Kącik poetycki

KRYNIA

Staruszki leki i apteki

Drżącą dłonią
Receptę na życie
W okienku nadziei
Kładła powoli
Szeptem cichym
Bezgłośnym prawie
Zadawała pytanie…
Usłyszała odpowiedź
Wzrok wbiła w podłogę
I wyszeptała…
Dziękuję ale nie mogę

Napisany 2008.09.01
Autor: krynia

kwidzownik

Ostatni raz widziałem go siedzącego przy śmietniku
Wydłubywał jakąś część z płytki
Zapytał o złotówkę
- takim dziwnym szeptem
Przyniosłem mu dziesięć złotych
Pokazał, czemu
Był po tracheotomii
Już go więcej nie zobaczyłem
Może za rzadko wychodzę wysypać śmieci
... a może było o dziewięć za dużo...

napisany: 22.09.2010
autor: kwidzownik

kwidzownik

KRYNIA napisał(a):

Autor: krynia

Bardzo mi się podoba twoja poetycka proza.
Pisz więcej, proszę. Będę ci w miarę moich możliwości wtórował.

Darek

Krynia i Kwidzownik, Wasza poezja jest świetna, ale mnie przygnębia niesłychanie.
Może dla tego, że jestem hedonistą ( nie mylić z homoseksualistą) :grinka:

, choć nie stu procentowym :grinka:

kwidzownik

"Przechodniu, jeżeli to, co napisałem, wycisnęło ci chociaż jedną łzę, stałem się poetą."

KRYNIA

Darek napisał(a):

Krynia i Kwidzownik, Wasza poezja jest świetna, ale mnie przygnębia niesłychanie.
Może dla tego, że jestem hedonistą ( nie mylić z homoseksualistą) :grinka:

, choć nie stu procentowym :grinka:

dzięki

hm...ja też w sumie jestem hedonistką, ale czasem dopada szara rzeczywistość, na poparcie teorii, że nie jestem smutasem wkleję dziś ( mam nadzieję :grin:

) coś zabawnego

KRYNIA

Erekcjato na śniadanie

Twarz rumieńców nabiera
Sen z oczu przecieram
W mym łóżku tuz obok …
On cudowny …wspaniały
A przy nim … specjały
Tak … to nie nocne mary
Realne jest już wszystko
paróweczka i dwa jajeczka
Ja cała w pąsach i zachwycie
Rozbudzona smakiem na życie
Skórkę ściągam delikatnie
Do ust wkładam przesadnie
Rozkoszuję się smakiem
Chwytam za jajeczka
Odrobina soli i łyżeczka
On ...piękny pachnący kłujący

Ale cóż... takie są bukiety róż

"Erekcjato jest nowa forma poezji, ktore przezylo swoj debiut w Sieci (Internet). Ma na celu otworzenie sie mlodych poetow poprzez uzycie przeciwnego bieguna do: "nie ruszaj gowna bo smierdzi". Erekcjato jest utworem prowokujacym i zrywajcym z wszelkimi formami etyki moralnej szczegolnie podmiatniu pod dywan i zaklamaniu które uprawial miedzy innymi Adam Mickiewicz i inni poeci wyrywajacy wartosci relistyczne, znieksztalcajacy je i wywyzszajacy ponad poziomy, erekcjato identyfikuje sie bardziej z surrealizmem Salvadore Dalli`ego, ma czytelnika powalic z nog i zmusic do zastanowienia się.
Erekcjato to utwor poetycki o dowolnej formie i tresci ma jakby dwa zakonczenia jedno konczace tresc i to drugie "erekcyjne" czyli zaskakujace (ono decyduje czy erekcjato to erekcjato)… sklada się z jedngo lub dwoch slow (explozja, erekcja, zaskoczenie) bez zadnych ukrytych symboli czy metafor, które zmieniaja sens i nadaja inny punkt widzenia .
Forma i tresc jest dowolna, mozna pisac w formie sonetu, ody, hymnu, fraszki, wiersza bialego, forma i tresc nie sa wazniejsze od wrazenia wywartego na koncu."

