( swoją drogą - mało to wszystko ma wspólnego z kwidzyńskim szpitalem i apelowaniem do któregokolwiek z lekarzy)

Faktycznie chyba masz rację. Więc się wycofuję

jestem tego samego zdania.

tawotem

tawotem

Ludzie, tOwotem

chociaz jestem prostym czlowiekiem

Jam też prosty

z lekka przygarbiony

Dlaczego od razu likwidować - wprowadzić odpłatność - zobaczysz jak szybko zmaleje liczba chętnych a Ci którzy pozostaną dużo bardziej przyłożą się do nauki.

Didi skąd w tym wieku taka sterta wynurzeń??
Czy na prawdę dzisiaj tym Wam głowy na Uniwerku nabijają?
Mam nadzieję że żaden przyszły pracodawca nie przeczyta tych Twoich elaboratów, bo uwierz mi pogoniłby Cię w pioruny.
Magzeust! - jestem Twoją wierną fanką. Trafnie, rzeczowo i jak zawsze słusznie.

W niezbyt odległym od Polski nadbałtyckim kraju każdy rodzaj studiów jest darmowy (włączając w to uczelnie niepaństwowe) a chętnych jest doprawdy niewielu, o czym świdczy chociażby fakt, że na studia nie ma egzaminów (za wyjątkiem bodaj uczelni "artystycznych"- filmowych, muzycznych itp...) tyle tylko, że tam na uczelnie techniczną nie dostanie się nikt kto ukończył odpowiednik liceum profilowanego o kierunku powiedzmy humanistycznym.
Niestety w Polsce w pewnym momencie "wciśnięto" młodym ludziom kit, że po studiach czeka na nich diabeł wie co... Stan taki trwa do dziś dlatego też uczelnie wyższe namnożyłe się niemożebnie i produkują setki tysięcy bezrobotnych licencjatów (w sporej liczbie krajów Europy i świata licencjat jest uznawany za rozszerzenie matury)

Warto by wiele spośród norm, praw ustaw itp... przejąć właśnie od Szwedów. Jest to państwo socjaldemokratyczne, a jakżesz doskonale tam wszystko funkcjonuje - łącznie z służbą zdrowia.

Wracając do lekarzy i problemu kwidzyńskiego szpitala, problem tkwi w kadrze zarządzającej. Jeden w miarę rozsądny na liczbę X zarządzajcych kwidzyńskim szpitalem wiosny nie uczyni.

chociaz jestem prostym czlowiekiem to nigdy tez bym nie wpadl ze towot to tawot,czy moze odwrotnie

Warto by wiele spośród norm, praw ustaw itp... przejąć właśnie od Szwedów. Jest to państwo socjaldemokratyczne, a jakżesz doskonale tam wszystko funkcjonuje - łącznie z służbą zdrowia.

(w sporej liczbie krajów Europy i świata licencjat jest uznawany za rozszerzenie matury)

Można by dalej pleść mądrości cytując google ale po co? Literówki trafiają się tylko mnie za co wszystkich tropicieli literówek przepraszam.

Jest kilka szczegółów różniących nas od Szwedów - wysokość podatków, mentalność ( wielu widzi wpływ dominującej religii), doświadczenia - ten dobrobyt trwał troszkę dłużej. Gdyby w Polsce podniesiono podatki do 50% to połowa ludzi ogłosiłaby bankructwo po miesiącu. Polska ma "wolność" od 20 lat i ludzie nadal uważają, że trzeba "jak najszybciej" "jak najmniejszym kosztem itp" - nie widziałbym tego w tym kraju - i na szczęście nie jestem w tych poglądach osamotniony. Polski podatnik/ potrzebuje obniżania podatków a nie zwiększania!

