Byłem ostatnio świadkiem bardzo przykrej dla starszej suczki sytuacji.
Po 12 latach mieszkania z dziećmi w Domu Dziecka została skazana przez Wychowawców na wygnanie.
Po prostu wyrzucona z Nowego Domu Dziecka z ul. Malborskiej do Przytuliska na Miłosną.

Komu przeszkadzał ten pies jakim prawem pedagog wychowawca i jaki pseudo-wychowawca nakazał wyrzucic to biedne zwierzę w doskonałem kondycji i patrzące z wyrzutem sumienia na dziewczyny które je przyprowadziły do klatki....
Dlaczego?

Może mi ktoś odpowie.....
Jaki to dokonały przykład pedagogicznego podejsci a do tematu dla tych dzieci doświadczonych przez los.

Jeszcze jedna akcja ze strony władz miejskich i pewnie inne psy też tam trafią!!!!!!!!!!!!!!!!!


Panie Starosto to Panu podlega ta komórka organizacyjna, czy swojego ON-ka też by Pan oddał wprowadzajac sie do nowego domu.

Moze ktoś z placówki na ul. Malborskiej wyjaśni to Panu?

Ja okręslę to jednym słowem sk...ństwo

To bardzo smutne - płaczę czytając i słysząc takie historie.
Nie potrafię sobie wyobrazić, co czują dzieci, dla których pies był bardzo ważny - taka bezsilność i wielki żal. A co czuje pies?



Też to tak określę, mimo, że zazwyczaj nie używam takich słów.

Może jest inna strona tej sytuaji.

Jaka strona.
Wg postu psa zabrano i oddano do azylu - na to nie ma innej strony. Jedyne usprawiedliwienie byłoby wtedy, gdyby pies okazał się zagrożeniem dla dzieci, ale myślę, że żyjąc tyle lat wśród nich, po 12 latach nie mógł okazać się niebezpieczny.

Ale nie ma w poście dlaczego psa zabrano

Draństwo. Żadna "inna strona" tej sytuacji nie usprawiedliwia takiego postępowania.

A może to wymogi... nie przychodzi wam do głowy że latający pies po terenie DPS i Hospicjum, gdzie są ludzie często obłożnie chorzy byłby małą przeszkadzajką ??

Nie bronięnikogo ale sam się zastanawiam jaka byłą prawdziwa wersja zdarzeń. Czy psa pozwolono trzymać ale wyrzucono, czy w ogóle nie pozwolono.

Przypomnijmy że posiadanie psa wiąże się z opłatami, które KTOŚ ponosi musi.

W niektórych prywatnych DPS staruszkowie mogą trzymać swoje pieski, z którymi przeżyli kilkanaście lat życia - to jest po prostu człowieczeństwo.
Fakt, dom dziecka mieści się niedaleko hospicjum, ale przecież to osobne budynki.
Z tego, co wyczytałam pies mieszkał z dziećmi kilkanaście lat, ktoś cały czas pokrywał koszty - teraz nagle by pieniędzy zabrakło?
Dalej mnie nie przekonano - popełniono draństwo i wciąż nie znalazłam na to usprawiedliwienia.

Dlaczego cały czas skupiacie się na dzieciach, wymogach, miejscu. Nie ma nic o samym psie, sprawowaniu nad nim właściwej opieki i traktowaniu go - to jest druga strona sprawy.

EdiKris, opisz szczegóły jeżeli możesz.
MACIEKZB, czy sądzisz, że w schronisku pies będzie szczęśliwszy? Na pewno w końcu sobie odpocznie od niegrzecznych dzieci, które nic, tylko go męczyły - może to taka forma zasłużonej psiej emerytury...

Pewnie nie zna szczegółów a ja nie mogę ich podać chociaż znam.
Głównie chodzi mi o to, że wydajesz wyrok bez znajomości tematu z każdej strony. Nie martw się. Dzieci mają tam bardzo dobrze ale jak w każdym domu, nie tylko w Domu dziecka, różne są dzieci.
W przytulisku na Miłosnej pieski też mają dobrze.
Jednak, jedne i drugie zostały porzucone...

Domyślam się, że chodziło o stosunek dzieci do tego psa. "Dzieci są różne." Jeżeli tak było w istocie, to uważam, że popełniono poważny błąd. Pozbywanie się problemu w ten sposób jest absolutnie niewychowawcze, wręcz antyspołeczne. Przydałaby się konsultacja z psychologiem.

Zgadzam się z tym.
Czego uczymy dzieci pozbywając się tak łatwo problemu?

Jakie szczegóły nikt ich nie zna.

Uważam tylko, że dzieci dostały dokonałą kolejną lekcję jak rozwiązać problem odpowiedzialności.
Raz pozbyto się ich, teraz psa.

Jeżeli ich nie znasz to kim jesteś żeby ferować wyroki? Rzuciłeś kilka krytycznych słów, opisałeś tylko drobną część całości sytuacji. Nie będę jednak rozpisywał się co i jak tylko po to żeby zadowolić zwykłą ludzką ciekawość.

To Ty powinieneś wziąć lekcje dystansu do tego co słyszysz i czy powinno nagłaśniać się historię znając tylko jej jedną, maleńką stronę. Jesteś poważnym dorosłym człowiekiem a zachowałeś się jak przysłowiowa plotkarka na targowisku.

Zapewniam, że tą sytuacją zajmował się cały sztab ludzi: psychologowie, pedagodzy i psychiatrzy. Ja nie znam się na tych dyscyplinach nauki więc nie podważam drogi, którą wybrali dla rozwiązania tego problemu.
Czasem po prostu nie ma dobrych rozwiązań.... Trzeba naprawdę mieć odwagę żeby wybrać i wziąć odpowiedzialność za mniejsze lub gorsze zło.