Jak nie chce jeść z ręki, to kopniaka w dolną część pleców i spadaj koleś. Z miłości?

catani, no właśnie, a Kwidzownik śpi, czy to nie dziwne?

dziwne, ale przyczyn moze byc kilka

Przyczyny, to jedno, ale Kama chce kopać śpiącego i to w dodatku z miłości, i to jest naprawdę niesamowite. Perwersja?

delikatnie powiedziane

kwidzownik,

Gwoli wyjaśnienia, nie perwersja, a prowokacja,

Oj Kwidzownik, nic nie rozumiesz z tego,

w dodatku coraz bardziej zamykasz drzwi.

Nieprawda.
Broniłem się dotąd przed wyznawaniem swego Credo, w dodatku w formie online. Nie jestem ateistą. Jestem stworzonkiem bożym tradycyjnie rzymsko-katolickim, bez dylematów teoretycznych, zadowalającym się wskazaniami znanymi z dwóch zachowanych tablic z przykazaniami. Mówię, że dwóch, bo jest przewrotna legenda o trzeciej tablicy, która ponoć potłukła się Mojżeszowi w drodze powrotnej z Synaju. Wszelkie wojny, spory i konflikty doktrynalne traktuję jako beznadziejne próby odtwarzania tekstu z tej rzekomej trzeciej tablicy, przez zwłaszcza pyszałkowatych mądralińskich o różnej sprawności werbalnej.
W swoim wyznaniu wyraźnie oddzielam sprawy wiary od praktyk „głośnych” ludzi Kościoła, któremu szkodzą i bardzo wielu ludzi gorszą. Myślę tu o świeckich i o kapłanach manipulujących religią w sferze polityki, podejrzanych interesów itp. Jeśli mój Kościół nie przezwycięży tych tendencji, to niech się spodziewa pojawienia się nowego Marcina Lutra.
Pewnie niejeden proboszczunio potraktowałby mnie kropidłem, gdybym mu wyznał swoje fascynacje np. „Prawdziwą Księgą Południowego Kwiatu”. To dzieło sprzed tysiąca lat, jest dla mnie księgą bardzo religijną, choć ani razu nie występuje w niej słowo „Bóg”, czy „bóstwo”. Dla mnie religia to coś o wiele więcej, niż zwalczanie się wersetami i spory o słowa.

Już od 17 grudnia 2007, 21.44, tyle że Tomik i Peterek mi nie dają.

Oj, ciekawy temat tutaj wysuwasz - czyż byś naprawdę znał te rzekomo zachowane tablice? To może rzuć okiem na Exodus 20 - a później porównaj z tymi kamiennymi w kościele. No i oczywiście opisz twoje wrażenia.

Ale i tak najważnejsze, że przynajmniej ty ich nie powiesiłeś na krzyżu, kierując się jedynie przykazaniem miłości.

A jak z tobą szanowny Kwidzowniku - jakie jest twoje zdanie na temat tych kamiennych tablic?


Przepraszam, jeżeli kogokolwiek uraziłem użyciem może zbyt nieokrzesanych słów - nie było to moim zamiarem.
Ja jednak widziałem, jak ludzie na ziemię padali i niezrozumiałymi językami mówili. Poprostu nie popieram tych praktyk, bo jestem przekonany, że znaki tego rodzaju nie mają natchnienia od tego ducha, o którym myślimy.



To może teraz poproszę o dalsze wyjaśnienia. Więc pozostańmy przy Izajaszu, a dokładniej przy Iz. 40:3 - drogę Jahwe przygotujcie na pustyni, wyrównajcie na pustkowiu gościńe naszemu Bogu. Proroctwo to jednoznacznie odnosi się do Jezusa, co wyrazie zostaje przez Mateusza potwierdzone (Mat 3:3).

Tak przy okazji - nie odpowiedziałeś także na pytanie dotyczące twojego nawrócenia, także z tamtego postu. Więc szkoda mi czasu na dalsze przykłady, skoro nie ma argumentu, który by ciebie przekonał. Pzypominają mi się tzw. betonowe głowy z tamtych czasów. Może warto niekiedy pomyśleć, czy nie za bardzo zamurowane zostało wejście do własnego umysłu.

Warto niekiedy przypomnieć sobie Mateusza 7:22,23, a może na swoje potrzeby troszeczę zmodyfikować - Panie, Panie, czyż nie ewangelizowaliśmy i nie nawracaliśmy w imieniu Twoim? A Pan odpowie: nigdy was nie znałem, idźcie precz ode mnie wy, którzy czynicie bezprawie.