Tylko Balcerowicz nie zmienia poglądów

Jest dwóch Stiglitzów -jeden to wybitny ekonomista, który zasłużenie dostał Nagrodę Nobla, i drugi-publicysta, którego twierdzenia nie bardzo się różnią od tez Leppera - obwieścił w "Gazecie Wyborczej" (z 10 maja) prof. Leszek Balcerowicz. Były wicepremier stanął w ten sposób do rywalizacji w konkursie na najgłupszą wypowiedź roku. Balcerowicza najwyraźniej zirytowało, iż Stiglitz, amerykański noblista, ośmiela się twierdzić, że rynki nie zawsze mają rację, a efektywnie działają tylko w wyjątkowych okolicznościach (Balcerowicz - tak jak i inni ortodoksyjni wyznawcy neoliberalizmu - twierdzi na odwrót: że rynek zawsze ma rację). Stiglitz należy do szczupłego grona ekonomistów najczęściej cytowanych przez światową prasę. Jest bowiem nie tylko teoretykiem, ale może się również pochwalić dokonaniami w działalności praktycznej. Był głównym ekonomistą Banku Światowego. Za prezydentury Billa Clintona był szefem zespołu jego doradców ekonomicznych i wówczas udało się amerykańskiej administracji nie tylko zrównoważyć budżet, ale nawet uzyskać pewną nadwyżkę w finansach publicznych. Po raz pierwszy po II wojnie światowej. Stiglitz od czasu do czasu para się publicystyką zabarwioną politycznie. Dlaczego? Wyjaśnił to w dedykacji, która otwiera jego książkę "Globalizacja". Noblista napisał, że poświęca tę pracę: Matce i Ojcu, którzy nauczyli go nie być obojętnym. I faktycznie Joseph Stiglitz nie jest obojętny na ekscesy współczesnego kapitalizmu, na kryzysy i cykliczne recesje, na biedę i na pogłębiające się nierówności społeczne. Pisze o tym z pasją, przystępnym i zrozumiałym językiem, w książkach i w wielkonakładowych gazetach. I nie jest tak, jak sugeruje Balcerowicz - że publicystyka Stiglitza jest niespójna z tezami jego stricte naukowych prac. Liczne ostatnio wypowiedzi publiczne Stiglitza piętnujące miałkość rozwiązań gospodarczych opartych na fundamentalizmie rynkowym tak bardzo zirytowały Balcerowicza być może dlatego, że coraz więcej ekonomistów o głośnych nazwiskach dystansuje się od neoliberalnej ortodoksji. Nawet prof. Jeffrey Sachs porzucił "neoliberalizm" i częściowo nawrócił się na "etatyzm". W 1989 r. Sachs podyktował Balcerowiczowi neoliberalny program budowy kapitalizmu w Polsce, na reaganowsko-thatcherowską modłę. W listopadzie 2008 r. w artykule "Pieniądze ludziom, nie bankom", opublikowanym w "Wyborczej" (z 15 listopada) stwierdził, że prapoczątkiem obecnego kryzysu finansowego była neoliberalna polityka gospodarcza Ronalda Reagana, który zainicjował deregulację finansową na wielką skalę, co doprowadziło do obecnej katastrofy. Balcerowicz w końcówce lat 70. przedzierzgnął się z praktykującego marksisty - pracownika Instytuty Marksizmu-Leninizmu przy KC PZPR - w apostoła wolnego rynku. Najwyraźniej architekt polskiej transformacji nie chce po raz drugi zmieniać poglądów, choć te, które uparcie dziś głosi, najwyraźniej okazały się błędne w świetle wydarzeń zachodzących w światowej gospodarce. Polska to wolny kraj, a poglądy Balcerowicza są oczywiście jego prywatną sprawą. Problem polega na tym, że były wicepremier uchodzi za autorytet, a więc w to, co powie, wsłuchują się politycy sprawujący rządy. Dlatego też nie jest obojętne, jakie idee głosi ekonomista wylansowany w mediach na postać wybitną. Europa potrzebuje Adama Smitha - nawołuje Leszek Balcerowicz, co należy rozumieć jako więcej wolności dla bankierów i mniej państwowych regulacji. W 1776 r., gdy ukazało się fundamentalne dzieło Adama Smitha "O bogactwie narodów", na Wall Street pasły się krowy i nie było giełdy. W czasach Smitha nikt nie słyszał o giełdowych "instrumentach pochodnych" zmieniających właściciela co parę sekund, o kursach walutowych zmieniających się co sekundę, 0 bankach inwestycyjnych, o monopolach, o płaceniu chłopom za nieprodukowanie żywności i tym podobnych wynalazkach współczesnego kapitalizmu. Rynek taki, jakim go widział Smith, już dawno nie istnieje i z tym musi się pogodzić nawet Balcerowicz. Użyteczne recepty na wyleczenie współczesnego kapitalizmu z zadyszki trzeba formułować, opierając się na obserwacji i krytycznej analizie faktów 1 zjawisk, a nie na modelach świata, który dawno przestał istnieć.

Nie tyle "rozszerzenie matury" co wyższe wykształcenie zapewniające wiedzę z danej dziedziny zapewniającą kwalifikacje potrzebne do pracy. To w Polsce ludzie uparli się na magistra - tak jakby student miał w przyszłości koniecznie zostać nauczycielem lub naukowcem - a tym czasem potrzeba wykwalifikowanych pracowników zamiast bezrobotnych teoretyków z dyplomem.