To była wielka ekipa, troszkę zazdroszczę, zazdrość trochę łagodzą wywrotki, na foty oczywiście czekamy

Dzień pierwszy - introduction...

Wygląda jak dostawa bananów

Tak, francuskie żółte wydmuszki były naszymi pojazdami.
Mają swoje wady i zalety. Są lekkie i wygodne ale nie trzymają kursu...

Dnia ciąg dalszy:

Wszystkie fajne ale ta najlepsza

Dzień drugi. Zjazdy z progu.

To zdjęcie uzasadnia moją decyzję o pozostaniu w domu
Relacja pyszna

To jeszcze nie koniec

I już końcówka dnia

Dzień trzeci - ostatni

Przyznaję fotorelacja jakiej dawno nie było, Oki jesteś już fotoreporterem całą gębą
Czuję się prawie jak bym z Wami był

zmoczyłeś się

Nie zmoczyłem, tylko zmęczyłem - wstawianiem fotek. Nawet z żoną nie zdążyłem pogadać, ani postów poczytać.
Teraz czekam na jeszcze dwie relacje

drosik,

Już od dawna się nie moczę, to były piękne czasy

Oki a cóż ja mogę napisać jeszcze po Twojej relacji??? Napiszę tak: w pierwszy dzień miał być lajcik. Tyle że lajcik się skończył w momencie gdy dowiedziałem się że będę płynął solo... No cóż początki w pojedynczym kajaku były nieciekawe ale bardzo spektakularne-płynięcie tyłem i obijanie o brzegi... Oczywiście nie byłbym sobą gdybym nie nabrał do kajaku wody-tym sposobem dopłynąłem do końca mokry, ale nie wysypany co było bardzo podejrzane. Po spływie ognisko i kiełbaska według mnie zupełnie zasłużona. W miejscu zakwaterowania powitalna kolacja a po niej biesiada z duetem alkoholowo-gitarowym i hitem "Marian polej!" Spanie po 4 godziny niezbyt nam służyło... Drugi dzień-dzień wielkiej próby i wielkiego kąpania. Początek spływu Welem zaskoczył chyba wszystkich którzy płynęli tą rzeką po raz pierwszy. Kilku kaskaderów wysypało się na własne życzenie jeszcze przed rozpoczęciem spływu. Tym razem płynąłem w duecie z ktrkiem Andrzejem-dwa zakręty czysto i na trzecim o włos od "głębokiego kontaktu z dnem". Niezrażeni tym wydarzeniem próbujemy dalej, nurt silny spycha chyba na każdą możliwą przeszkodę-po uświadomieniu sobie że już jesteśmy w "piekiełku" postanawiamy wysiąść i pośmiać się z innych, tacy z nas cwaniacy... Na piekiełku wiele załóg zaliczyło "kąpiel morsa", po gorącej herbatce płyniemy dalej. No i cóż postanowiliśmy nie być gorsi od innych i też wpadliśmy do jak się okazało dość zimnej strugi. A że później już było z górki jeśli chodzi o wypadanie z kajaku to postanowiliśmy jeszcze raz przećwiczyć ewakuacje z kajaku-niestety w dość niefortunnym miejscu bo pod konarem drzewa. Wyciągnięcie stamtąd kajaku było skrajnie trudne. Gdy w końcu nam się udało okazało się że moje wiosło się na mnie obraziło i popłynęło dalej beze mnie... No cóż-po spływie jak zwykle ognisko i jeszcze bardziej zasłużona kiełbaska... Jazda autobusem do internatu i przygotowania do balu-jak się okazało bardzo wystawnego i uatrakcyjnionego lokalną sztuką w postaci magika, tańczących dziewczyn i jednej bardzo wygimnastykowanej dziewczynki. Po balu na sen jeszcze kilka białowieskich szklanek i idziemy spać w wyśmienitych humorach. Trzeci dzień-piękna pogoda i znowu lajtowy spływ, ja znowu solo. Lajtowo tym razem było do pewnej gałęzi przy której też jakimś cudem był silny nurt, znowu wiosło mnie próbowało przechytrzyć, ale podali mi je kajakarze którzy wpadli na tą samą gałąź co ja, udało mi się odpłynąć tylko z kilkoma litrami wody w kajaku, dalej już był Lajcik przez duże L, na końcu czekało wiele atrakcji-grochówka, kiełbasa, ciasto, szampan, tańce, swawole i oczywiście hulanki... Zwiedzanie góry zamkowej w Kurzętniku-niezła zadyszka podczas wchodzenia na nią, ale widok warty każdego wysiłku, po tym już powrót, pożegnanie i obietnica jeszcze wielu wspólnych spotkań... Było pięknie...