Tylko westchnienie


Kolejny dzień i noc minęły bezpowrotnie
pozostało po nich tylko westchnienie
którym oddaje hołd temu co było co
przeminęło co pozostawiło po sobie
tło proszące o spełnienie

Które staje się coraz trudniejsze
z powodu przemijania tego
co jest najpiękniejsze

Była jest i będzie naszym guru


Nieraz dokucza
czasem dołuje
Bywa że płacze
ze białe tło
sobą zamazuje

Bywa radosna
i bardzo czuła
Czymś co umysł i
serce regeneruje

Jest lekarstwem
na wszystko po
Pwojemu sobą
nasze dziś i jutro
buduje

Nie bać się wycisnąć ile się


Pół życia to spory kawał drogi
ozdobionej nie drogowskazami
lecz zwykłym przeznaczeniem
które każdemu jest przepisane

Pół życia to najczystsza prawda
którą miniony z żalem czas
czy tego chcemy czy nie
dokładnie nam pokazuje

Dlatego druga połowa życia
powinna być przemyślana
tak by jak najwięcej z niej
dobrego wycisnąć nie bojąc
się przeznaczenia

A , w którym momencie zaczyna się druga połowa, oto jest pytanie ?
Możliwe, że się kończy, a może jeszcze nie nadeszła (daj Boże).

Witam serdecznie - zgadza się - oto jest pytanie ?
Myślę że każdy sam wyczuwa ten moment - a może inaczej należy to rozumieć , sam nie wiem ...
Wielkie dzięki Kominie za czytanie .
pozd.

Komin, nie za wcześnie na takie refleksje ? Co innego ja ... , ale i tak myślę sobie - co z tego , że z górki ; jedziemy dalej - " po całości " .
pozdrawiam Waldemara

Moje ?wiata widzenie


Ka?dej chwili ka?dego dnia
ka?dej nocy
co? si? zaczyna co? ko?czy

Co? startuje dociera do mety
na przyk?ad ?ycie które nie
cierpi ?mierci

W ka?dej chwili w ka?dym dniu
w ka?dej nocy ukryta jest moc
która czym? rz?dzi

Moc któr? trudno uwierzy?
której si? cz?sto wstydzimy
o której tylko gdy si? boimy
g?o?niej mówimy

Nie mogę załapać, o czym piszesz?

Witam serdecznie - chodzi o myśli - zwykłą ludzką myśl .
Ale można również pomyśleć że chodzi o miłość...
-Jak widać można różnie rozumieć - dzięki za czytanie .
Życzę udanego dnia i pozd. serdecznie

Od Ciebie zaczynam przeglądać nieczytane, od lat.

Trudno zrozumieć


Nauczył kłamać
Nauczył kraść
Nauczył nie kłaniać
Nauczył deptać i
się śmiać z innych
racji i myśli

Nauczył go się
siebie bać
poszarpany byt
którego dawno
zgubił sens ten
łotr cham i drań

Nie tak to nazywajmy


Malowali mury
malowali ściany
prawdą której
się bali

Bali ci wielcy
a jednak mali
których świętością
było upokarzanie

Coś czemu głośno
klaskali mimo że
polakami się nazywali

Dziś się panoszą
emerytury nie małe
im wypłacamy
zapominając o tych
którzy malowali

Dlatego boli mnie
taka sprawiedliwość
której imieniem obecny
stan nazywamy

Powyższy wiersz
dedykuje panom ...
Kwaśniewskiemu
Milerowi Kaliszowi
i Cimosiewiczowi
oraz im podobnym
Oni wiedzą o co
mi chodzi

Na powtórkę nie pozwolimy


W ramach wstępu - nie lubię polityki
ale to co się obecnie dzieje mnie przeraża...
Muszę się bronić ...




Gdzie byłeś człeku
gdy cię w tyłek kopali
czemu nie byłeś zły
gdy ci dokuczali

Zastanów się mocno
czemu miękkim byłeś
nie mówiłeś głośno
w kłamstwie żyłeś

Dziś to się powtarza
ten co jest przy władzy
bezkompromisowo obraża
mówi jesteście tacy mali

Lecz dziś inne czasy
mamy jakieś prawa
wyjdźmy na ulice niech
zakończy się niecna sprawa

Która wszystkich dotyczy
ludzi dużych i małych
która w miliony liczy
odważnych i śmiałych

Którzy nie pozwolą
by nas piękny kraj
stał się znowu niewolą
by nam w kwietniu
nie mówiono że jest maj

Jeżeli kogoś uraziłem niech mi wybaczy - taki już jestem ...

Warto zdobywać takie szczyty

Na szczyt miłości wejść
po stromej ścianie
Iść twardo nie płakać
niech myśl o niej płonie

Potem zejść z niego
i powiedzieć sobie
Miłość to piękny stan
warto było iść do niej

Mimo że pot po czole
spływał strumieniem
A serce biło głośniej
od echa i wiatru

Witam wszystkich ciepło ...
Dziś będzie bajkowo co nie znaczy że nie dla dorosłych.
Miłego czytania życzę .


Tajemniczy domek z kart


Gdzieś w zakamarkach strychu
zapomniane śpią marzenia
do których drogi strzeże
szara pajęcza sieć

Na której smutną melodie
gra upływający w mroku czas
budujący podczas pełni
tajemniczy domek z kart

Domek w którym bawią się
walet dama król i as
mające ciągłą nadzieje
że czyjeś marzenie się spełnia

Że w końcu ktoś przechytrzy
pajęczą sieć pełnie księżyca
i smutno płaczący dziecięcym
głosem wiatr

Uwalniając w ten sposób coś
co jest tkliwe i delikatne
podobnie jak owy domek
z kart