Co to za logika!- zaprzeczasz samemu sobie. Wszechmocnej mocy nie da się ukrócić ani podzielić na pół. Jeżeli jest coś nieograniczone, to można z tego oddawać, ale nadal zostanie nieograniczone. Nieskończonego poprostu NIE DA SIĘ PODZIELIĆ.

Uważam, tak jak to pisze apostoł Paweł: "19 Wiemy zaś, że wszystko, co mówi Prawo, kieruje ono do tych, którzy są pod Prawem, żeby każde usta zostały zamknięte i żeby cały świat podlegał ukaraniu przez Boga.
20 Dlatego żadne ciało nie zostanie przed nim uznane za prawe na podstawie uczynków prawa, gdyż dzięki prawu jest dokładne poznanie grzechu.
21 Ale teraz bez udziału prawa została ujawniona prawość Boża, jak o tym świadczą Prawo i Prorocy;
22 tak, prawość Boża przez wiarę w Jezusa Chrystusa, dla wszystkich mających wiarę. Nie ma bowiem żadnej różnicy.
23 Bo wszyscy zgrzeszyli i brakuje im chwały Bożej,
24 i jest to wspaniałomyślny dar, że zostają uznani za prawych dzięki jego niezasłużonej życzliwości poprzez uwolnienie na podstawie okupu zapłaconego przez Chrystusa Jezusa.
25 Bóg ustanowił go darem ofiarnym ku przebłaganiu przez wiarę w jego krew. Pokazał przez to swoją prawość, ponieważ przebaczał grzechy popełnione w przeszłości, gdy Bóg okazywał wyrozumiałość;
26 po to, by w teraźniejszej porze pokazać swoją prawość, aby mógł być prawy również wtedy, gdy uznaje za prawego człowieka, który wierzy w Jezusa.
27 Gdzież więc jest chlubienie się? Zostało usunięte. Przez które prawo? Uczynków? Bynajmniej, lecz przez prawo wiary. ...
31 Czy więc swoją wiarą znosimy prawo? Przenigdy! Wprost przeciwnie, prawo ugruntowujemy. (Rzymian 3:19-27,31)
13 Co więcej, chociaż byliście martwi w swych wykroczeniach i w nieobrzezaniu waszego ciała, Bóg was razem z nim ożywił. Życzliwie przebaczył nam wszystkie nasze wykroczenia
14 i wymazał spisany ręcznie dokument przeciwny nam, który się składał z postanowień i który był nam przeciwny, i usunął go z drogi przez przybicie do pala męki.
(Kolosan 2:13,14)

Wynika z tego, że od momentu śmierci Jezusa Chrystusa, Bóg Ojciec nie rozlicza nas ze spełnianie przepisów Prawa, bo wiara w okup z Jego życia chroni nas przed tym, ale postępowanie w zgodzie z tymi przepisami Prawa, które postanowił Pan, a oznajmili apostołowie, wyraża chęć podobania się Bogu i z miłości do Niego oraz wzbudzenie w Nim zadowolenia i radości w sercu (Przysłów 27:11).


Proroctwo z Izajasza 40 odnosi się do Jezusa, jako chwały Jehowy, swego Boga i Ojca. " I objawi się chwała Jehowy, a ujrzy ją pospołu wszelkie ciało, bo usta Jehowy to powiedziały" (Izajasza 40:5) Bezpośrednio samego Boga Ojca ujrzeć nie można, bo jest Duchem, więc Syn Boży, Jezus, objawił go swym postępowaniem, takim jaki jest. Jezus też został nazwany tam: "jego ramieniem" (Iz 40:10)


Warto każdy zarzut odnieść najpierw do siebie i osądzić się, czy sam nie jestem betonem na argumenty innych, zwłaszcza, że są biblijne.


Akurat ewangelizowanie naukami biblijnymi, tym bardziej, że w imieniu Jezusa Chrystusa, nie jest bezprawiem, bo na polecenie i zgodnie z oczekiwaniem Bożym. " 19 Idźcie więc i czyńcie uczniów z ludzi ze wszystkich narodów, chrzcząc ich w imię Ojca i Syna, i ducha świętego,
20 ucząc ich przestrzegać wszystkiego, co wam nakazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do zakończenia systemu rzeczy". (Mateusza 28:19,20)
14 I ta dobra nowina o królestwie będzie głoszona po całej zamieszkanej ziemi na świadectwo wszystkim narodom; a potem nadejdzie koniec. (Mateusza 24:14)


Sam stwierdziłeś, że Bóg Ojciec, Stwórca i Życiodawca stanowi osobliwość, chociażby pod względem posiadania nieskończonej mocy. Ja rozpatrywałem to z pozycji i możliwości stworzeń Bożych, jakimi są także wszyscy aniołowie, jakim był też Słowo, który był u Boga, dysponujący tą miarą mocy, która jest potrzebna do realizacji zamierzenia Boga Ojca, Stwórcy. Takim też bogiem mocnym nazwano go w Proroctwie Izajasza. To nawet nie tyle logika, co zwykłe rozumowanie. Dodam tylko, że słowo "bóg" jest stosowane wobec stworzeń, które decydują o życiu pozostałych istnień stworzonych przez Boga (Jana 10:34).

