Kiedyś poruszałem ten temat ze znajomymi i bliskimi mi ludźmi. Głownie dlatego, że przebywam w środowisku artystów.

Jakie są przyczyny obecności na tym świecie tak dużej ilości wszelkiej maści artystów z Kwidzyna (rzecz jasna, w skali Polski)? Co ma w sobie szczególnego i co mogło ich tutaj tak ukształtować? Wielu muzyków(nie będę przytaczać nazwisk, bo znam ich osobiście - nie wypada mi), literatów (tomiki poezji, powieści) i z tego, co wiem to również jakiś malarz się ostał. Co ma w sobie to miasto szczególnego, co wpływa na działalność artystyczną? Nie wątpię, że to miasto jest szczególne, ale co konkretnie? Co skłania kwidzyniaków do tego, że zakładają i podtrzymują szereg instytucji zrzeszających i propagujących sztukę (np. scena 2, klub miłośników rocka przy kck)? Trzeba zaznaczyć, że dziesięciu animatorów kultury na naszą niewielką mieścinę to naprawdę sporo. Nawet w większych miastach (chociażby Gdańsk, Olsztyn, Gdynia) nie ma tyku miejsc dla artystycznego rozwoju młodych ludzi, o ile w ogóle są. Często też dostęp do nich nie jest łatwy.

Jak myślicie? Dlaczego akurat tutaj?

Nie przesadzałabym z tą ilością artystów

A ja bym mimo wszystko nie przesadzał z tym cynizmem.

Ani to cynizm, ani przesada. Przypuszczam Chomiku, że Twoje wrażenia o tej artystycznej aurze Kwidzyna są jakimś powidokiem z lat minionych, gdy Kwidzyn jawił się tak tubylcom, jak i przyjezdnym jako miasto zieleni, młodzieży i nadziei . Zieleń w mieście i młodzież jeszcze jest. A wówczas był to czas, gdy bardzo wielu mieszkańców czuło się tu biernymi lub czynnymi uczestnikami zdarzeń artystycznych, choć niekoniecznie najwyższej rangi. Regularnie przyjeżdżały tu koncerty organizowane przez "Artos" i to wysłuchiwane przy pełnej sali, MOK co miesiąc sprowadzał do swej prowizorycznej galerii (piętro nad "Miłą") wystawy współczesnego malarstwa z CBWA w Sopocie (dziś nie mamy w mieście ani jednej galerii, a wystawy eksponowane są w korytarzach i sieniach. Cykliczne literackie wieczory autorskie w Bibliotece gościły mistrzów pióra, a zawsze przychodziła na nie gromadka zainteresowanych. W PDK-u a później w MOK-u działały zespoły garkotłuków i szarpidrutow darmowo korzystających z pomieszczeń, instrumentów i prądu. Dzisiejsi robią to na własny rachunek i może to dla ich niezależności jest dobrze.

Oczywiście dziś już nie te czasy i zupełnie odmienna rzeczywistość. Nie zawrócisz Wisły kijem. Tzw. kulturalny ruch amatorski ustępuje miejsca różnym formom profesjonalnego działania (kasa, kasa itd). Mam takie wrażenie, że rożni młodociani zapaleńcy i entuzjaści jeśli nie maja jakiejś szczególnej "siły przebicia" to w naszym mieście,maja jedynie ofertę: - załóżcie sobie stowarzyszenie i jak będziecie grzeczni, to damy wam parę groszy dotacji, a jak nie to nie. Taki czas i takie rządy pseudoliberalnego kapitalizmu.
Myślę Chomiku, że swoje wrażenia zbudowałeś na kontaktach z jakimiś dinozaurami z naszego miasta, którzy jak wiadomo artystami są wszyscy, choć jeszcze sami nie wiedzą w jakiej dziedzinie.

Panie Budslavsky, wcale nie lat z minionych, jak Pan mniema. Kck nadal pozwala "garkotłukom i szarpidrutom" za darmo korzystać z wygłuszonej, profesjonalnie wyposażonej sali prób i raczej nie zmieni się ten stan rzeczy dopóki, dopóty pan Tarasiuk nie przejdzie na emeryturę. Młodzi ludzie przychodzą tam jako kompletni laicy, wychodzą zaś mając ogólne pojęcie o muzyce, graniu na instrumencie i technice nagłośnieniowej. Wszystko za darmo! Zespoły, których członkowie uczęszczali parę dobrych lat do powyższej instytucji czasami zmierzają tymi torami dalej, zakładając własne, wprawdzie różnie prosperujące, bandy. Najlepszym przykładem może być, będący na czasie Hex, bądź perkusista Piotr Majka ( zespół Logic Mess z Torunia - niedawno podpisali kontrakt z wydawnictwem ). Oprócz tego z działalności muzycznej zasłynął Piotr Michna, a jakby nie patrzeć, to już bardzo poważny muzyk.