KRYNIA

"Głupie serce"

Przejechała je miłość
Po całości bez orientu
Leży poturbowane
Jak głupek przy drodze
Z głową na krawężniku
Ludzi tłum szepcze
Nic tu po ratunku
Agonia ,śmierć i basta
Mózg słysząc te słowa
Ostatkiem sił zrywa się
Chwyta serce za szyję
Podnosi do góry
Patrząc mu w oczy
Krzyczy - ożyj
Nie jesteś samo
Ja Cię kocham
I dla żadnej miłości
Nie wolno tracić
Życia, głowy i mądrości...

"Przepraszam dawną miłość, ze nową uważam za pierwszą" To cytat autorstwa Wiesławy Szymborskiej"

Sebek36

no kochana Twoje erekcjato zamknęło wszystkim usta , a mnie tam się podoba działa na wyobraźnie :grinka:

Waldemar

Bajka a może i nie

Powiedz mi koleś
coś przeskrobał
że cię skazano
na strych

Powiem ci - tylko
przyrzeknij mi że
nie będziesz się
śmiał - przyrzekam

Więc szeptem mu
odpowiedział - ktoś
stwierdził iż wolniej
chodzę od innych

Ten mimo danego
słowa takim wybuchł
śmiechem że aż
pękła pod nim nić

Lecz po chwili
podszedł do niego
mówiąc - przepraszam
cię bardzo miły kolego

Ja się nie śmiałem
z ciebie - lecz z tego
który skazał cię
na strych

A wiesz dlaczego- nie

Bo zamiast się złościć
powinien się cieszyć
że wolniej upływa mu
bezcenny czas

KRYNIA

Waldemar :
Twój wiersz i jego przesłanie jest generalnie czytelne - fajne! czego nie mogę powiedzieć o zakończeniu, sorry ale jest dla mnie zupełnie niezrozumiałe... jako czytelnik cierpię na brak morału ? a skoro Ty już zagrałeś na tej " strychowej strunie" :-)

to, też wkleję mój bardzo stary " strychowy wierszyk", czytaj - straszny :wink:

, jak na strychową wypocinę przystało, jest juz bardzo leciwa

))

NEPOMUCEN I KLOTYLDA

Na przedmieściach strychu żyły muszki dwie
Nepomucen i Klotylda i nie znały się
Każde miało swą rodzinkę lecz im było źle
Wyfruwały ze swych domków Choć na chwilkę gdzieś…
Dnia pewnego Nepomucen zabrał żonę swa
Na zakupy … i tam przeżył szok
Przy regale z feromonem stała mucha -cud
Spotkały się ich spojrzenia i wiadomym stał się fakt
Że dwie dotąd obce muchy zakochały się aż strach
Nastał etap poznawania…. i zdradliwe ich spotkania
Czasu nie minęło wiele jak przed sąd ich zawezwano
Przed trybunał postawiono i wyroki zasądzono
Kara była okrutna i sroga
Wyrok brzmiał – w największą pajęczynę wroga
Kat wykonał swe zadanie… pajęczyna falowanie
Wnet pojawił się oprawca
Gdy kochanków ujrzał w sieci …
W pamięci wielonoga odezwała się własna trwoga
Z przeszłości-dotycząca niewierności
Gdy na skutek pajęczego wyroku
W ptasim gnieździe wylądował
I wielki ptak nad nim się zlitował
Pająk też okazał się łaskawy - wobec faktu niewierności
Puścił wolno więc swych gości
Dziś historię tę poznałam … kiedy jedną z nich ubić miałam
W mej pamięci odezwała się trwoga
Z przeszłości –dotycząca niewierności

Proszę o wybaczenie za umieszczenie tej grafomanii :-)

ale jak przeczytałam " strychowy" wiersz Waldemara, przypomniała mi się moja "strychowa bajka ? "

Waldemar

KRYNIA napisał(a):

Waldemar :
Twój wiersz i jego przesłanie jest generalnie czytelne - fajne! czego nie mogę powiedzieć o zakończeniu, sorry ale jest dla mnie zupełnie niezrozumiałe... jako czytelnik cierpię na brak morału ? a skoro Ty już zagrałeś na tej " strychowej strunie" :-)

to, też wkleję mój bardzo stary " strychowy wierszyk", czytaj - straszny :wink:

, jak na strychową wypocinę przystało, jest juz bardzo leciwa

))