Argumenty są obustronnie biblijne, jak może zauważyłeś. Więc wracam do mojego pytania, które stawiam po raz ostatni - istnieją argumenty, które mogły by ciebie przekonać?

Tak przy okazji - słyszałem kiedyś, że Biblia ŚJ jest krótsza od przekładu np. Tysiąclatki, i to o kawałek tak duży, jak byśmy obcięli Tysiąclatkę po Dziejach Apostolskich. czy to prawda?


Co to za przekład? - we wszystkich mi znanych przekładach nazywa się to "do zakończenia świata", nie systemu rzeczy.

...

Może jednak zaczniemy od fundamentalnych spraw - w całym twoim tekście mieszasz dwa zakony, moralny i ceremonialny, jeden spisany przez Boga na kamieniu, inny przez Mojżesza w księgach.

Zakon moralny definiuje grzech (Rz. 7:7), uznajemy go przez wiarę (Rz 3:31), kto według niego (nazywany także zakonem wolności) postępuje jest błogosławiony (Jak 1:25), według niego będziemy sądzeni (Jak 2:12), kto przestępuje ten zakon popełnia grzech (I Jan 3:4) itd.

W przeciwieństwie zakon ceremonialny, który został przez Mojżesza dany Lewitom, określa m.in. ofiary, jakie miano złożyć za grzech (III Mojż 4:23). Jezus przez swoją ofiarę zniósł te nakazy i przepisy zakonu (Ef. 2:15, Kol. 2:14). Ten zakon nie wchodzi w skład prawa sądowego (Kol. 2:16,17). Także w Gal. 5:1-4 jest opisywany zakon ceremonialny, gdzie mowa jest m.in. o obrzezaniu.

Każdy zainteresowany sam może te teksty przestudiować i uzyskać pewność, co do racji tych argumentów. Takie proste to niestety nie jest, jak by sobie niektórzy, zwłaszcza następcy Lutra, życzyli.

