Wielu z nas, którzy mają zwyczaj częstego przeglądania publikacji prasowych, nie robi tego na „chybił-trafił” a ma swoje upatrzone tytuły i autorów.
Niekoniecznie podzielamy wszystkie ich poglądy, lecz rajcują nas, jak to w moim przypadku np.: ich styl, odwaga w doborze tematów, bezkompromisowość,
czy też sprawność językowa (także tych, których za coś tam mogę nie lubić).
Może to trochę wygląda jak cytat z filmu Rejs – „Lubię tylko te piosenki, które znam”, ale to tylko autoironia.
Przyszło mi również na myśl, że ktoś, kto będzie zaglądał do moich lektur – będzie miał również wgląd do mojej głowy,
jednak coraz częściej sam nic tam nie znajdując, sądzę że niewiele ryzykuję.

Dzisiaj poczytałem sobie:

* O równych, równiejszych i o nietykalnych.
* ”Nie o zemstę, ale o pamięć wołają ofiary”
* Rozmowa z Waldemarem Krzystkiem, reżyserem „Małej Moskwy”.
* Politycznie poprawna historia Europy za nasze pieniądze

"W służbie Nietykalnego"

Szkoda tylko, że R. Ziemkiewicz nie był taki pryncypialny kiedy ochrona J. Kaczyńskiego stratowała K. Kolendę-Zalewską, czy kiedy jego brat pełniący niestety funkcję prezydenta zwracał sie do obywatela "Spieprzj dziadu" , do Ingi Rosińskiej z TVN "małpa w czerwonym czy do Moniki Olejnik , że ją załatwi. Wszystko psieje, wolałem R. Ziemkiewicz jak pisał marną literaturę s-f, bo i tak to było lepsze niż jego wypowiedzi polityczne.
Niestety, w ocenie tego pana mamy Jurku skrajnie różny sposób patrzenia


Porcellus

i dobrze nam z tym.
Gdybyśmy musieli mieć jednolicie takie samo zdanie i poglądy, to później musielibyśmy się upodabniać psychicznie, fizycznie, a w końcu mielibyśmy wszczepione czipy i skośne oczy.

- 85 urodziny Adama Słodowego

Budslavsky, nasza forumowa młodzież nie oglądała
na czarno-białych wspaniałego Adama Słodowego

- ja sobie nie życzę.... ja ogladałam, a chcę się jeszcze zaliczać do młodziezy....

Dobrze pamiętam tego pana, jeszcze lepiej pamiętają Go moi rodzice, ile im nieszczęść domowych zgotowałem później po wysłuchaniu audycji i próbach konstrukcji wynalazków

Zdecydowani woleli prof. Zina bo wtedy chwytałem jedynie blok rysunkowy i ołówek a oni mieli ze mną spokój

Oglądała, oglądała. Na czarno-białym o dumnej nazwie Ametyst. Nawet coś pomagałem budować starszemu bratu.

Udało mi się odsłuchac pocztówkę dźwiękową . Igła krawiecka wpięta w kartkę papieru A4.
Pocztówka obracająca się na talerzy adaptera. Cichutko ale dźwięk był.

Agnieszko, dla nas to Ty jesteś zupełnie młodziutka,
ale do ZMS-u, to tylko na działaczkę

Wredny jesteś niesłychanie

Nie gadam z Wami