Myśl i błądź

Pamiętaj człowieku
jesteś tylko nim
nie przeceniaj

Myl się błądź
nie udawaj że
wszystko wiesz

Pamiętaj o tym
nie tylko tyś tu
są inni

Czuj ich widź
nie wmawiaj
im nicości

Że tylko twoja
racja - wstydź
się jej - nie
oszukuj siebie

Zapotrzebowanie na głupca

Życie to odwieczna maskarada
która przebiera w księcia
lub żebraka

A czasem w głupca bądź mędrca
w zależności od tego jakie
jest zapotrzebowanie

Więc nie narzekajmy że taki czy inny
przypadł nam strój tylko w nim
z uśmiechem tańczmy

Czas stopniem wtajemniczenia

Czas nas rozumie
ma racje - jest
zwieńczeniem tego
co było jest będzie

On nie jest pustką
w nim ciągle coś
się dzieje - on
nie umiera

Nigdy nie jest
nieporozumieniem
tylko prawdą która
nie kłamie

To cząstka
człowieka który
z nią przegrywa

Oraz stopień
wtajemniczenia
tylko ci co umierają
wiedzą o nim więcej

Czas to tykająca
bomba - kiedy
wybuchnie tylko
ciemność wie

Zakręt pełen łez

Może jestem już za stary
na miłości się nie znam
ale widząc jak niektórzy
z miłości biją w twarz

To w kieszeni otwiera mi się
strach że owe kochanie
na pierwszym zakręcie
będzie pełne łez

A przecie miłość to miłego\
i ciepłego ma być kram
mamy ją podziwiać a nie
smutni obok stać

Może jestem już za stary ale
ale serce mam otwarte
które wstydzi się
miłości bać

Ciągle goni nigdy nie pyta

Ciągle zamiata
nie ma przerwy
goni - nigdy
nie pyta

Jest potęgą
zbudował świat
księżyce słońca
urodził nas

Z nim nie wygramy
on był jest będzie
matematyką
każdego życia

Tylko on maluje
obrazy danych
chwil nie oszukuje
ciągle tyka tyka

Bajka baśń legenda

Każda bajka baśń legenda
jest dla mnie jak kolęda
której słuchać uwielbiam
złote chwile z nią spędzam

Chwile które czasu nie mierzą
w czar magię i zaklęcia wierzą
chwile wesołe ciepłe i miłe
mające w sobie tajemnic tyle

Dlatego mimo mojej dorosłości
tkwi we mnie coś z dziecinności
która fantazji się nie boi
która czasem łezkę uroni

Na cmentarzu

nigdzie indziej
tylko tu...
cisza i spokój nas boli
nigdzie indziej
tylko tu na cmentarzu
płacz od smutku
nas uwolni

To też poezja

Cierpliwością podlewaj smutki
na pewno kiedyś wyrośnie
z nich lepsze

Zarażaj innych miłością
może zakwitnie z tego
kochanie

Co dzień się uśmiechaj
uśmiech lekarstwem
na życie

Nie poddawaj się gdy
deszcz zimno i wiatr
to też poezja

Wszystko o czym wyżej
napisałem ma sens
jest światełkiem

Nie uczmy się go psuć
niech nie gaśnie
niech się tli

Pytania które bolą

Co to jest pustka
co to jest smutek
co to jest żal

Czy owe pytania
nie są puste
mimo że bolą

Że hen za nimi
nieznana nam
ukryta dal

Nie wstydźmy się trzymać za ręce

Za ręce się trzymając
patrzmy sobie w oczy
wzajemnie uśmiechajmy
bądźmy siebie godni

Za ręce się trzymając
mówmy pięknie gestami
niech ta mowa będzie
naszego ciała orędziem

Za ręce się trzymając
idźmy przed siebie
nie łudźmy drogowskazem
kierujmy zmysłem i sercem

Trzymajmy się za ręce
bo tym którzy tak czynią
prędzej czy później ktoś
przyzna laury i wieńce

Kłamstwo to góra wstydu

Kłamstwo ma krótkie nogi
uśmiech zaś szeroki
horyzont

Kłamstwo boi się prawdy
uśmiech nie umie
płakać

Kłamstwo to niewygoda
uśmiech bywa czuły
cieszy się

Kłamstwo to góra wstydu
uśmiech pomaga
zwyciężać

Kłamstwo to niewiadoma
zaś uśmiech buduje
przyszłość

Kłamstwo to niedorajda
uśmiech zawsze wie
czego chce

Reasumując to wszystko
kłamstwo to krzywa
uśmiech nie

Ocean krzywych prawd

Zgubił ciszę i myśli
oraz marzenia które
bardzo kochał

Dziś nie jest sobą
żyje tylko tym co
echo przyniesie

Zgubił coś co miało
sens - zapach kwiatów
oraz nadzieje

A za otwartymi drzwiami
widzi złość i brak
szacunku

To zagubienie go boli
smutkiem dokucza
psuje twarz

Tak tak moi drodzy
depresja to ocean
krzywych prawd

Nie kochaj byle jak

Nie kochaj pustym słowem
ono nic nie znaczy
miłość się go boi
częstuje łzami

Nie kochaj byle jak niech
to kochanie będzie
bramą lepszego

Nie kochaj od tak sobie
bez przekonania - rób
to z ochotą tak by
przetrwało

Burze wiatr smucenie by
jeszcze dziś rzekło że
to dzięki mu świat
piękniejszy

Poetycka fantazja

Czary to czy magia
za drzwiami drugie
widzę za nimi
trzecie są

Mało tego to nie
koniec - kolejne
czuję - więc się
boję czy wyjdę

Czy znowu niebo
ujrzę - ptasi śpiew
usłyszę - będę
widział to i tamto

A nie te cholerne
drzwi które są
smutne głuche
nie mają klamek

W tym świecie co
jestem nie ma okien
więc muszę się
obudzić by wyjść

Miło gdy grzech warty wspomnienia

Miło gdy ktoś obok
gdy cienie dwa gdy
ktoś lubi niebo
pełne gwiazd

Miło gdy ktoś kocha
burzę drzewa wiatr
wspomina miniony
trudny czas

Miło gdy dzień i noc
nie przeszkadzają żyć
a grzech warty jest
wspomnienia

Miło gdy życie umie
widzieć dal która
raz cieszy a raz
smutkiem raczy

Miło gdy prawda nie
ukrywa kłamstw a
szczerość buduje
dumny most