Widzę, że jak ci, którzy rozdzielili Prawo Mojżeszowe na moralne i ceremonialne, masz problem z wypowiedziami biblijnymi na ten temat. Może jednak myślimy o tym samym i to samo uznajemy, a zarzuty które wytaczamy przeciw sobie są bezpodstawne (Rzymian 6:15; Jakuba 3:9).
Wiem jedno. Cokolwiek robimy, czy żyjemy w świętości, w jakiej tylko umiemy, czy grzeszymy na potęgę i tak umieramy, ponieważ nie wypełniamy Prawa w całości (Jakuba 2:10). Ponieważ jednak śmierć jest karą za grzech, to kiedy jesteśmy martwi, nie mamy już grzechu (Rzymian 5:12; 6:7). Ale, gdyby nie wiara w Chrystusa, który stał się na Golgocie okupem, ofiarowując swoje życie za nasze, nasz stan w śmierci nigdy by się nie zmienił (Rzymian 5:9-11).
Teraz narzucają się kolejne wnioski. Jeżeli za grzech jest śmierć i po śmierci nie mamy już grzechu, to Bóg nie rozlicza już nikogo po śmierci za grzechy przed nią. " Bo kto umarł, został uwolniony od swego grzechu." (Rzymian 6:7). Obietnica zmartwychwstania dotyczy więc wszystkich wierzących w okup (Jana 11:25,26; Rzymian 3:24; 1 Tymoteusza 2:5,6). Kto jednak wie o tym i nie wierzy, a nawet odrzuca tę możliwość, popełnia grzech przeciwko duchowi świętemu (Mateusza 12:31,32; Hebrajczyków 10:26-31). Nigdy, nikogo Bóg nie chce uszczęśliwiać na siłę. Nie narzuca nikomu swojej woli, ale ponieważ jest Bogiem, nie pozwoli szydzić z siebie bez końca, więc to, co kto sieje, żąć będzie (Galatów 6:7,8). Jedni zmartwychwstanie do życia, to ci, którzy wysilali się w świętości, drudzy na sąd (Jana 5:29), by mieli szansę oczyścić się z postępowania chybiającego celowi życia wiecznego (Objawienie 20:5), a na koniec ci, którzy grzeszą przeciw duchowi świętemu – śmierć. Prawo przecież, mając w sobie zasady wpajające miłość do Boga i bliźniego, pomagało istnieć w idealnej społeczności i szczęściu (Mateusza 22:37-40). Dopiero przestępowanie go czyniło w Izraelu piekiełko, na które często skarżył się Bóg przez swych proroków (Powtórzonego Prawa 11:26-28; 28:1-13; Zachariasza 8:14-17). Gdyby jednak Prawo to było w mocy, nie byłoby szansy na zmartwychwstanie, bo za grzech jest śmierć, a nie życie. Ponieważ ten skutek Prawa został zniesiony, nasza wiara w zmartwychwstanie będzie spełniona, bo Bóg jest Bogiem, który nie łamie obietnic. A, co zapowiada, to spełni.
"32 Toteż oznajmiamy wam dobrą nowinę o obietnicy danej praojcom,
33 którą na nas, ich dzieciach, Bóg całkowicie spełnił przez wskrzeszenie Jezusa; jak to jest również napisane w drugim psalmie: 'Ty jesteś synem moim, ja dziś zostałem twoim Ojcem'.
34 A to, że wskrzesił go z martwych, by już nie wrócił do skażenia, oświadczył w taki sposób: 'Obdarzę was wiernymi przejawami miłościwej życzliwości wobec Dawida'.
35 Dlatego też w innym psalmie mówi: 'Nie pozwolisz, żeby twój lojalny ujrzał skażenie'.
36 Bo przecież Dawid służył wyraźnej woli Bożej w swoim pokoleniu i zapadł w sen śmierci, i został złożony ze swymi praojcami, i ujrzał skażenie.
37 Natomiast ten, którego Bóg wskrzesił, nie ujrzał skażenia.
38 "Wiedzcie więc, bracia, że przez niego się wam ogłasza przebaczenie grzechów
39 i że we wszystkim, w czym nie mogliście zostać uznani za niewinnych na podstawie prawa Mojżeszowego, dzięki niemu każdy, kto wierzy, zostaje uznany za niewinnego.
40 Dlatego baczcie, żeby nie przyszło na was to, co jest powiedziane u Proroków:
41 'Zobaczcie to, wy, okazujący pogardę, i zdumiewajcie się tym, i przepadnijcie, ponieważ ja dokonuję dzieła za dni waszych - dzieła, w które wcale nie uwierzycie, nawet jeśli ktoś wam o nim szczegółowo opowie' ".
(Dzieje Apostolskie 13:32-41)


Tak faktycznie, to werset ten kończy się słowami: "... aż do spełnienia się wieku". Ani więc tłumaczenie: "do zakończenia świata", ani "zakończenia systemu rzeczy", nie tłumaczy dosłownie tekstu greckiego rękopisu tego wersetu.


Od BT jest krótsza, bo pozbawiona apokryfów, których nie zalicza się do Świętych Pism Natchnionych przez Boga. Mimo iż niektóre apokryfy, ja Księgi Mahabejskie są historycznym faktem, ich treści rozmijają się z duchem Pism Natchnionych, bo preferują tendencje sprzeczne z nauką Jezusa Chrystusa, a także z przepisami Prawa.

Przepraszam, że się wtrącam, ale sądzę, że Peterkowi74 nie chodzi o apokryfy, o których piszesz, ale na przykład o Mat.17;21,18;11,23;14 Mar.9;44,9;46,11;26,15;28 Łuk.17;36,23;17 Jan.5;4 Dz.8;37,15;34,24;7,28;29 według Bibli ŚJ. Może zacytujesz wskazane przeze mnie teksty? (Mam na myśli Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata) Ja osobiście tych tekstów nie znalazłem...

... I dobrze, że nie ma ich tam, bo nie ma ich w najwcześniejszych rękopisach greckich. Zostały dopisane przez przepisywaczy, zapewne na polecenie swych nadzorców, by potwierdzały ich widzimisię. Tłumacze Biblii NŚ oczyścili z tych śmieci Słowo Boże.

A więc ŚJ jako jedyni znajdują się w posiadaniu tych najwcześniejszych greckich rękopisów - tzw. codex świadcowus jechowus. A wszyscy inni oczywiście uznają tylko vulgatę za podstawę, tak?

Tak przy okazji szkoda, że nawet nie wspominasz odpowiedzi na moje wielokrotnie stawiane pytanie. Więc potwierdza się moja opinia z początku naszej dyskusji, że jakakolwiek dyskusja z tobą jest zbędna, bo pozostanie bez owoców.