna
i doskonale wie
Że to najpiękniejsza
na świecie gra

Jeden diabeł

Senator poseł
co za różnica
Ważne że u nóg
leży stolica

Nie ważne czy
w spodniach
czy w spódnicy
Ważne że dostęp
ma do mównicy

Z której głupio
się uśmiecha
Od rzeczywistości
ucieka

Senator poseł
jeden diabeł
Obietnic zapomniał
w butelkę nasz
nabił

Och ta zima nudna szara

Zima za oknem nie kompletna
jakaś nie swoja - szara
Wygląda jak bidula
w łachy odziana

Zima owa taka sobie
śniegu i mrozu na lekarstwo
więc po lesie ją tropie
uśmiechając się z gracją

Jednak gdzie bym nie zajrzał
nigdzie jej nie widzę
tylko gdzieś w oddali
stukot dzięcioła słyszę

Jak by chciał powiedzieć
marne bracie twe szukanie
zima twardo zasnęła
dopiero w grudniu wstanie

Więc do domu zawróciłem
zawiedziony bardzo srodze
pomyślałem swoje palto
jeszcze dziś do szafy włożę

Wiersz które ominął deszcz i wiatr

O czym wiersz napisać
gdy za oknem mokro i wiatr
pytam się sam siebie
gdyż pomysłu brak

Przecież nie napiszę
wiersza o miłości
ona też dziś minę
tak jak ja nietęgą ma

Wiem co zrobię - nie
napiszę dzisiaj nic
poczytam stare wiersze
które ominął deszcz i wiatr

Wyżej

Wpinałem się na rusztowanie
Najwyższą półkę zająłem
Teraz pochłaniam poznanie
Lecz chęć na wyżej powziąłem

Ale jak wznieść się nad dachy
Skąd zdobyć skrzydła polotu
Czym stłamsić w sobie te strachy
Gdy roszą kroplami potu

Może zmusić naturę
By celom wyższym poddana
Zmieniła moją posturę
Dodając skrzydła Ikara

Czy jednak w lotach wysoko
Gorącem krytyk palony
Strącony zostanę ku mrokom
straconych nadziei szalonych