Najmocniejsza nić

warto kochać
warto marzyć
warto żyć

bo to wszystko
razem spięte
tworzy nić

nić po której
się wspinając nigdy
nie spadniemy w dół

Wiara

Ziemia jest pełna istot żywych.
Są wielkie, średnie i też małe.
Czy dzielić je na proste, krzywe?
Czy na te w częściach i te całe?

Są ryby, co zębiska mają,
ale nie to je z nich wyróżnia,
Bo w paszczy gadów też błyskają,
A ssaki? W każdym pełna buzia.

Co pośród ssaków ludzi mieni,
Że ziemski glob opanowali?
Budując domy wśród zieleni,
Zwierzętom wolę narzucali?

Są pośród zwierza i olbrzymy,
Lecz do człowieka nie zrównają,
Bo skąd dobędą w wierszach rymy,
Czy wartość życia rozpoznają?

Choć każde perfekcyjnie żyje
I dają radę swym zamiarom,
To człowiek je na głowę bije
Sponad gwiazd daną silną wiarą.

Witam kolego po fachu - wiersz bardzo na tak - ponieważ
porusza delikatnej materii jaką nazywam wiarę.
Dzięki niej jest jak jak poniżej :

Choć każde perfekcyjnie żyje
I dają radę swym zamiarom,
To człowiek je na głowę bije
Sponad gwiazd daną silną wiarą.

Bo gdyby nie ona to strach pomyśleć jakimi byśmy
byli potworami .
zdrówka życzę Waldemar

Jedyny most

powiedzieć prawdę
która może swą siłą
zawalić jedyny most
łączący dwa brzegi

czy poczekać aż sam
się zawali pod ciężarem
zebranych kłamstw

i dalej udawać że nic
się nie stało pomimo
tego iż coraz bardziej
sumienie zaczyna boleć

Wiersz jak na kwidzyniaka bardzo dwuznaczny, jako mniej czuły materialista, kojarzę ten utwór bardziej z fizycznym mostem, którego nie macie i mieć nie będziecie

Fakt - masz rację Darku -wiersz na pewno dwuznaczny
Powiedz mi tylko proszę skąd tak w tobie mało optymizmu
w sprawie tego mostu .
Ja mam cichą nadzieje że jednak mimo wielu przeszkód
most stanie się faktem widocznym .
Wielkie dzięki za przeczytanie wiersza.
pozd.

A z życia Waldemarze, z życia, optymizm generuję w sobie tylko w przypadkach nie beznadziejnych, dopóki most jest decyzją polityczną nic dobrego zdarzyć się nie może.

Być może kiedyś zmienią się politycy, ale z doświadczenia wiem że zmienią się na jeszcze gorszych ignorantów.

To jest nasze Polskie piekiełko

Na dachu kotka spała
Co raz to pomrukując
A kręgosłup prostując
Przy tym się przeciągała

Gdy po raz już kolejny
Z kłębka prostuje ciało
Dachu zrobiło się mało
I stan jest beznadziejny

Przednie to tylko łapy
rantu dosięgają
Reszta wisi na skraju
Drapiąc o brzeg papy

Jaki jest morał z tego
Co się jej wydarzyło?
Przeważnie zmierza do złego
Kiedy robi się miło

Hej,co robisz?

Co ja robię?Ja siedzę i patrze przez okno;
Coraz częściej widzę zło, a chciałbym zobaczyć dobro;
Widzę zachowania uderzające w czyjąś godność;
Fałsz i nienawiść wkuwa w ludzi swoje żądło.

Co ja robię?Mieszkam w mieście wielkich szans;
Rano nie budzi nas kogut, lecz poranny kac;
Gonie tu za lepszym jutrem jak każdy z nas;
Sprawiedliwość jest ślepa, ale Ty patrz.

A co robisz Ty?

Witam Darku . Wiersz twój przemawia do mnie .
Podoba mi się widzenie peela - który twierdzi że
miasto w którym mieszka mimo zła widzianego ze swojego okna
widzi swą szanse lepszego widoku w nim .
A że sprawiedliwość jest czasem ślepa - to fakt absolutny .
Jeżeli masz chęć to chętnie bym widział inne twe wiersze w tym kąciku .
pozd.Waldemar

Samotność

by jasnych barw
nie zamazywała
do drugiej trzeba
się przytulić

i razem wspólnym
szalem otuleni
przed siebie iść

nie pozwalając jej
na okradanie nas
ze światła które
nadzieją jest

Podoba się, może dla tego, że samotności boję się chyba najbardziej

Może też dla tego wciąż otoczony jestem ludźmi

W ten deszczowy dzień stoje i wyglądam za Tobą;
Cały już zmokłem, ale ciągle wierze że przyjdziesz;
Przechodze kawałek obok, bo zawsze idziesz tą drogą;
Nie chce mi się tak stać, więc kawałek po Ciebie wyjde.

Idąc tak, przypominam sobie nasze wspólne powitania;
W takich momentach czas staje w miejscu i liczymy się tylko my;
Nie zamieniłbym tych chwil, choćby nie wiem co bym dostał w zamian;
W takich momentach mam uśmiech na twarzy,a gdy Cie nie ma - łzy.

Rozmyślając tak wciąż, zaszedłem wprost pod Twoje drzwi;
Przemoczony do suchej nitki, lecz z palącym żarem prosto z serca;
Wiem jednak, że Ciebie już nie ma i minęły nasze wspólne dni;
Miłość nie jest niczemu winna, bo to człowiek to morderca.

Darek przyprawiłeś mnie o łezkę w oku

Mam rozumieć, że wiersz się spodobał ?Jakoś mi się tak dziś zebrało na wspomnienia, nie chciałem nikogo doprowadzać do łez .