Jedyny pasujący klucz

Nie zamykaj się człowieku w sobie
to najboleśniejsza z bolesnych wad
Nie pozwól innym o sobie myśleć
co ten człowiek naprawdę jest wart

Każdy kryzys pokonać można
nawet ten który mocno dokucza
Wystarczy z kimś porozmawiać
nie potrzeba żadnego innego klucza

A jeżeli to ci przyjacielu nie pomoże
wyjdź z domu na wolną przestrzeń
Przemów do drzew wiatru i gwiazd
od nich dowiesz się wiele więcej

One wspólnym echem ci odpowiedzą
nie jesteś na mapie życia tylko sam
Takich jak ty ludzi kryzysowych
nie jeden na świecie jest kram

Więc się nie zamykaj unikaj obaw
drzwi do spokoju nie przymykaj
nie popełniaj tych samych gaf

Które cenniejsze ziemskie czy niebiańskie

Gdzieś wysoko na sklepieniu niebiańskim
spacerują dwie różne zagubione dusze
nic nie widać na ich obojętnych twarzach
wyglądają jakby szli i szli bez celu

Bo co może cieszyć w drugim życiu
skoro wszystko już było na dole
powiecie hola hola co ty o tym wiesz
skoro żyłeś wcale nie w lepszym

Powiem pierwsze było bardzo piękne
przezroczyste nic a nic obojętne
spięte mocno klamrą przeznaczenia
że śmierci nigdy a nigdy nie kpiło

A wy błąkacie się po dalekim świecie
dlatego prawdę szczerą powiem wam
sami nie wiecie tak naprawdę
czego od drugiego życia chcecie

Niechaj pierwsze trwa jak najdłużej !

Niechaj pierwsze trwa jak najdłużej ! Napisał Komin - zgadza się mój drogi - niech trwa i trwa bo potem może być nudno .
Dzięki Kominie za czytanie .
pozd.serdecznie

Dziesiątka przyjaźni

Jak trafić w dziesiątkę
jak dojść do celu
gdzie ktoś poda piątkę
gdzie przyjaciół wielu

Tylko jak to zrobić
jaką drogą pójść
jak doń dołączyć
by nie był to gwóźdź

tak myślą dziś ci
którzy nie znają życia
których coś zawodzi
brak im miejsca bycia

które zwie się dojrzałość
do której trzeba dojrzeć
gdzie potrzebna śmiałość
dzielona bardzo mądrze

Błędy pomyłki i tym podobne

Nie ważne gdzie
nie ważne kiedy
ważne wiedzieć
jak je spostrzegać

Jak nie powtarzać
jak postępować
by się już nimi
nie upokarzać

Mimo że były
życia puentą
przekleństwem
albo przestrogą

Nie ważne gdzie
nie ważne kiedy
ważne się doń
w porę przyznać

Wyraźne światło


Kochanie to bardzo
wyraźne światło
w tym co nas otacza
pewność rozjaśnia

Jest naszym azylem
ostoją ciszy spokoju
otoczone powagą
która mądrze broni

Broni przed grzechami
które po czasie
mogą bardzo boleć

Myśl która dojrzewa

Zanim się spać położę
dniu za dziś dziękuje
na jutro myśl układam
niech do rana dojrzewa

Bo bardzo chcę by jutro
lepsze było niż dzisiaj
by od rana do wieczora
moje zmysły kusiło

Kusiło sensem życia
opartym na filarach
odporny przeciwności
którą los częstuje

Bez ważenia słów


Pospacerować po tęczy
rękoma dotknąć nieba
wiem wiem moi drodzy
powiecie ta zachcianka
to jakaś dziecinada

Ja wam powiem wcale nie
każdy ma prawo marzyć
nie musi się tym brzydzić
nie musi słów warzyć

Tu nie chodzi o głód wojnę
czy politykę tym podobną
tu moi mili chodzi o to
by by istotą swobodną

By nie wstydzić się być
dzieckiem choć przez chwilę
poczuć się znowu wolnym
nie myśleć o cierpieniu tyle

Chodzi o słowo albo więcej

Co dzień się oń potykam
rozmawiam pocieszam
o zdrowie pytam

Co dzień troszkę inaczej
nieraz jakby śmiesznie
innym razem poważnie

Tak tak moi mili drodzy
w którą bym się nie udał
zawsze o nią zahaczę

Ona na stałe jest wpisana
w krajobraz mego życia
i mimo wad lubiana

Prosto zadane pytanie

Gdy coś nam nie gra
jakby inni tego chcieli
mówimy bez owijania
zapomniałem nie umiem

A jak się odnieść mamy
gdy ktoś nas zapyta
prosto bez ogródek
czemu nie kochamy

Przecież nie wyłgamy
się używając wcześniej
wymienionych słów
brzmiących śmiesznie

Zwłaszcza w tak prosto
zadanym pytaniu
które nie zmusza do
tego by nie być sobą

Miło zobaczyć uśmiech pod wierszem Offilinie - dzięki .
pozd.

Po swojemu ale płaczą


Kamienie choć nie mówią
czują widzą słyszą
po swojemu płaczą

Więc nie rzucajmy nimi
dla zwykłego kaprysu
ich nie obrażajmy

Nade wszystko przydrożnych
które od dawien dawna
kupców wojaków i innych

odpoczynkiem częstowały

Zwłaszcza tych którzy
w imię polski własną
krwią je podlewali

Z wiatrem porozmawiać

Do tęczy się przytulić
porozmawiać z wiatrem
zaufać mocy nieba
wykąpać się w prawdzie

A potem się obudzić
i powiedzieć głośno

O miłości tęczy
zrozumieniu wiatru
jasnym świetle nieba
o czystości prawdy

Czyli o czymś co
nazwiecie fantazją
którą mam nadzieje
ciepło przyjmiecie