Co do galerii: fakt, nie ma i raczej nie będzie. Swoją drogą, ostatnio organizowano jakieś warsztaty malarskie w Gniewie.

To nie Łódź, Wrocław, czy Warszawa. Pomimo małego rozmiaru, mamy - tak będąc na czasie - festiwal animo, na którym pojawiają się artyści z całego świata. Prężnie funkcjonuje kwidzyński DKF; co jakiś czas organizują przeglądy kina polskiego i europejskiego, czasami wrzucą gdzieś w repertuar pojedynczą pozycję. Ponadto, wspomniana przeze mnie, scena 2, pozwalająca na rozwinięcie pasji młodym i ambitnym. A jednostki: Borcuch? Serowaniec?

Kasa kasą, każdy w końcu musi się z tym zetknąć. Jednakowoż nie o to chodziło mi w powyższym wątku. Kwidzyn sprzyja rozwojowi artystycznemu młodych ludzi. Jest wiele możliwości, jest parę instytucji, ludziom się chce. Stąd wychodzą czasami wysokich lotów artyści. To jest jakieś osiągnięcie. Myślę, że poziom kwidzyńskich liceów ma w tym wypadku ogromne znaczenie, że jest to jedna z głównych przyczyn tego zjawiska. Zjawiska, którego podobno nie ma...

Czyżbym tylko ja uważał Kwidzyn za ostoję artystycznego rozwoju młodych ludzi?

Chomiku ja nieczęsto wyglądam na zewnątrz ze swojej jaskini, więc rzeczywiście nie wiem o wszystkim. Twoje informacje o wspieraniu miejscowych młodych muzyków nastrajają optymistycznie i oby tak dalej.
Jeśli chodzi o klimat sprzyjający rozwojowi twórczości artystycznej, to moim zdaniem aura twórcza fruwa w powietrzu nad całym krajem i jest możliwa dla wszystkich. Jednak ogniskuje się ona głównie tam gdzie są stosowne placówki kulturalne szczególnie sprzyjające jej. Jest oczywiste, że więcej Janków Muzykantów znajdzie się w okolicach szkółki muzycznej niż na pastwisku. W tej materii w Kwidzynie chyba nie ma jakichś barier. Ale w innych są. A jak nie bariery to barierki.

Dlatego...



Myślę, że na podobnej zasadzie można zadać pytanie dlaczego w Kwidzynie jest tylu praktykujących alkoholików, sportowców czy fanów Niecika. Coś mi się wydaje, że muzyków i literatów jest mniej więcej tylu ilu było kilkadziesiąt lat temu. A zmieniło się to, że łatwiej zdobyć dobrą gitarę i dużo prościej wydać książkę. Chwała wszystkim "prowodyrom", że mamy Animo, Harfę i szereg innych watościowych przedsięwzięć. Ale czy to sprawia, że Kwidzyn jest artystyczną oazą w środku nieartystycznej pustyni? Bez przesady. Co nie zmienia faktu, że oczywiście możemy być z naszego Kwidzyna dumni. Byle nie zgodnie z zasadą "Mamo, mamo, chwalą nas - Babcia Ciebie a ty nas".

Wystarczy pooglądać trochę całą masę programów "talent show", by skonstatować, że w tej Polsce jednak (mimo wszystko) sporo się dzieje i rodzi ona tabuny zdolnych ludzi. W Kwidzynie także. Ani więcej ani mniej.

Temu nie da się zaprzeczyć.
Dodam tylko, że atmosfera artystyczna i ogólnie życie kulturalne miasta kreują nie tylko twórcy ale i w nie mniejszym stopniu odbiorcy kultury. Jeśli ludziska nie interesują się wydarzeniami artystycznymi, to ich sponsorzy zaczynają wydawać kasę na co innego, a i sami twórcy gdzie indziej będą szukać zainteresowanych ich pracą.

Przy okazji posłużę się przykładem z wczorajszego wernisażu w Elblągu. Nic nadzwyczajnego, taka sobie wystawa fotograficzna, ale widok przybyłych na to spotkanie jest i owszem budujący. Ten mój autor już dzisiaj przedstawił mi scenariusz następnej swojej wystawy.
(To tak w ramach akcji: "Mamo, mamo, chwalą nas - Babcia Ciebie a ty nas".)

Wow!