NEPOMUCEN I KLOTYLDA

Na przedmieściach strychu żyły muszki dwie
Nepomucen i Klotylda i nie znały się
Każde miało swą rodzinkę lecz im było źle
Wyfruwały ze swych domków Choć na chwilkę gdzieś…
Dnia pewnego Nepomucen zabrał żonę swa
Na zakupy … i tam przeżył szok

Przy regale z feromonem stała mucha -cud
Spotkały się ich spojrzenia i wiadomym stał się fakt
Że dwie dotąd obce muchy zakochały się aż strach
Nastał etap poznawania…. i zdradliwe ich spotkania
Czasu nie minęło wiele jak przed sąd ich zawezwano
Przed trybunał postawiono i wyroki zasądzono
Kara była okrutna i sroga
Wyrok brzmiał – w największą pajęczynę wroga
Kat wykonał swe zadanie… pajęczyna falowanie
Wnet pojawił się oprawca
Gdy kochanków ujrzał w sieci …
W pamięci wielonoga odezwała się własna trwoga
Z przeszłości-dotycząca niewierności
Gdy na skutek pajęczego wyroku
W ptasim gnieździe wylądował
I wielki ptak nad nim się zlitował
Pająk też okazał się łaskawy - wobec faktu niewierności
Puścił wolno więc swych gości
Dziś historię tę poznałam … kiedy jedną z nich ubić miałam
W mej pamięci odezwała się trwoga
Z przeszłości –dotycząca niewierności

Proszę o wybaczenie za umieszczenie tej grafomanii :-)

ale jak przeczytałam " strychowy" wiersz Waldemara, przypomniała mi się moja "strychowa bajka ? "

Witaj Miła Kryniu - Najpierw zapytam dlaczego zakończenie jest dla ciebie niezrozumiałe .
Przecież to tylko bajka , a w bajkach jak to w bajkach , ale zostawmy to .
Bardzo się cieszę że będziesz nas raczyć swymi wierszami .
Zawsze miłej gdy więcej nowych twarzy się tu pokazuje.

Jeszcze zapytam przy okazji - dlaczego napisałaś że Erekcjato jest nową formą poezji
ale tylko dla młodych poetów - czy ci starsi nie będą się umieli odnaleźć w tej formie
pisania ?
Mam nadzieje że cię nie zanudziłem ,ani nie obraziłem tym co powyżej napisałem .
pozd.

kwidzownik

Ktoś rzekł

Ktoś mi rzekł
- Twoje wiersze, to prowincja i zaścianek
A rymy śmieszą sztucznością

To co, że chcę się otwierać
I klucz wyrzucam do studni
Otwieram usta tutejszą modą
A wierszem sięgam swego szczytu

Ja tak to umiem i nie zrobię plagiatu
Ja tak chcę i nikogo nie zmuszam
Ja tak potrzebuję i nie chcę niczego
Ja to mam w sobie i rodzę

Uśmiechnął się i odszedł
... i zabrał niewinność

Rachel

Brawo kwidzownik, świetnie to ująłeś. To co robimy ma się przedewszystkim nam podobać.

***
Zaplatam warkocz czasu i drogi
Trzymam w palcach ludzkie istnienie
Radosne buzie, humor błogi
Wsiadajcie ludzie, czeka przeznaczenie.

- Chwileczkę! Jeszcze jedna pani.

O tak. Sploty równe mieć muszę.
Zwolnij. Przyspiesz. Tak dobrze. Jedź śmiało.
Jeszcze jedną istotę ponaglam i kuszę.
Są auta. Jest filar. Niczego nie brakowało.

Zaplotę warkocz tym razem dla ciebie.

Waldemar

Numer z kartami

To my a nie oni
budujemy lepszy świat
krzyczał stojąc na krawędzi
w stronę tłumu przerażonych
ludzi wymachując do nich talią kart

Machał chociaż doskonale wiedział
że sam zniszczył wszystkie asy
z których miały mocne powstać
a nie tak kruche fundamenty
które niczemu nie służą

Wiersz dedykuje komuś kogo wszyscy znają - komuś kto zbłądz


Niezależne forum mieszkańców Kwidzyna i nie tylko :-)

Kącik poetycki

Kto przegląda forum